เช้าวันนี้ ถึงแม้จะเป็นวันอาทิตย์ ก็จำต้องตื่นเช้าเหมือนวันทำงานปกติ เพราะมีภารกิจต้องขี่รถไปส่งน้องเข้าสอบสัมภาษณ์ปริญญาโท ณ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ยามเช้าแบบนี้ เลือกที่ติดนำกล้องประจำติดตัวไปด้วย เพื่อเวลารอการสัมภาษณ์ อาจจะได้บันทึกภาพที่ได้ตั้งใจไว้ ซึ่งเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ได้มีโอกาสขี่รถเข้ามาในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หรือ มอชอ อดีตสถานที่ศึกษาของตัวเอง
มอชอเป็นมหาวิทยาลัยที่มีวิวทิวทัศน์สวยที่หนึ่งของประเทศนี้ มองไปทางไหน เราจะเห็นความเปลี่ยนแปลงไปในทุก ๆ มุมมอง ในแต่ละฤดูกาล
ฤดูร้อน ... จะมีดอกจานสีส้ม ดอกเสี้ยวสีขาวอมชมพูบานรอเข้าฤดูร้อน ใบสักสีน้ำตาลแก่ร่วงหล่นลงพื้นเต็มทุก ๆ เส้นทาง เสียงจักจั่นร้องระงม
ฤดูฝน ... สีเขียวของไม้ยืนต้นเด่นชัด งอกงาม ฝนชโลมลงสู่พื้นถนนเป็นสีเข้ม
ฤดูหนาว ... ไม้ดอกเมืองหนาวเริ่มบาน ทั้งการเตรียมรับพระราชทานปริญญาบัตร และไม้ธรรมชาติ อากาศหนาวเย็น มีนกอพยพมากขึ้น
อยากบอกจังว่า ในความรู้สึกส่วนตัว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่เป็นมหาวิทยาลัยที่ดอกไม้งามที่สุดในวันรับพระราชทานปริญญาบัตร เพราะไม้ดอกเมืองหนาวจะบานสะพรั่งพอดี
เช้าวันนี้ ... มองเห็นภาพสะท้อนน้ำที่อ่างแก้ว เหมือนเดิม ด้านหลังเป็นทิวดอยสุเทพ-ปุย อยากได้พาโนรามาสักภาพ


อ่างแก้ว ... ในยามการเตรียมตัวเข้าสู่ "หน้าร้อน" แห่งหัวเมืองเหนือของไทย ... วันนี้อากาศหนาวในตอนเช้า หมอกยังไม่จางเท่าใดนัก ... กระจกธรรมชาติยังคงสะท้อนอยู่เหมือนเคย ... เหลือแต่ใจเราที่จะมีใครสักคนหนึ่งไหมที่จะสะท้อนใจเรากลับมาบ้าง
บันทึกภาพให้พอใจ ... เริ่มนึกถึงลานดอกไม้ที่ปลูกไว้หน้าหอชายที่มีวัตถุประสงค์หลักสำหรับงานพระราชทานปริญญาบัตรที่ผ่านมา


ดอกไม้หลายชนิดกำลังเริ่มโรยราตามฤดูกาลที่กำลังผันผ่าน แต่มีหลายดอกที่สู้ทนจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต ดอกไม้หลาย ๆ ดอก รวมกันเป็น "ลานดอกไม้" ประดับคู่กับสิ่งปลูกสร้างที่เรียกว่า "หอพัก" บรรยากาศของหอพักนักศึกษาที่น่ารื่นรมย์ เป็นเช่นนี้ทุก ๆ ปี เหมือนประเพณีประจำถิ่น
