ช่วงนี้กำลังนั่งฟังการบรรยายในหัวข้อ “เทคนิคการเข้าถึงเพื่อน”  โดยได้รับเกียรติจาก (พี่อ้อย)“ทิพวรรณ  เจริญศักดิ์”  ผู้อำนวยการกองบริการการศึกษา มาเป็นวิทยากร

 

เรื่องนี้ผมสนใจมากเป็นพิเศษ  เพราะรู้ตัวดีว่าตนเองเป็นประเภทถึงลูกถึงคน  เข้าหาลูกน้องแบบไร้ทิศไร้ทาง  ขณะเดียวกันลูกน้องหลายคนก็ออกอาการงงๆ ว่า จะให้เทคนิคใดเข้าใกล้ผมให้ได้มากที่สุด  เพราะภาพหลักๆ แล้ว ผมดูออกจะจริงจังเอามากๆ, ดุ ,  ไม่ค่อยยิ้ม,  คิ้วขมวดย่นยับ ไม่ชวนสบเนตรเป็นที่สุด

 

ครั้งนี้ จึงหยิกตัวเองตลอดเวลา  เพราะไม่อยากเผลอหลับจนตกหล่นไปจากสาระดีๆ ..

 

ประเด็นแรกที่วิทยากรสะกิดให้คิดอย่างง่ายๆ เลยก็คือ  “พึงตระหนักว่าในวันทำการนั้น  เราต้องใช้เวลาอยู่กับเพื่อนร่วมงานถึง 8 ชั่วโมง”  ซึ่งนั่นมันมากกว่าเวลาที่เราอยู่กับคนในครอบครัวเลยด้วยซ้ำไป

 

ดังนั้น  ทำอย่างไรล่ะถึงจะสามารถสร้างสรรค์ให้เวลา 8 ชั่วโมงนั้น  เป็นห้วงเวลาที่มีความหมาย  สุขสบาย  และจรรโลงให้คนในองค์กรได้มีบรรยากาศของการอยู่ร่วมอย่างมีความสุข

 

อีกนั่นแหละ.. ฟังดูง่าย  แต่การปฏิบัตินั้นคนละเรื่องเลยนะ 
แต่ก็เชื่อว่า  ทั้งปวงนั้น คงไม่ถึงขั้นเข็นครกขึ้นภูเขาหรอก  ยกเว้นเสียแต่เราจะยกธงขาวและหันหลังไปแบบไร้ความรู้สึก ...

 

และจากนี้ไปคือ  ส่วนหนึ่งที่ผมรับฟังและรับรู้แบบสดๆ จากหัวข้อนี้ ...

 

 

ก่อนเข้าถึง “เพื่อนร่วมงาน”  ควรเริ่มต้นจากการศึกษาลักษณะองค์กรเสียก่อน  โดยมีประเด็นที่ต้องคำนึงถึง คือ ....

 

  • วัฒนธรรมองค์กร
  • ความแตกต่างระหว่างบุคคล
  • การสื่อสาร
  • การให้โอกาส
  • การยอมรับ
  • การสนับสนุน และการยกย่องชมเชย

 

สิ่งที่ไม่ควรมองข้ามในการทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงาน

 

  • สร้างทัศนคติที่ดี
  • รับฟังความคิดเห็น
  • ยอมรับในความผิดพลาด
  • สิ่งเล็กๆ น้อยๆ  ที่ไม่ควรมองข้าม (ยกย่องชมเชย)
  • น้ำใจ
  • คำหนึ่งคำมีค่า  (ขอโทษ, ขอบคุณ,ขอบใจ)
  • จงมองว่า เขาคือเพื่อนร่วมงาน ..ไม่ใช่คู่แข่ง

 

การสร้างบรรยากาศดีๆ ระหว่างเพื่อนร่วมทาง

 

  • ยิ้มแย้มแจ่มใส ทักทายเพื่อนร่วมงานอย่างเป็นกันเอง
  • ทำความเข้าใจให้ตรงกันในสิ่งที่เพื่อนร่วมงานพูด
  • สร้างความเป็นหมู่คณะ
  • ไม่ซุบซิบนินทา
  • พยายามไกล่เกลี่ยหากมีเพื่อนร่วมงานมีปัญหา
  • อ่อนน้อมถ่อมตน ไม่โอ้อวด
  • มารยาทเล็กๆ น้อยๆ เช่น เติมกระดาษในเครื่องปริ้น
  • บริหารมุกเพื่อกระตุ้นต่อมหัวเราะ
  • แต้่งกายดูดี บุคลิกสดใส
  • แบ่งปัน
  • จัดห้องทำงานให้น่าอยู่

 การขับเคลื่อนไปสู่ความสำเร็จขององค์กร

  • สำคัญ
  • สัมพันธ์
  • สื่อสาร
  • สมบูรณ์

ถึงตอนนี้  ในช่วงที่วิทยากรกำลังหยิบเรื่องราวต่างๆ มาเติมเต็มกาารบรรยาย  ผมเลยถือโอกาสวกกลับมาหาตัวเอง  เพื่อประเมินว่าตนเองอยู่ในข่ายอะไรบ้าง

 

แน่ล่ะครับ, ..หลายข้อหลุดหายไปอย่างน่าหยิก  หลายเรื่องละเลยอย่างไม่ควรจะเป็น 
แต่ถึงกระนั้นก็ยังถือว่าพออภัยโทษให้กับตัวเองได้บ้าง  เพราะดูๆ แล้ว ยังไม่ถึงขั้นกู่ไม่กลับ  และนั่นก็หมายถึง  ยังไม่ถือว่าสายจนเกินไป  ขึ้นอยู่กับว่า  จะสามารถควบคุมตัวเองให้เข้าสู่กระบวนการแห่งการพัฒนานี้ได้กี่มากน้อยเป็นสำคัญ

 

จากนี้ไป  คงต้องเลิกเข็นครกขึ้นภูเขาเสียที
แล้วหันมาเข็นตัวเองขึ้นเขาไปหาทีมงานแทน

...

6 กุมภาพันธ์ 2552
12.18 น.