หนังสือ ของพระอาจารย์ คเวสโก ที่ คุณหมอเนี้ยวให้ยืมอ่าน

ขอบคุณ โชคดี แล้วสิ่งนั้นจะผ่านไป

อ เนี้ยว พญ ธันยวีร์ ภูธนกิจ จาก ศูนย์ วิจัยโรคเอดส์ สภากาชาติไทย

เธอเป็น Deputy Tour leader ในการไป ประชุม CROI ครั้งนี้ 

 

(อาจารย์เกียรติ รักษ์ รุ่งธรรม เป็น ผู้อำนวยการจัดทัวร์ CROI 2009  ซึ่งต้องขอบพระคุณอย่างสูง มา ณ โอกาส นี้ )

และขอบคุณอาจารย์ จุไร วงศ์สวัสดิ์ ผู้มีชีวิตชีวา ช่วยเป็นหัวหน้าทีมในบางช่วงเวลาที่ อ เกียรติ ไม่ได้อยู่ด้วย

อ เนี้ยว ช่วยเหลือทุกคนทุกอย่าง แบบ น่าประทับใจ น่ารักที่สุด ในการเดินทาง ตลอด Trip(ไม่นับการช่วยยก กระเป๋าหนักอึ้ง  เธอยังนัดหมาย จัดตาราง และประสานงานพร้อมรายงานความก้าวหน้า ต่อเนื่อง )

ระหว่างเดินทางกลับเธอยังให้ ดิฉันยืมหนังสือ ขอบคุณ โชคดี  ของพระอาจารย์ คเวสโก

ดิฉันนั่งอ่านด้วยความสุขตลอด การเดินทาง อันยาวนาน 15 ชั่วโมง โตรอนโต ฮ่องกง ถึงสองรอบ

อ่านแล้วเก็บประเด็นดีๆ ได้ถึง 3 หน้าสมุด

ขอบคุณ น้องปันปัน ขวบครึ่ง ที่เลือกหนังสือนี้ให้ คุณแม่ (เพราะ น้องชอบรูป วัว ที่หน้าปก)

ทำให้ ป้าหน่อยได้อานิสงค์ ได้รู้จักหนังสือดีมากๆ ที่นำมาใช้ในชีวิต ได้ ทันที

สองวันหลังจาก อ่านใจยังสงบนิ่ง และมีความสุข เมตตา กรุณา ตัวเองเป็นแล้ว

เลยพิมพ์ มาไว้เตือนใจตนเอง เอาไว้ อ่านซ้ำอีก ดังนี้

 

พระอาจารย์ คเวสโก   เขียนไว้ดังนี้

 

พูดภาษาที่ดี บ่อยๆ ความโชคดี โอกาสดีๆก็ เกิดขึ้นได้ กับทุกคน

ภาษาไม่ดีห้ามพูดเด็ดขาด ตำหนิ ติเตียน ดูถูกดูหมิ่นคนอื่น

 

คำว่าขอบคุณ ซาบซึ้งในพระคุณ ตัดเราจากลูกโซ่สิ่งที่ไม่ดี ต่างๆ

 

คิดว่า โชคดี ใจก็นึกถึงสิ่งดีๆ โดยอัตโนมัติ

 

ความจริงของสิ่งมีชีวิต คือทุกข์ ชีวิตของเราทุกคนเดินทางอยู่ในท่ามกลางทุกข์โทษภัย นานาชนิด โรคภัยไข้เจ็บ อุบัติเหตุ ภัยธรรมชาติ ไฟไหม้ โจรผู้ร้าย เหตุการณ์ ที่ไม่น่าปรารถนา

ไม่ว่าใครจะน่าอิจฉาขนาดไหน เขาก็ อยู่ในท่ามกลาง อันตรายของวัฏสงสารเหมือนกัน

 

ต้องสร้างกำลังใจให้ หนักแน่นให้ พร้อม ไม่ประมาท ถ้าประมาทพังทลายง่ายๆ

ผิดหวังรุนแรง ทำใจไม่ได้  ฆ่าตัวตายก็มี เปิดตา เปิดใจ

มีสิ่งดีๆ มีคุณค่ามากมาย คำสอนดีๆ ประสบการณ์ ชีวิตคนอื่นที่ดีๆ เคล็ดลับไขปัญหามีเสมอ

 

เรื่อง  โกโบริ 

โกโบริไปเที่ยว อิสราเอล ขณะ สงครามอิรัก ไปเมืองไฮฟา หา โรงแรม จน 3 ทุ่ม ไม่ได้

ระหว่างนั้น พบคุณป้ายิว เธอถามว่าไม่สบายหรือเปล่า ป้าทราบปัญหาก็บอกโกโบริว่า ถ้าหาโรงแรมไม่ได้ มาพักบ้านป้า

โกโบริหาโรงแรม จนดึก ก็ ไม่ได้ เลยไปหา คุณป้า

พบบ้านคุณป้าไม่มีหน้าต่าง เหมือนโลงศพ แต่เธอรอ พร้อมด้วยซุปร้อน 2 ถ้วย อยู่  

เธอเล่าว่าย้ายหนี จาก เยอรมันตอนสงครามโลก   ตอนนี้สามีเสีย ลูกชายย้ายออกไปกับภรรยา แล้ว

 

ป้ามอบคำศักดิ์สิทธ์ให้โกโบริว่า

ความโชคดีมีอยู่เสมอ เป็นของเราง่ายๆด้วยการพูดภาษา ดีๆ ธรรมดา คือ

ขอบคุณ ซาบซึ้งในพระคุณ

ให้ใช้ในทุกโอกาส ไม่สบายใจ พบปัญหา วิกฤตหงุดหงิด   ให้พูดว่าขอบคุณ ถ้าบอกว่าไม่ดีเท่ากับใจเสียใจไม่ดี ภาษาไม่ดี ห้ามพูดเด็ดขาด ด่านินทาว่าร้าย ตำหนิติเตียน ดูถูกดูหมิ่นผู้คนห้ามพูด

 

ขอบคุณ เปลี่ยนความทุกข์ เศร้าหมอง นำไปสู่ความโชคดี มีความสุขได้ จริงๆ 

 โกโบริลองเขียนอาริงกาโต้ แล้วประหลาดใจ รากศัพท์จาก คันจิ แปลว่ามีปัญหา

 

โกโบริกลับญี่ปุ่น เกิดรถชน   2 ครั้ง ครั้งแรกโกโบริ พูดดังๆว่าขอบคุณ แล้ว ลงไปช่วย เลยรู้จักคุณป้า ๆให้งานพิเศษ ตอนเย็นให้เงินค่าทำงานมากเป็นพิเศษ

 

  ชนครั้งที่สอง ขอบคุณแล้วพบหญิงที่มีลูกสาว สามีและลูกชายมากลายเป็นญาติสนิท

 

 ป้าซักรีด แนะนำไปสอนพิเศษแก่ ฮิเดโกะ ลูกสาวเกเร ขายตัว ติดยาเสพติด ของคุณแม่ร่ำรวยที่อาย เลยหลบมาอยู่เมืองเล็ก  

เขาดูแลเหมือนน้องสาว ฟังทุกอย่างที่เธอเล่า

ฮิเดโกะ เรียนพิเศษกับโกโบริจน สามารถ กลับไปเรียนต่อ ภายหลังเธอ สอบ มปลาย ได้ที่ 2 ของ รร

 

ตอนโกโบริทำงาน มีลูกน้องชื่อ โนบิตะ ชื่อเสียงไม่ดี ไม่เอาใจใส่  โกโบริขอให้โนบิตะแค่ 2 อย่าง เท่านั้น ว่าตอนเช้า ถ้าถามว่าเป็นไง ให้ ตอบว่าโชคดีมาก  เช้า  ตอนก่อนกลับถามก็ ให้ ตอบว่าโชคดี มาก