ฤดูกาลเดินผ่านไปทุก ๆ ปี ขึ้นอยู่ท้องถิ่นนั้น ๆ ... อายุของเราก็เดินผ่านไปทุก ๆ วัน ... ชีวิตมีเส้นทางเดินที่ทั้งดีและมีอุปสรรค ... ทุกอย่างขึ้นอยู่กับใจเราว่า หัวใจเราอยากสู้มากน้อยแค่ไหน ... ชีวิตจึงเป็นไปตามกรรม นั่นก็คือ ตัวของเราเอง :)
ขอให้ทุกคนสู้ชีวิตอย่างมีคุณค่า อย่ายอมแพ้กับอุปสรรคที่กำลังเดินผ่านมาหาตัวเรา
ขอให้กำลังใจครับ :)
ภาพสวยจังค่ะ ถ่ายแบบพาราโนมา
ขอบคุณครับ คุณ ดุจดาว ... ภาษาปะกิต คือ PANORAMA ครับ
มุมกว้าง ๆ องศามาก ๆ ดูสุดลูกหูลูกตาดีครับ :)
มาชมภาพ PANORAMA สวยงามค่ะ สวนดอกไม้ใน มช. ปีนี้มีการประกวด มีเงินรางวัลเป็นเดิมพันด้วยค่ะ แต่ถึงไม่มีเดิมพันอะไร จะสังเกตเห็นว่าแต่ละปี รูปแบบการตกแต่งไม่มีซ้ำ ดูตื่นตาตื่นใจดีนะคะคนทำสวนดอกไม้ คงมีความสุขที่ได้สร้างสรรค์งานดอกไม้ของเขาค่ะ
ขอบคุณค่ะ
กระจกธรรมชาติยังคงสะท้อนอยู่เหมือนเคย ... เหลือแต่ใจเราที่จะมีใครสักคนหนึ่งไหมที่จะสะท้อนใจเรากลับมาบ้าง
บางทีหากไม่มีใครมาสะท้อนให้ เราก็คงจะต้องพยายามสังเกต และถามตัวเองกลับให้มากขึ้นมั้งคะ ว่าสิ่งที่เราเป็นอยู่ มันดีพอรึยัง จะว่าไปสำหรับบางคนแม้ว่าคนรอบข้างจะพยายามตะโกนบอกว่าเค้าเป็นอย่างไร แต่ถ้าเค้าปิดตา ปิดหู และปิดใจ ต่อให้เสียงมันดังคับฟ้า มันก็ไม่ช่วยให้อะไรเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นหรอกคะ หนูว่า
ในความคิดของหนู self reflection and self development น่าจะเป็นอีกหนึ่งกระบวนการสำคัญที่เราควรสอดแทรกเข้าไปในทักษะชีวิต ว่ามั้ยคะ
หนูก็ว่าไปตามเรื่องแหละค่ะ ชีวิตมันซับซ้อนกว่านี้เยอะใช่มั้ยคะ ยังมีเรื่องอีกมากมายให้หนูต้องเรียนรู้ และที่นี่ก็เป็นอีกแหล่งหนึ่งที่ให้โอกาสหนูได้เรียนรู้ทักษะชีวิต และท่องเที่ยวไปกับประสบการณ์อันหลายกหลายของผู้อาบน้ำร้อนมาก่อน (ไม่ใช่คนแก่นะ อิอิ) อย่างเช่น พี่ อ.Wasawat Deemarn ไงคะ :)
อ่างแก้ว เพริศแพร้ว พรรณราย
ชื่นจิต ชื่นใจกาย ได้บรรยากาศ
คิดถึง ... อดีต ... อนาคต ...
...
กี่ฤดู กี่กาล ที่ผ่านล่วง
ทุกช่วง ทุกกาล ยังงามงด
ชีวิต ผันผ่าน กาลกำหนด
ความฝัน ไม่ลด ละล้ม พยายาม
...
เป็นกำลังใจ ให้อ.เสือ:) ผ่านทุกอุปสรรคค่ะ :)
สวัสดีครับ พี่หม่อม ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี :)
เป็นเรื่องที่ดีมากเลยครับ ที่มีผู้ดำริให้เงินรางวัลเดิมพันในการทำสวนดอกไม้นี้ ... อยากให้กำลังใจกับพ่อบ้าน แม่บ้าน คนสวนของมอชออย่างมาก เพราะหากไม่ได้เขา ทุก ๆ ปี มอชอคงไม่ใช่มหาวิทยาลัยที่มีดอกไม้เมืองหนาวบานงามที่สุดในประเทศ
ด้านหน้าที่ทำงานพี่หม่อม ยามไร้คนมาก มีมุม Perspective ท่ามกลางใบสักสีน้ำตาลที่ร่วงหล่นลงมาครับ
พี่หม่อมไม่ลองบันทึกภาพมาโชว์บ้างหรือครับ อิ อิ
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีครับ น้องกระจก หัวใจติดปีก :)
กระบวนการคิดของหนูเจ๋งมากครับ ... ถูกต้องตามนั่นเลย
"ใครก็ตามที่เห็นความชั่วของตัวเองมากที่สุด เขากำลังได้รับปริญญาจากพระพุทธเจ้า" ครับ
หนทางเดินของชีวิตมนุษย์มันซับซ้อนเสมอครับ เลือกผิดทางก็อาจจะกลับตัวไม่ทัน ดังนั้น การคิดและตัดสินใจ การรู้เท่าทันจึงเป็นสิ่งจำเป็น พี่มันจะเรียกว่า "แบบฝึกหัดชีวิต" ครับ
พี่อาบน้ำร้อนมาก่อน แต่ทุกการตัดสินใจก็ย่อมใช้สติมากกว่าอารมณ์เสมอ ครับ น้องจงรับวิธีการนี้ไปด่วน 555
แต่เค้าไม่แก่น้า
ขอบใจมากจ้า :)
สวัสดีครับ pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]
ยังไม่ได้กลับบ้านหรือครับ :)...
โห แบบนี้คงออกเดินทางท่องเที่ยวแหลกเลยสิครับ
เชียงใหม่ยิ่งมีที่ท่องเที่ยวอยู่เต็มไปหมด
Panorama ชุดนี้ กล้องประจำมันทำให้เองน่ะครับ มิสามารถทำเองได้
ขอให้ pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ] เที่ยวอย่างมีความสุขครับ :)
สวัสดีครับ คุณ poo :)
พบแล้วครับ พบแล้ว ผมพบเพื่อนท่านหนึ่งที่เป็น "นักกวี" ที่ตอบทุกอย่างเป็น "บทกวี"
ชอบครับ ขอบอก :)
ขอบคุณครับ
จะครบขวบแล้ว เพิ่งทราบรึคะ :) แค่มือสมัครเล่นและชอบลั่นกลอนค่ะ แต่กลายเป็น ประตู ไปทุกครา:)
มาอมยิ้ม... ใครๆ เค้าก็ต้องคิดกันหมดว่าอ.เสือเรา ก แอ ไม่บวก:)
... แก่ไม่แก่ อยู่ที่ใจ ใครกำหนด
... เวลาลด ที่เหลือ เพื่อใครหนอ
... ผ่านอีกปี ยังปริศนา ยังรีรอ
... ไม่แก่ขอ เห็นกะตา จะเชื่อจริง :)
....
คิดถึงอ่างแก้ว คิดถึงร้านซอมพอ คิดถึงวัดอุโมงค์ คิดถึงริมน้ำปิง :)
""" หอแถวไหน ... จำไม่ได้เลยนะคะเนี่ย ...
สวัสดีครับ Wasawat Deemarn ประมาณ 2512 มีโอกาสไปแข่งขันฟุตบอลเชื่อมความสัมพันธ์กับ ม.เชียงใหม่ ไปมาเมื่อปีที่ผ่านมาไม่เห็นร่องรอย แบบนึกไม่ออกเลยจริงๆ สนามฟุตบอลที่เคยมาเตะมันอยู่ตรงไหน เข้าไปยังหลงเลยครับ ก้าวหน้ารุ่งเรืองจริงๆ กลายเป็น สถาบันฝันใฝ่ของเด็กๆ มากราบขอบพระคุณท่านเป็นอย่างยิ่ง ที่ช่วยแก้ไขคำผิดตัวนี้ตั้งใจจิ้มเลยครับ เพราะเข้าใจผิด แก้ไขเรียบร้อยแล้วครับ นี่ขนาดภาษาตัวเองแท้ๆ ยังผิดบ่อยๆ นี่แหละหนาที่ว่าการเรียนรู้ไม่มีวันจบ ผมมันแย่.....อิอิ.อิ ผมมันแพ้เด็กประถม ขอให้ท่านและครอบครัวมีความสุขครับ
ยามไร้คนมาก มีมุม Perspective ท่ามกลางใบสักสีน้ำตาลที่ร่วงหล่นลงมา
ช่วงเวลาใกล้เคียงกัน พี่แวะไปบันทึกภาพใบสักที่ร่วงหล่นมาเหมือนกันค่ะ เห็นดอกทองกวาวร่วงหล่นพราวบนพื้นที่มีใบสักร่วงหล่นค่ะ
แต่ไม่เป็นมืออาชีพเรื่องถ่ายภาพค่ะ
คุณ poo ก็อายุปูนนี้แล้วนะครับ ... จำไม่ได้แล้วว่า หออยู่ตรงหนาย :)
ขอบคุณบทกวีครับ :)
มิบังอาจ มิบังอาจ ครับ ท่าน ผอ.นายประจักษ์ :)
แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะครับ
พี่หม่อม ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี ครับ ... ไม่ลองกระซิบคนข้างกายไปบันทึกภาพให้ล่ะครับ อิ อิ :)
ขอบคุณครับ
กึ้ดเติงหา มอชอ. ขนาดเน้อ...
เพลงอ่างแก้ว
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน คำร้อง ศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ
-----------------------------------------------------
โอ้อ่างแก้วแพรวพราย นอนซบหินทรายหายใจรวยรื่น
หวานอันใดฉ่ำใจจนชื่น ทั้งวันและคืนเจ้าเครงครื้นรื่นรมย์
โอ้อ่างแก้วแววตา ชายเมื่อหญิงมาหาความเย็นร่ม
เห็นเพียงแววอ่างแก้วแววสม ขวัญพลอยภิรมย์ชื่นชิดชมร่มเงา
โอ้วิมานสวรรค์ เพ้อใครกันนั่นพล่ามเอาเพรียกเอาอ่างแก้วคงเรียกเร้า
ฟ้าพิงค์พริ้งเพราให้ชมเขาพลอดกัน
โอ้อ่างแก้วแวววาว คงเคลิ้มเห็นดาวเคล้าคลอยลอยหลั่น
น้ำรัญจวนคลื่นครวญกระสันต์ ซึ่งในสัมพันธ์ที่หญิงปันให้ชาย
ว้าว คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร :)
ขอบคุณครับที่แวะมาเติมความสมบูรณ์ให้กับบันทึก ครับ
ขอบคุณครับ :)
อรุณสวัสดิ์ค่ะอ.เสาเรือ :) อ่างแก้ว ?
...
จะมีหมอกหยอกเอินขุนเขายามเช้า ?
จะมีแสงเรืองรองผ่องอำไพ
จะมีใครใครมานั่งชมวิว
หิว หิว คิดถึง ฝายหิน :)
""
ก็แหมนะคะ อายุแค่นี้เอง ไม่เหมือนอ.ปู่เสือเฝ้ามอ :) เลยนึกภาพออกเพียงหอหกกับหอสามใกล้ฝายหิน :) ... ในมอ คงเปลี่ยนไปมากเลยนะคะ :)
อิ่มอร่อย ทานน้อยๆ รำมากๆ นะคะ :)
สวัสดีครับ
"สวยอ่างแก้วเพริศแพร้วเด่นพราว ดูดอกทองกวาว ใบสักร่วงพราวสู่พสุธา"
มาชมอ่างแก้ว ดูเหงาๆ นะครับ