ความดันทุรังสูง ความดันทุรังสูง ลด ๆ ๆ ลงมาหน่อย

     ใครเคยได้ยินบทเพลงบทนี้บ้าง ถ้าตอบว่าเคยแสดงว่าอายุ ...... อย่าบอกใครเลยค่ะ   อะไรในสมัยนี้ดูเร่งรีบ ไม่รู้คนมาจากไหนกัน แย่งกันกิน แย่งกันอยู่  

      เมื่อได้ไปเที่ยวลาว บ้านเขาพื้นที่ก็เยอะแต่ประชากรน้อย แค่ 6 ล้านกว่าคน   ส่วนไทยเราพื้นที่ก็มากกว่าไม่เท่าไหร่ ประชากรทำไมตั้ง 65 ล้านกว่าคน เขาไปอยู่กันอย่างไร?   นี่เป็นคำถามไกด์ชาวลาวเคยถาม    คำตอบคืออยู่เถินกัน  (ภาษาอิสาน แปลว่า อยู่บน ๆ กัน หรืออีกอย่างคือ ก็อยู่แฟลต ในพื้นที่ไม่กี่ตารางวา เรายกขึ้นไปบนฟ้าตั้งไม่รู้กี่สิบ ๆ ชั้น )

                                       

       ยุคสมัยไอที ทุกอย่างรวดเร็ว hi speed เร็วกว่าจรวด เราไม่ค่อยจะรอเลยทีเดียว กินข้าวก็ต้องรีบ อาหารจานเดียว จานด่วน breakfast ( เราชอบเพี้ยน แดกฟาด )  เราไม่ค่อยจะรอใคร รอเวลา ไม่มีความอดทนกันเลย

     ทำให้ย้อนกลับมานึกถึงตัวเรา การสอนเด็กให้รู้จักการรอคอย  ตั้งแต่เด็ก สังเกตการร้องไห้ของเด็กเมื่ออยากได้ของ   ให้รู้จักการรอคอย การฝึกความอดทน อันนี้เรารู้จัก

     แต่ตอนนี้เราไม่ค่อยสอน เด็กร้องเมื่อไหร่เรายัด...... ให้ทันที เด็กไม่รู้จักรอ ความอดทนไม่มี ตอนนี้หนูอยากได้ ต้องได้  

                                      

      แม้นกระทั่งตัวเราเอง การบริโภคข้อมูลข่าวสาร ต้อง hi speed  กดแล้วช้า แทบอยากจะคว้างหรือเตะโน้นนี่  load นาน รอไม่ได้ 

     เหมือนพฤติกรรมความเคยชิน ความรวดเร็ว  เมื่อเจออะไรช้านิด ช้าหน่อย อารมณ์เสีย   ในยุคความเจริญก้าวหน้าไม่มีขีดสุด อะไรคือความพอดี เราต้องกลับมาดู และช่วยสังคมสักนิด

                                          

       ใจเย็น หน่อย รอนิด  เรามาฝึกความอดทน พร้อมๆ กันหน่อยจะดีไหม ?