 

โนบิตะ ทำงาน ก็ ค่อยทำดีขึ้น ตั้งใจทำงาน ประดิษฐ์ สินค้าใหม่ให้ บริษัท เจริญ ก้าวหน้า  ได้ รับเลื่อนตำแหน่ง ก้าวหน้า  ด้วยการ พูดโชคดี เช้าเย็น

 

เมื่อสูญเสียบุคคลที่รัก ต้องรักษาใจให้ดี ชีวิตเรายังมีค่ากับคนที่เหลืออยู่ ถ้าเราหดหู่ ทำลายชีวิตตนเอง ก็ ทำลายทั้งครอบครัวที่เหลือ  ของลูกทุกคนที่มีชีวิตอยู่

 

 

คิดดี พูดดี ทำดี   หายใจเข้าลึก ออก ยาวจิตตั้งมั่นสงบสบายใจภาวนาว่าขอให้ ข้าพเจ้าเป็นผู้ถึงสุข มีเมตตากรุณาต่อ ตัวเอง

 

เลี้ยง ลูกให้ ชม 9 ส่วน ติ สัก 1 ส่วน

 

ธรรมชาติคนเรานั้น สุขสบายใจ

แต่ความไม่สบายใจ ความทุกข์ เป็นอุปกิเลส เป็นอารมณ์ ที่เกิดขึ้น เป็นผู้จรเข้ามาเยี่ยมเยียน  หายใจเข้าลึกๆ หายใจออก ยาวๆ  จิตตั้งมั่น สงบสบายใจ ภาวนาว่า ขอให้ ข้าพเจ้า เป็นผู้ถึงสุข คือ เรารัก และเมตตาต่อ ตัวเอง

 

หากเราใจกำลังไม่ดี โกรธ เสียใจ น้อยใจ เสียใจ จะไป เรียกร้องให้ ใครมารักษาได้ เพราะตัวเองยังไม่รักตัวเองเลย เรียกคนอื่นมารัก ก็เป็นการเห็นแก่ตัว

 

สามี มีชู้  คิดดี คิดถูก เขาเคยมีนิสัยอย่างไร ปัจจุบันก็ เป็นอย่างนั้น จะคาดหวัง บังคับให้ เลิกไม่ได้ ต้องทำใจว่าเป็นพี่ชายได้ไหม สามีภรรยา เป็นอดีตไปแล้ว ยิ่งจับผิด ยิ่งตำหนิ ยิ่งทำลายความสัมพันธ์ให้ แย่ลง ถ้าจะต้องออกสู้เอาชนะ ให้สู้ด้วยเมตตา พยายามสร้างครอบครัวให้ อบอุ่น

 

แล้วสิ่งนั้นจะผ่านไป

หายใจเข้าลึก หายใจออกยาว ทำใจให้ เป็นกลาง ปล่อยวาง ว่า แล้ว สิ่งนั้นจะผ่านไป

 

ชีวิตคู่ บางคู่ตก นรก บางคน ชีวิตคู่แบบยักษ์ แบบเปรต แบบเดรัจฉาน

 

ความรู้สึกรัก ไม่แน่นอน จัดเป็นอุปาทาน เหมือน ติดบุหรี่ เล่นการพนัน ติดยาเสพติด

 

อย่าใช้อารมณ์ รัก เพียงอย่างเดียวมาเป็นข้อตัดสินในการเลือกคู่ชีวิต ทำให้เกิด อกหัก ฆ่าตัวตาย

 

ฆ่าตัวตายไม่ใช่การแก้ปัญหา ไม่ใช้วิธีหนีพ้นจากทุกข์ กลับเป็นการเพิ่มปัญหา ร้อยเท่าพันทวีคูณ ฆ่าคนเป็นบาป มหันต์ ใช้กรรมอีกไม่รู้กี่ภพ กี่ชาติ

