ก่อนเที่ยงวันนี้มีโอกาสเจอนิสิต 3 คน ที่มาพบเพื่อเชิญให้เป็นประธานคุมวิทยานิพนธ์ให้ โดยส่วนตัวก็ยินดีเพราะเป็นภาระหน้าที่อยู่แล้ว จากการคุยกันปรากฏว่านิสิตกลุ่มนี้เดิมมีที่ปรึกษาอยู่แล้วแต่อาจารย์ท่านนั้นมีเหตุจำเป็นต้องย้ายไปอยู่ไกล เลยต้องมีการเปลี่ยนแปลงที่ปรึกษาใหม่
จากการดูเค้าโครงวิทยานิพนธ์นั้นมีครบสมบูรณ์อยู่แล้ว เพียงแต่ต้องแนะนำขั้นตอนการทำจะลงมืออย่างไร ผมเองคิดดัง ๆ ให้นิสิตฟังว่า ทุกคนเดินหน้าได้เลย ผมไม่ทบทวนสิ่งที่ทำมาแล้ว ถ้าบันไดมีอยู่ 9 ขั้น นิสิตเดินทางมาแล้ว 4 ขั้นก็ต้องเดินต่อไปในขั้น 5 -9 ได้เลย
โดยผมแนะว่าให้ทุกคนไปถ่ายเอกสารวิทยานิพนธ์ที่มีคนจบในสาขานี้มาไว้เป็นแบบทางเดินในงานของเรา สิ่งใดที่ทำได้ก่อน ต้องลงมือทำก่อน เช่น การพิมพ์รูปแบบหน้าปกเป็นงานวิทยานิพนธ์มีชื่อของเราติดหลาเลยแล้วเอาไปติดในห้องมองเห็นให้เร้าใจทำต่อนะ
ส่วนบทที่หนึ่งนั้นก็ปรับปรุงเขียนจากเค้าโครงที่นำเสนอออกมาเป็นบทที่หนึ่งได้เลยไม่ต้องรออะไรทั้งนั้น สารบัญและบรรณานุกรมนี้ก็พิมพ์ตั้งไว้ได้เลยรวมถึงประวัติของตนเองในท้ายเล่มของวิทยานิพนธ์ ถ้านิสิตทำตามคำแนะนำนี้ก็ย่อระยะทางไปได้แล้ว 70 % เป็นการแนะนำแบบทำเร็วและจบเร็วดีแท้
ถ้าลงมือปฏิบัติ สิ่งสำคัญจะก้าวไปถึงเส้นชัยหรือไม่ขึ้นอยู่กับผู้กระทำนะครับ
ขอบคุณสำหรับการก้าวไว
ลูกสาวกำลังงงเป็ก กับวิทยานิพนธ์เช่นกัน หมุนไป 360องศาก็ยังไม่หายงง เจอปังตอสับอย่างนี้ คงกล้าทำอะไรล่วงหน้าไปได้บ้างค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ
ผมก็ชอบทำงานส่วนที่ทำได้เอาไว้ก่อน จะได้มีกำลังใจ
ถ้าได้เริ่มต้นไว้หน่อย ส่วนอื่นๆ ก็ตามมาได้ง่าย
ถ้ายังไม่เริ่ม ก็อืดอาดอีกนาน
ครูต้อยเอง ถ้าไม่ยอมนับหนึ่ง ก็ก้าวไม่ออกเหมือนกันค่ะ
สวัสดีครับ คุณ krutoi
เจอปัญหาอย่าท้อแท้ หนทางแก้มีเสมอนะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ ธ.วั ช ชั ย
บางคนประเภทเครื่องร้อนช้านะ อิ อิ อิ
เหมือนนักมวย ยกที่ 1 เครื่องยังไม่ร้อน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ krutoi
เออ...อ่านแล้วได้มุมคิดอีกละคือสงสัยที่ว่า ทำไมคนเราต้องนับ แค่ 1.2.3.
เท่านั้นนะ อิ อิ อิ
นับ 1.2 3.4 ไม่ได้รึ...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย)
วาว ๆ ภาพสวยงาม เห็นแล้ว นึกถึงนิทาน หมากับเงา
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับผม