ตอนนี้เป็นตอนแกะรอยลายมือรับเทศกาลแห่งความรักค่ะ

ธันย์ โสภาคย์ เขียนเรื่องนี้ไว้ค่ะ เผยแพร่ที่ไหนไม่ทราบเหมือนกัน รู้แต่ว่าเขียนล่วงหน้าวันแห่งความรักสองวันค่ะ  มาอ่านและมาแกะรอยลายมือกับฉันนะคะ

          ไปญี่ปุ่น ให้ของขวัญกันจัง ถ้าไปต้องหอบไปให้ ที่แท้ไปแลก ความไม่รู้ทำให้แปลก แนะนำรู้จักกันปุ๊บ ไปหาซื้อของขวัญมาให้ปั๊บก็มี แต่ระวังเขาจะให้เป็นส่วนตัว ไม่แจกเป็นพิธี ยกเว้นทุกคนในงานได้เหมือนกัน บริษัทขายยาเป็นตัวอย่าง คนจีนก็คล้ายกัน ความไม่รู้ที่สำคัญคือ ให้ดอกเบญจมาศเป็นของขวัญคนญี่ปุ่นไม่ได้ เพราะเขาถือว่าเป็นของสูง สำหรับจักรพรรดิ เขากลัวเหาจะขึ้นหัวกระมัง ตรงกันข้าม อาเจนตินาใช้เบญจมาศในงานศพ

          ไปอังกฤษจะให้ของขวัญเปรอะไปไม่ได้ เขาถือเป็นเรื่องดูถูกกันทำนองให้สินบน ยกเว้นสนิทกันและให้ด้วยของที่มีความหมายจึงจะดี คนฝรั่งเศสก็คล้ายกัน เขานิยมการทักทาย..................มากกว่า

          คนอเมริกันคลั่งของขวัญไม่แพ้ญี่ปุ่น ให้กันเปรอะไปโดยเฉพาะในเทศกาลต่างๆ นัยว่าเป็นการค้า

          คนอาหรับมักให้ของขวัญแพงๆ และหวังว่าจะได้รับตอบแทน แต่ความไม่รู้คือให้ของขวัญแก่ภรรยาคนอาหรับไม่ได้เชียวนะ เขาถือ

          คนไทยถือในเรื่องให้ของมีคม มักเกิดเรื่องทะเลาะภายหลัง ต้องแก้เคล็ดโดยให้เงินสักบาทเป็นการซื้อเอาต่างหาก มีหมอไทยเรียนญี่ปุ่นกลับมาไม่รู้เรื่อง  ดันเอาซามูไรมาฝากนะซี ต่อมาก็มีเรื่องเคืองกันจนได้ สากกะเบือก็ให้ไม่ได้ มีเรื่องทันทีจะบอกให้

          คู่รักให้ของขวัญเป็นผ้าเช็ดหน้า ความไม่รู้บอกว่าจะแนะนำให้ร้องไห้หรือไง โดยเฉพาะให้ผู้หญิงอเมริกาใต้เขาถือว่าอย่างนั้น อย่าทำนะวาเลนไทน์...

12 ก.พ. 35

จบแล้วค่ะ

แกะรอยเรื่องความไม่รู้เรื่องของขวัญที่ค้นเจอมีเท่านี้ค่ะ

แต่เรื่องจะไม่สมบูรณ์เพราะฉัน...

อ่านไม่ออกจริงๆ ค่ะ

คุณคะคุณ ช่วยฉันแกะลายมือตรงนี้ด้วยค่ะ

สุขสันต์วันแห่งความรักที่กำลังจะมาถึงนะคะ

อย่าลืมโหวตพี่หมีน้องหมีแง้วๆ 

คลิกโหวตหมายเลข 30 ที่นี่ << คลิกๆ นะคะ

 จาก น้องดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี