วันนี้ขออนุญาตเล่าเรื่องสบาย ๆ นะคะ พาเที่ยวหนองประจักษ์และทานแหนมเนือง กุ้งพันอ้อย โดยเพื่อนรัก ตั้งแต่เรียนผู้ช่วยพยาบาล ที่โรงพยาบาลโรคทรวงอก จังหวัดนนทบุรี  เมื่อปี 2521 เรียนจบ ปี 2522   เพื่อนคนนี้ทำงานที่อุดร ติดต่อกันเรื่อยมา แล้วขาดช่วงไปเกือบสิบปี จากภาระและหน้าที่ ติดต่อเพื่อนไม่ได้ ครั้งล่าสุด ปี 2549 เจอกันโดยบังเอิญที่โรงพยาบาลศูนย์อุดร 

         ประกายได้รับเชิญจากโรงพยาบาลไปบรรยายเรื่องวัณโรคกับบุคลากรทางการแพทย์   เพื่อนบอกว่าเสียงวิทยากร ทำไมคุ้น ๆ เคยได้ยินที่ไหนมาก่อน จึงเดินไปดูหน้าวิทยากร อ้าวเพื่อนเรานี่ ประกายจึงได้มีโอกาสพบเพื่อนที่ตามหากันมานาน

          เธอชื่อคุณสัม  กัลยา เพื่อนเปลี่ยนนามสกุล ไม่ได้ถามนามสกุลใหม่ด้วยมีลูกสาว 1คน ลูกชาย 1 คน  แต่ล่าสุดบอกว่าเป็นโสดคะ  ชีวิตโสดมีความสุขที่สุด ดูแลลูก 2 คน อย่างสบาย ไม่เครียด รูปบนเป็นส้ม   อาจารย์ส้ม ภาพล่างเป็นประกาย ยืนรอเพื่อนมารับที่หน้าโรงแรม  ส่วนกล้วยไม้ถ่ายที่สวนอุดรซันไซน์

 

        แต่ก่อนส้มจะตัวเล็กๆ  ผิวดำขำ เสียงใส ๆ ชอบรีดผ้าที่สุด ประกายรีดผ้าไม่เรียบ ส้มจะเป็นคนรีดแทน ประกายเป็นคนซักผ้า ตากผ้า ตอนนี้เพื่อนมุมานะ เรียนต่อจนเป็นพยาบาล และเรียนต่ออีกจนเธอจนปริญญาเอก เป็น ดร. สาขาไหน ประกายลืมถามไป

        เราเจอกันอีกครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ประกายไปอุดร เพื่อไปนำเสนอผลงานวิชาการ สัมมนาเครือข่ายระบาดวิทยาแห่งชาติ  วันที่ 22-24 ธันวาคม 2551  ไปหาเพื่อนที่ทำงานและนัดกันตอนเย็น เพื่อนใจดีมาก พาเที่ยวหนองประจักษ์ พาออกกำลังกาย แล้วพาไปทานแหนมเนืองที่ร้านที่ดังที่สุดในอุดร เพื่อนเป็นเจ้าภาพ ขอบคุณมากนะคะ

           น้องที่มาจากใต้ และน้องโอ๋ที่ สสจ. ขอนแก่นและลุกชาย  ส่วนอีกคนตามไป พี่ประเสริฐ มาจากใต้เหมือนกัน ไม่ได้ถ่ายภาพไว้ ภาพล่างเป็นประกายถ่ายคู่กับอาจารย์ส้ม  เพื่อนเก่า น้องที่มาจากใต้ ตอนแรกเข้าใจว่า เราสองคนคนจะเด้ก ๆ อายุไม่ถึง สี่สิบ เลยไม่ยกมือไหว้ พอนั่งฟังเรื่องที่ประกายคุยกับเพื่อนและวันที่จะเกษียณ เหลืออีกกี่ปี น้องฝากขอโทษ เมื่อส่งลงรถที่หน้าโรงแรม เพราะวันนั้นส้ม แต่งตัววัยรุ่นพร้อมที่จะออกำลังกาย เต้นแอร์โรบิคส์ที่หนองประจักษ์ ประกายและน้องๆ พากันออกกำลังกายและถ่ายภาพที่หนองประจักษ์ ได้ภาพพระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า สวยมากคะ ส่วนโอ่และลุกชาย ปั่นจักรยาน

