ยังมีอยู่มากในทุกส่วนเสี้ยวที่คอยดักสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีศีลธรรม

ยามเช้าที่ตื่นมาแม่ของลูกเข้าครัวทุกอย่างเรียบร้อยก่อนชำระสะสางตนเองเสร็จก็มาถึงพ่อและลูก ๆ ตนโตทำท่าเมาขี้ตาถอดเสื้อผ้าแล้วล้มตัวนอนบนเตียงอีกละต้องช่วยพยุงไปอาบน้ำมาแต่งตัวเสร็จไปอีกราย  แล้วลูกคนเล็กก็ถูทำเป็นแมงมุมไต่ไปตามตัวรู้สึกตัวนอนยิ้มบิดกายไล่ขี้เกียจสักพักก่อนจะลุกไปห้องน้ำอาบ 

 ชีวิตวัยเด็กคงเหมือนเราตอนเป็นเด็กถ่ายทอดออกมาสู่ลูก ๆ คงไม่ต่างอะไรกันมาก  อย่างนี้ละที่คนโบราณเรียกว่าต้นไม้หล่นไม่ไกลต้น  ถ้าหล่นไกลต้นนั้นแสดงถึงความผิดปกติ

ทำให้นึกถึงเรื่องเล่าในวรรณกรรมทางพระพุทธศาสนาทำนองว่า...มีฝูงกวางเข้าไปกินผลไม้ในต้นไม้ใหญ่ในป่า  ขณะเดินเข้าไปยังไม่ถึงบริเวณร่มเงาแห่งตันไม้มีผลดกนั้นกวางจ่าฝูงยืนเมียงมองป้องกันภัยอยู่ ๆ ก็มีผลไม้จากต้นนั้นลอยมาตกลงเชิญชวนให้เข้าไปกิน...ผิดปกติกวางจ่าฝูงคิดและหาสาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้นหนอ...และรู้ว่าบนต้นไม้นั้นมีนายพรานป่าถือธนูเตรียมยิงอยู่ 

 อ้อเขาคงขว้างผลไม้มาเชิญชวนจ่ากวางเลยพาฝูงกวางรีบวิ่งออกไปพ้นขีดอันตราย...

กับดัก...หลุมพราง...ภาพลวงตา...ม่านบังตา...ใยแมงมุม...ยังมีอยู่มากในทุกส่วนเสี้ยวที่คอยดักสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีศีลธรรม  ไม่มีสติปัญญามัวเมาอยู่ในความประมาทนั่นแล.