แต่ผมว่ามีอยู่ประตูหนึ่งที่วิเศษอัศจรรย์

ยามเช้าวันนี้อากาศสดใสเสียจริงเลย  ดวงอาทิตย์กลมโตกำลังลอยขึ้นพ้นขุนเขาคอหงส์เป็นสีหมากสุกส่องแสงเรืองรองกระทบสิ่งใดก็ทาบด้วยสีเหลืองอร่ามงดงามตาพางามใจ  ยามเช้าอย่างนี้ถือว่าฟ้าเปิดแล้วมองเห็นทางสว่างโล่ง 

 เหมือนคนเราเปิดประตูออกมาจากห้องนอนแล้วทุกสิ่งก็สว่างขึ้นมา  ในบ้านเรามีประตูอยู่มากในประตูเหล่านั้นมีที่เปิดปิดมีที่ล็อกต้องไขด้วยลูกกุญแจ  ในความซับซ้อนของประตูนี้เองทำให้มองไปได้ว่าบนผื่นโลกเรานี้ก็มีประตูปิดเปิดอยู่หลายช่วงชั้นล้วนสลับวับซ้อนกันอยู่มากมาย  แม้จะข้ามไปยังประเทศอื่นก็ต้องผ่านประตูหลายชั้นอีก 

 เราขึ้นรถลงเรือไปเหนือล่องใต้ขึ้นเครื่องบินยังไปเจอประตูอีกจนได้  แม้คิดออกไปนอกโลกไปสู่ดวงดาวต่าง ๆ ก็ต้องมีประตูขั้นระหว่างโลกเรากับโลกเขามีประตูนรกมีประตูสวรรค์มีประตูจักรวาลเหลือคณานับในประตูต่าง ๆ เหล่านั้นล้วนมีที่เปิดปิดมีรหัสลับมีประตูกลคนรู้เท่านั้นจึงผ่านไปได้ 

 แต่ผมว่ามีอยู่ประตูหนึ่งที่วิเศษอัศจรรย์เป็นประตูที่ไร้ประตูเดินผ่านไปมาได้ดังนึกหมายยิ่งเป็นประตูของผู้ตรัสรู้ธรรมแล้วถือว่าเป็นประตูที่วิเศษสุดคือ...ประตูใจคนเรานั้นเองละ...อิ อิ อิ.