แม่คะ

 

หนูต้องไปเรียนเกี่ยวกับการพยาบาลวิกฤตที่พยาบาลไอซียูต้องมีองค์ความรู้ หนูเองก็อยากเรียนเพราะหนูอยู่บ้านนอกมานาน ความรู้เรื่องผู้ป่วยหนักหดหายไปเรื่อยๆ แม้ว่าหัวหน้าจะไม่ค่อยเห็นด้วยว่าไม่ควรไปเรียนด้วยความเป็นวิสัญญีพยาบาลน่าจะเพียงพอ แต่เมื่อหนูไปสอบหนูถึงรู้ว่า ความเป็นวิสัญญีพยาบาลของหนูมันช่วยได้แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นเอง แต่โดยส่วนตัวของหนูเอง หนูมักจะคิดว่าเรื่องบางเรื่องไม่ใช่เรื่องพยาบาลเป็นเรื่องของหมอ หนูจึงทำข้อสอบไม่ได้ หนูมีอุปสรรคหลายอย่างนะคะ อย่างเช่น

-ไม่ได้อ่านหนังสือ เตรียมความรู้ไม่พร้อม

-พักผ่อนไม่พอ

-เหนื่อยกับการเดินทาง

-ที่รู้มารู้ไม่จริง รู้ไม่ชัด จึงฟันธงเลือกคำตอบไม่ถูก

-ที่สำคัญที่สุดคือเรื่องของความสูงวัย ที่ตาก็ไม่ค่อยดี กับแสงไฟที่ไม่เพียงพอทำให้ตัวอักษรเบลอ

 

แต่ถึงตอนนี้ หนูสอบผ่านได้ไปเรียนแล้วค่ะ ที่เชียงใหม่ 4 เดือน หนูเรื่มกังวลเรื่องคนดูแลพ่อ แม่บ้านที่บอกว่าจะมาอยู่ด้วยก็ยังไม่มา พ่อก็รังแต่จะไปหาหมอ เดี๋ยวปวดฟันเดี๋ยวปวดเหงือก เดี๋ยวคางบวม หนูชื่นชมพ่อจริงๆที่พ่อชอบการไปโรงพยาบาลไม่เหมือนคนแก่คนอื่นๆที่เวลาไม่สบายดื้อไม่อยากไปโรงพยาบาล

 

หนูรู้สึกสับสนค่ะ ว่าจะเป็นอย่างไรจะเอาอย่างไรดี ห่วงพ่อก็ห่วงอยากไปเรียนก็อยาก แม่ช่วยแนะนำหนูที

 

ลูก

18 ม.ค. 52 :20.21