         ประกาย พ่วงน้องที่ไปสัมมนาด้วยกันอีก 3 คน ตอนแรกกะว่าจะจ่ายเอง เพื่อนบอกว่ามาจังหวัดอุดร คนอุดรเป็นเจ้ามือเอง บอกว่าค่าอาหารไม่มากหรอก ทำงานไม่ถึงชั่วโมง สองชั่วโมง เลี้ยงได้สบายมาก ส้มทำงานเสาร์อาทิตย์เดียว เท่ากับประกายทำงานทั้งเดือน มิตรภาพของเพื่อนรัก 

           วันนั้นเราทั้ง 5 คน คุยกันสนุกมาก มีการแลกเปลี่ยน เรียนรู้เรื่องการทำงาน การเลี้ยงดูลูก การใช้เครื่องมือสื่อสาร ที่ทันสมัยกับน้อง ๆที่ไปทานแหนมเนืองด้วยกัน

           น้องมาจากใต้ เล่าเรื่องทำงานที่ใต้ให้ฟัง การทำงานที่ใต้ลำบาก ต้องระวังตัวตลอดเวลา และต้องมีสติตลอดเวลา ก่อนออกจากบ้านต้องบอกแม่ บอกคนที่บ้านไว้ทุกครั้ง ว่าไปไหน น้องเล่าว่าจะมีโอกาสได้กลับบ้านไหม  การสื่อสารที่ใต้จะมีเครือข่ายการทำงานของเครือข่ายระบาดวิทยา เรื่องราวต่าง ๆ จะติดต่อทาง Net  ตลอดเวลา เพราะการใช้โทรศัพท์ จะลำบาก

          ส่วนเพื่อนเล่าการทำงานของเธอให้ฟัง เพื่อนทำงานองค์กรแพทย์ รับงานพิเศษ สอนนักศึกษาในวิทยาลัยเอกชน เสาร์ อาทิตย์ วิธีการสื่อสารของส้มกับเพื่อน ๆ ลุกศิษย์ ใช้ Net  เหมือนกัน ส้มบอกว่าประหยัดค่าโทรศัพ์ และคุยกันทางNet ได้เนื้อหาวิชาการได้มากที่สุด  

          เรื่องที่คุยกันสุดท้ายมาลงที่เรื่องของลูก ๆ วัยรุ่นที่ใช้ Net ว่าจะดูแลลุก ๆ ใช้การสื่อสารที่ทันสมัยอย่างไร พ่อแม่ต้องคอยดู ด้วยวัยรุ่นจะมีโรคส่วนตัวของเขา ยุ่งมากก็ไม่ได้ ไม่ยุ่งก็เป็นห่วง  แล้วเล่ากันว่ามีโปรแกรมที่จะ block web ที่ไม่ดี ไม่ให้เด้กได้ดู และบอกให้ระหว่างว่าจะมีบางคำเช่น หางาน ไม่มีเงิน ถ้าสนใจให้คลิ๊ก  ถ้าเราคลิ๊ก ก็จะเป็นภาพและ web ที่ไม่เหมาะสมด้วย  ให้บอกลูกและเตือนกันด้วย

           อาหารที่รับประทาน อารามที่หิวกันมาก ๆ ไม่ได้ถ่ายภาพไว้ สั่งมาจนเต็มโต๊ะ จะทานหมดไหมนี่ น้องจากใต้บอกว่า วิธีทานอย่างไร กินเหมือนไส้กรอกไหม  บอกวิธีกินกันเป็นที่สนุก สรุปสุดท้าย กินแบบไม่ห่อผัก ตักกินเป็นคำอร่อยกว่า ไม่ต้องอ้าปากกว้าง

        

ไปเที่ยวสวนกล้วยไม้