 

อารมณ์ปกติที่เคยมี เราเคยมีชีวิตปกติ อกหัก ก็เหมือนน้ำเน่าที่กระเด็นเปื้อนเสื้อผ้าเรา เรารู้สึกแย่ เหม็น น่ารังเกียจ แต่นั่นไม่ใช่ตัวจริงของเรา ไม่ใช่ของจริง

 

เมื่อชำระล้าง เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ ทุกสิ่งทุกอย่างก็เป็นปกติ ตามเดิม

 

 

สาธุ สาธุ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตที่มีความสุข



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 
  • "หายใจเข้าลึก หายใจออกยาว ทำใจให้ เป็นกลาง ปล่อยวาง ว่า แล้ว สิ่งนั้นจะผ่านไป"
  • เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ค่ะ
  • ขอบพระคุณค่ะ
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ..และขอให้โชคดี..นอกจากนั้นยังได้เรียนมาจากท่านถึงคำว่าปล่อยวางคือ ไม่คิด ไม่อ่าน ไม่พูด ไม่ทำ...ขอบคุณและขอให้โชคดี

ขอบคุณ

คุณ

1. Sila Phu-Chaya

และ คุณ

2. ยายธี

มากๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

เรียนคุณหมอที่น่ารัก

ครูต้อยแวะมาเยี่ยมคุณหมอยามดึก ทำให้ครูต้อยโชคดี

และโชคดีทุกครั้งที่มาพบคุณหมอค่ะ

โชคดีครั้งที่หนึ่งได้เล่าเรื่องลูกของครูต้อยเมื่อเธอเป็นทารก

โชคดีครั้งที่สอง ได้ความรู้เรื่องภาษา

และเป็นแรงบันดาลใจให้ครูต้อยได้ร่วมกิจกรรมเพื่อสุขภาพ

เพราะเห็นคุณหมอเหนื่อยงานล้นมือ อีกทั้งยังมุ่งมั่นในวิชาชีพ

และบันทึกนี้ครูต้อยยิ้มรับกับโชคดีค่ะ

โชคดีจริงๆที่ได้อ่านธรรมะ  อันเป็นเครื่องเตือนสติ

นำพาชีวิตให้พบแต่ความโชคดี

รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • ไม่รู้มีอะไรดลใจให้ผมได้มาอ่านแก่นธรรมะ
  • ทั้งๆ ที่คุณหมอ เขียนไว้ตั้งแต่ต้นปี (17 ก.พ. 2552)
  • ประทับใจตรงที่ว่า "ภาษาไม่ดี ห้ามพูดเด็ดขาด"
  • ซึ่งก็เป็นความจริง...ถ้าเราพูดไม่ดี...คิดไม่ดี...สิ่งไม่ดีก็มาเยือนอยู่ร่ำไป
  • ขอบคุณครับคุณหมอ

ขอบคุณ คุณ ครู ต้อยติ่ง และคุณ atozorama

ที่มาทักทาย ทำให้ ได้มาอ่าน คำสอนพระอาจารย์อีกครั้ง

และเกิดความคิดที่จะหาหนังสือนี้ มอบให้ รุ่น น้องที่คิดถึง เพราะเธอเป็น คนดีมากๆ แต่อารมณ์เสียอยู่เป็น นิจ

เธอจะรู้สึก เหมือนโดนน้ำเน่า อยู่ตลอดเวลา และไม่ยอมชำระล้าง เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ สิ่งไม่ดีมาเยือนเธอก็ปรากฏ ให้ เห็นอยู่

อยากช่วย แต่ เพิ่งมาคิด ตอนท่านทั้งสองมาทักทาย

ขอบคุณ นะคะ

หมายเลขบันทึก

242675

เขียน

17 Feb 2009 @ 07:17
()

แก้ไข

13 Jun 2012 @ 14:49
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก