๓๒.ลูกคนสุดท้อง


การเป็นที่คาดหวังของครอบครัว

          เช้าวันหนึ่งเป็นวันที่ท้องฟ้าช่างสดใส  ครูแป๋มยิ้มแย้มแจ่มใส  พร้อมค่ะกับการจัดการเรียนการสอน  เพื่อเพิ่มภูมิรู้ทั้งคุณครูและนักเรียน....เอ...แต่ช้าก่อนค่ะ  ดูเหมือนจะมีครูแป๋มคนเดียว (ในห้อง) รึเปล่าที่สุขใจเช่นนี้  ในที่สุดก็รู้แล้วค่ะ  ก็โต๊ะเก้าอี้ที่นำไปจัดนิทรรศการงานวันวิชาการ  งานล่าสุดทำเอาโต๊ะเก้าอี้หลงทาง  ไปเดินเล่นที่แห่งหนตำบลใดก็ไม่ทราบค่ะ  ฮึ! ไหนๆก็ยังไม่ทราบว่าโต๊ะเก้าอี้อาคารวิทย์ไปเที่ยวอยู่ที่ใด  ใครหลายคนก็เร่งลำเลียงและตรวจสอบอยู่  ด้วยจิตแห่งวิญญาณครู...เอ่อ..ทำไมประโยคนี้ทำเอาขนแขน stand up แบบเห็นๆอย่างนี้..บรื๊อ..ยิ่งกลัวๆอยู่ด้วย (พอดีมีกระจกอยู่หลังห้องเรียนน่ะค่ะ..แบบว่า..กลัวตัวเองง่ะ)  และแววตาที่ใสซื่อของนักเรียน..ว่าไปโน่น..ไม่ให้เสียเวลาครูแป๋มจึงทำการสอนวิชาพันธุศาสตร์  ของนักเรียนชั้นม.2  โดยยกตัวอย่างแฝดร่วมไข่  และแฝดต่างไข่  มาจัดประสบการณ์การเรียนรู้  ขณะที่ครูและนักเรียนกำลังสนุกกับการเล่นเกมส์ร่วมไข่ต่างไข่อยู่นั้น  พลันสายตาก็เจอะเข้าอย่างจังกับหัวหน้าชั้นม.2 ที่ครูแป๋มกำลังทำการสอนพอดี...ทำไมเด็กดูเศร้านักนะ..คิดในใจค่ะ  วางแผนว่าพอช่วงพักชั่วโมงแรก  จักต้องหาสาเหตุแห่งแววตาแห่งทุกข์คู่นี้ให้ได้

           และแล้วเวลานั้นก็มาถึง  ครูแป๋มได้นำนักเรียนมาผ่อนคลายนอกชั้นเรียน  โดยให้ทุกคนทำแบบฝึกหัดบริเวณม้าหินอ่อนริมสระมรกตของเรา  แล้วจึงเปรยขึ้นมากับนักเรียนคนดังกล่าว " เอ่อ..มีอะไรจะบอกครูไหมจ๊ะ"  " ยังไม่มีค่ะ"  "แต่ครูเห็นเธอดูเหงาๆไม่ค่อยร่าเริงเหมือนเดิม  แต่ถ้าไม่ไว้ใจครูหรือยังไม่พร้อมจะเล่าก็ไม่เป็นไรจ๊ะ"  พูดแล้วทำท่าจะลุก  นักเรียนคนเดิมจึงได้เอ่ย "ครูแป๋มคะ"  อา...ได้การแผนนี้ใช้สำเร็จมาตลอด  "ว่าไงจ๊ะ" " ครูเคยถูกพ่อแม่บงคับให้เป็นในแบบที่พ่อแม่ต้องการไหมคะ"  "อืม..ก็มีบ้างจ๊ะโดยเฉพาะช่วงวัยเท่ากับหนูนี่แหละ" "เรื่องอะไรหรือคะ" "เอ่อ..เรื่องการวางตัวต่อเพศตรงข้ามจ๊ะ  แหม..ลืมไปว่าเราก็โตแล้ว  ไม่ใช่เด็กเล็กเหมือนแต่ก่อน  เคยเล่นกับเพื่อนยังไงก็เล่นแบบนั้น  ก็ครูก๋อยที่เคยมาหาครูไง  เพื่อนซี้เชียวนะเนี่ย"  "หนูก็เป็นเหมือนครูค่ะ  แต่ของหนูมีมากกว่านั้น" "อะไรเหรอลูก" ครูแป๋มเริ่มมีสีหน้ากังวล  คิดไปโน่นล่วงหน้าหลายกิโลเมตรค่ะ "ไม่ใช่อย่างที่ครูคิดค่ะ  พ่อแม่เขาหวังให้ลูกเป็นหมอสักคน  พี่ชายคนแรกก็ไปอยู่อเมริกา  ส่วนพี่คนที่สองผู้ชายก็เรียนวิศวะ  แต่ก็ไม่จบซะที  กลับบ้านพ่อก็บ่นแม่ก็ว่า  พี่เขาแทบไม่กลับบ้านเลย  ทุกวันนี้หนูกลัวการกลับบ้าน  กลัวพ่อแม่ที่พูดกรอกหูทุกวัน  ต้องเป็นหมอ  ต้องเป็นหมอ  หนูจะบ้าตายแล้วค่ะครู"  "ใจเย็นๆจ้า  นี่เอาผ้าครูเช็ดน้ำตาก่อนเดี๋ยวใครเขาเห็นจะว่าครูแป๋มเรียกเธอมาดุนะเออ"  ก็เคยถูกมองแบบนี้มาแล้วค่ะเพียงเพราะเด็กอยากทำโครงงานแต่ไม่มีเวลามาก  เพราะต้องช่วยทางบ้านทำกับข้าวขายรายได้ทางเดียวด้วย  เลยมาคุยพร้อมกับร้องไห้ด้วยน้อยใจในชีวิตของตนเอง  กว่าจะพ้นคำกล่าวหาก็ปาเข้าไปครึ่งเทอม  ปากต่อปาก ความสนุกของมนุษย์ค่ะท่านผู้ชม  อ้าวกลับๆ  ไปไกลเชียว  "ที่โรงเรียนครูประจำชั้นก็หาว่าหนูปกครองเพื่อนไม่ได้  ขอออกแล้วแต่ครูก็ไม่ยอมค่ะ" "ครูเขาล้อเล่นน่ะลูก  อยากให้เราเด็ดขาดกว่านี้กระมังจ๊ะ"  "โฮๆๆๆๆๆๆๆๆ" อ้าว...เป็นงั้นไป "โอ๋ๆๆๆๆอย่าร้องไปเลยจ้า  มีอะรที่ครูพอจะช่วยได้ไหมจ๊ะ"  "มีค่ะ  ครูสอนพิเศษให้หนูตอนเย็นได้ไหมคะ  เพราะพี่ของหนูขอให้หนูมาเรียนกับครูค่ะ"  "ทำไมพี่ถึงบอกอย่างนั้น  เขารู้จักครูเหรอ"  "ก็พี่หนูชื่อพี่......ไงคะที่เขาสอบติดวิศวะได้ก็เพราะครูแป๋มสร้างแรงบันดาลใจ  แถมติวพิเศษตอนเย็นให้เขาฟรีๆอีกด้วย  พี่บอกเขาไม่เก่ง  แต่ครูแป๋มสร้างให้เขาสอบติดวิศวะได้" "อ๋อ......นั่นเอง"  อืมพบแล้วค่ะว่าปัญหาสำคัญของครอบครัวนี้คืออะไร  เอาไว้จะมาเล่าวันต่อไปนะคะ  แต่ตั้งแต่วันนี้ทุกเย็น  สมาชิกใหม่ที่ติวพิเศษตอนเย็นทุกเย็นกับครูแป๋มต้องมีเธอคนนี้เพิ่มมาอีกคนค่ะ.

 

 

หมายเลขบันทึก: 236005เขียนเมื่อ 19 มกราคม 2009 02:07 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 04:38 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (12)

สวัสดีค่ะ น้อง ครูแป๋ม

  • สดชื่นจริงๆค่ะ เด็กๆต้องรัก และเชื่อฟังครูคนนี้แน่นอนค่ะ
  • ครูอ้อยรออ่านต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

มีความสุขมากๆๆ และนานๆๆค่ะ

สวัสดีค่ะครูแป๋ม

สมแล้วที่ขึ้นชื่อว่าเป็นครูมืออาชีพ ต้องอุทิศตนให้กับนักเรียนเสมอ

ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ

ขอบพระคุณคุณครูพี่อ้อย ที่มาแวะให้กำลังใจแก่น้องเสมอมา กับทุกสิ่งที่ทำคือศรัทธาในวิชาชีพ พยายามเป็นตัวแบบที่ดีให้กับเด็กๆ สร้างกำลังใจให้เข้มแข็ง เพื่อสร้างศรัทธาให้เกิดในใจเขา เหมือนดั่งที่ครูแป๋มเคยศรัทธาในครูของครูแป๋มเช่นกัน..ก็เพียงได้แต่...หวังเอาไว้..ก็เท่านั้นเองค่ะ.

ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ..ทั้งครุและนักเรียน

ขอบพระคุณ คุณadd มากๆเลยสำหรับกำลังใจที่แสนดีที่ส่งให้กันตลอดมาค่ะ

  • ลุ้นตามไปด้วย...ว่าเรื่องอะไร?
  • เด็กๆน่ารักเสมอครับ

สวัสดีpam

เป็นกำลังให้ทั้งครูและเด็ก

เด็กคือผ้่าขาว ถ้าใส่สีอะไรลงไปก็จะเป็นสีนั้น

สวัสดีค่ะ คุณธนิตย์และคุณฤทธิชัย

หลังจากอ่านภาค2 จบไปตรงกับที่ลุ้นไว้ไหมคะ? กำลังใจนั้นสำคัญกับคนทุกคนเสมอ และหากเด็กคือผ้าขาว เด็กคนดังกล่าวน่าจะเป็นผ้าสีอะไรคะ

  • ตามมาจากตอนสอง
  • ผมดันอ่านตอนสองก่อนตอนแรก
  • เรียกว่า
  • อ่านจากข้างหลังมาหน้า
  • อิอิๆๆๆๆๆๆ

สวัสดีค่ะ

จะอ่านหน้าก่อน หลังก่อน หรือจะอ่านทั้งหน้าทั้งหลังพร้อมกันก็ยังได้นะคะ สำหรับอาจารย์ขจิต ผู้มากความสามารถ ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ

ครูคะหนูอ่านแล้วคะ แต่ตอนนี้หนูมีกำลังใจมากขึ้นแล้ว ขอบคุณครูที่ให้คำปรึกษาคะ

สวัสดีค่ะ น้องแบร์

       ยินดีด้วยนะคะ  เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ให้กับหลายครอบครัวเป็นอย่างดีค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี