Humanized Healthcare

 

สองมือโอบ กอดรัด สัมผัสนี้

อ้อมอกที่ อุ่นไอ ให้ความหวัง

ลุกแล้วล้ม ล้มจะลุก ทุกทุกครั้ง

ด้วยพลัง เราทั้งสอง หลอมรวมกัน

 

อ.นพ.สุรชัย แม่ต้อย พี่พัชรี และพอลล่าค่ะ

กลอนแสนจะไพเราะที่เขียนจากท่านอาจารย์นพ.สุรชัย ปัญญาพฤธิพงษ์ (ปกติ แพทย์มักจะไม่เขียนกลอนกันสักเท่าไหร่ นะคะ) อาจารย์ท่านเขียนไว้ในคู่มือการกระตุ้นการเคลื่อนไหวเด็กสมองพิการ อ่านแล้วสะท้อนถึงความรัก ความเอื้ออาทรที่มีต่อผู้พิการที่ท่านดูแลในงานของแพทย์ด้านเวชกรรมฟื้นฟู โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา เรื่องราวดีงามต่างๆ ถูกถ่ายทอดออกมาจากท่าน อย่างมากมาย งานที่ท่านทำมานานแสนนาน ด้วยหัวใจที่ไม่เคยบอกกล่าว หากบางครั้งสะท้อนออกมาทางคู่มือ หนังสือ แต่หากทราบถึงที่มาที่ไปแล้ว สิ่งนั้นเกินบรรยายจริงๆค่ะ

แม่ต้อยเยี่ยมชมกิจกรรมดีๆ ที่ทำเพื่อผู้ป่วย ทั้งกลุ่มโรคหัวใจและกลุ่มเวชกรรมฟื้นฟูค่ะ

“ความรัก ความเข้าใจใส่คือพื้นฐาน ที่มีค่าที่สุดในการฟื้นฟู สมรรถภาพ ความรู้ทักษะ และความเพียรฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ คือปัจจัยแห่งความสำเร็จในการกระตุ้นการพัฒนาการเด็กสมองพิการ เพื่อให้เด็กเจริญเติบโตด้วยความสมบูรณ์ทั้งร่างกายละจิตใจเท่าที่จะทำได้ การฝึกเด็กอาจจะยุ่งยากในระยะแรก ขออย่าได้ท้อ ขอให้มีพลังเพียรฝึกฝน จะมีสิ่งใดที่น่าภูมิใจยิ่งกว่า การช่วยให้เด็ดสมองพิการสามารถช่วยตัวเองได้และมีชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างปกติสุข” ส่วนหนึ่งในคำนำของหนังสือ คู่มือการกระตุ้นการเคลื่อนไหวเด็กสมองพิการ

แม้นขาขาด แขนขาด มิอาจกั้น

ความมุ่งมั่น เพื่อมีชีวิตใหม่

สู้ฝึกฝนทั้งตัวและหัวใจ

ช่วยตนเอง ทำงานได้ ในวันนี้

กำลังใจที่ผุดออกมาจากคู่มือการใช้ขาเทียมที่ให้กำลังใจได้เป็นอย่างดีค่ะ และยังมีอีกค่ะ ในคู่มือการใช้ขาเทียม

 

ตั้งใจมั่น หมั่นฝึกฝน อดทนสู้

เพื่อชีวิตที่เหลืออยู่มีความหมาย

โรคทำร้าย บาดแผลแค่ร่างกาย

ไม่ทำลายความคิดจิตวิญญาณ

อาจารย์ได้ให้โอกาส พี่สถิตย์ ได้มีโอกาส สร้างรายได้เลี้ยงตนเองและมีคุณค่า ในการมาช่วยงานที่หน่วยเวชกรรมฟื้นฟูของรพ. ค่ะ

 

กลอนที่ปรากฏในคู่มือการดัดแปลง อาคารสถานที่และการเตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกผู้พิการ ค่ะ

เพื่อชีวิตความเป็นอยู่ผู้พิการ

ปรับอาคารสถานที่ให้เหมาะสม

เพื่อชีวิตอิสระอภิรมย์

ขอสังคมให้โอกาสให้เท่าเทียม

อาจารย์ได้เล่าให้ฟังว่า อาจารย์เป็นผู้รักษา" โรคกล้ามเนื้อสลาย "

ให้กับ”คุณทนง โคตรชมพู” คุณทนงเป็นโรคกล้ามเนื้อที่สลาย ลุกลามสลายไปทุกที จนถึงที่สุดท้ายนั่นก็คือ ต้นคอ สิ่งเดียวในชีวิตของทนงที่สามารถขยับได้ นั่นก็คือ ต้นคอและศีรษะ คุณทนงศิลปินผู้โด่งดังที่ใช้ปากในการวาดภาพ คุณทนงได้วาดภาพไว้ให้กับหน่วยงานเวชกรรมฟื้นฟู เป็นที่ระลึกด้วยค่ะ

 

ขอปรมมือและแสดงความชื่นชม มายังรพ.มหาราชนครราชสีมา และบุคลากรที่มีความดีงาม ท่านอ.นพ.สุรชัย พี่ๆพยาบาล ตลอดจนเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องทุกท่าน ที่ยังเล่าไม่ถึงนะคะ