มาแนะนำเพื่อนใหม่ที่ผมเพิ่งได้รู้จักครับ

เป็นเพื่อนที่รอบรู้ คุยสนุก แถมยังมีอารมณ์ขันทั้งแบบน่ารัก และแบบแสบๆ คันๆ อีกต่างหาก

เขาชื่อ 'เมื่อหมอเป็นมะเร็ง' ครับ

 

 

ชื่อของเขานี่ แม้จะฟังแล้วออกแนวหดหู่เล็กๆ

แต่ด้วยความที่เขาเล่าเรื่องเก่ง ก็เลยฟังกันเพลินๆ ได้ความรู้มากมาย

โดยเฉพาะเรื่องทางการแพทย์ซึ่งดูเหมือนเขาจะถนัดเป็นพิเศษ

อย่างพวกศัพท์แสงยากๆ ของพวกหมอนี่ เขาก็ตั้งชื่อใหม่ให้จำกันง่ายๆ เช่น

คิลเลอร์ ที.เซลล์ เรียก "ที.เซลล์พิฆาต"
ซัพเพรสเซอร์ ที.เซลล์ ก็เรียก "เซลล์ปราม"
ที.เฮลเปอร์เซลล์ ก็ "เซลล์สนับสนุน"

ระบบภูมิคุ้มกัน เป็น "เจ้าแม่" เพราะเป็นผู้จัดการงานน้อยใหญ่ให้ลุล่วง

สมอง เป็น "เจ้าพ่อ" เพราะคอยบงการความคิดและพฤติกรรม

พลิกไปดูหน้า 89 เป็นตัวอย่าง

 "นี่ ที.เซลล์สนับสนุน รับทราบจาก บี.เซลล์ ว่ามีเหล่าร้ายซุ่มอยู่ตามเส้นทางประสาทลำไส้ จะเริ่มปฏิบ้ติการนะครับ"

"เออดี ให้เป็นหมู่นำในการประสานงานกับ ที.เซลล์พิฆาต และที.เซลล์ปรามโดยด่วน แล้วรวมกำลังกันปฏิบัติได้"

ศูนย์ไทมัสสั่งการออกมา ข่าวสารกระจายไปทั่วสรรพางค์กาย

 

เทียบระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายกับหน่วยรบอย่างนี้...ฟังง่ายขึ้นตั้งเยอะ...ใช่ไหมครับ ^__^ 

 

เพื่อนผมยังมีเทคนิคเล่าเรื่องแพรวพราวอีกต่างหาก

เขาใช้การย้อนเวลา (flash back) นึกถึงความหลังเมื่อครั้งก่อนแบบที่หนังจีนชอบใช้กัน

เขาใช้นิทานเปรียบเทียบ "ฟังความสามข้าง" (หน้า 52) เล่าเรื่อง ชีวญาณ (ชีวจิต) โดยให้ ดร.สารทิศ (ดร.สาทิศ - "กูแน่") คุยกับนายแพทย์สะกิด (ตัวแทนแพทย์สมัยใหม่) โดยมีพิธีกรโอทีวี...พยายาม...ดำเนินรายการ

เขาใช้การพูดคุยกับผู้รู้ ให้ผู้รู้เป็นคนให้ข้อมูล จะได้น่าเชื่อถือ

เขาใช้การให้ข้อมูลแบบเป็นระบบระเบียบ จะได้อ้างอิงได้

และอื่นๆ อีกมากมาย ฯลฯ

 

 เล่าไปเพลินๆ เขาก็มักจะมีข้อคิดดีๆ หลุดออกมาเสมอ อย่างอันนี้โดนใจมั่กๆ (หน้า 42)

 

"มะเร็งไม่ใช่ศัตรูตัวร้ายของชีวิต หากแต่เป็นมิตรที่ออกจะเคร่งระเบียบและเข้มงวด

ทำหน้าที่เป็นยามคอยเฝ้าเตือนภัย เพื่อคุ้มครองชีวิตทั้งระบบไม่ให้พลอยพังครืนไปด้วยกัน

แต่จะรวบรวมพิษจากอาหารที่ผิดและการใช้ชีวิตที่ผิดให้มาอยู่ในที่เดียวกัน

เพื่อให้ง่ายต่อการกำจัดกวาดล้าง

เพียงแต่ท่านสนใจในตัวเองและอ่านรหัสอาการที่มิตรพยายามส่งสัญญาณมาให้ท่านทราบได้ทันเวลา"

 

เห็นไหมล่ะว่า...เพื่อนผมเล่มนี้...มีความคิดลึกซึ้งและมีมุมมองเฉียบคมแค่ไหน!

 

ผมว่าเขามีจุดเด่นอย่างน้อย 3 อย่าง

 

- หนึ่ง -

เขามีความคิดเป็นวิทยาศาสตร์มาก อันนี้รู้สึกได้โดยตลอด

เพราะสิ่งที่เขาเล่าให้ฟังจะมีหลักฐานและเหตุผลเชื่อมโยงกันเสมอ

(เช่น เรื่องที่ว่าจิตใจมีอิทธิพลต่อกลไกการต่อต้านศัตรู เชื้อโรค สารพิษและมะเร็งอย่างไร ในหน้า 105-107) 

แถมเขายังมีทัศนคติแบบ skeptic คือ ไม่เชื่ออะไรง่ายๆ แบบแห่ตามกันอีกด้วย

 

- สอง -

เขามีความเป็นครูสูงมาก ดูเขาพูดในหน้า 44 นั่นสิครับ

 

"บุคคลที่เป็นครูที่ดีต้องเป็นคนที่เรียนไม่เลิก

และมีเมตตาต่อทุกคนที่สมัครเข้ามาเป็นศิษย์ อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง

ฉันให้ความสำคัญต่อครูมาก

ครูมีเทียนจุดไฟเล่มเดียว มีเปลวสว่างวับแวม

สามารถต่อไฟให้คนอื่นๆ ที่มีเทียนของตัวเองคนละเล่ม

จนกระทั่งโลกนี้สว่างไสวไปทั่วพื้นพื้นผิวและบรรยากาศ"

เพื่อให้มั่นใจยิ่งขึ้น ลองอ่าน สารเปิดผนึกถึงโรงเรียนแพทย์ ที่เขายกทั้งบทที่ 21 ดูก็ได้

เขาเรียกร้องให้แพทย์ รักษาคน (ไม่ใช่แค่รักษาโรค) ป้องกันโรค (ควบคู่ไปกับการรักษา)

และที่สำคัญคือ มองผู้ป่วยเป็น "คน" ไม่ใช่เป็น "ราย (case)"

 

- สาม -

เพื่อนผมเขาเชื่อมั่นในพลังครอบครัวครับ

ดูสิ เขายกตัวอย่างครอบครัวของผู้ที่สร้างสรรค์เขาขึ้นมา

โดยเล่าเรื่องตอนที่ผู้ที่สร้างเขาขึ้นมาได้ขอร้องครอบครัว โดยเฉพาะลูกคนที่เป็นแพทย์

ว่าจะไม่ขอรับการบำบัดด้วยเคมี (คีโม)

เพื่อนผมเขาเล่าอย่างได้อารมณ์ ละเมียดละไมเหลือเกิน...

 

"ทันใดนั้น ฉันได้ทำให้ทุกคนตกใจสุดขีด ฉันร้องไห้โฮออกมาแบบกลั้นไม่ไหว

จิตใจฉันท่วมท้นไปด้วยความตื้นตันในความซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพของลูกตุ๋ม

ตามมาด้วยความสับสน

ทำให้น้ำตาไหลพรากแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...."

(หน้า 103)

 

ภาพนี้ เพื่อนผมเขาแสดงไว้เป็นขาวดำ (หน้า 105) แต่พี่ดาวได้เอื้อเฟื้อภาพสีมาให้

 

 

ส่วนภาพครอบครัวขยายนี้ แถมให้...

 ...เพราะเพื่อนผมฝากไว้ว่า

 

"ท่านผู้อ่านที่รัก โปรดอย่ามองข้ามพลังครอบครัว ในเมื่อท่านประสบปัญหาชีวิต

ครอบครัวเป็นหน่วยของสังคมที่มีบทบาทหน้าที่เทียบเท่ากับสังคมหรือชุมชนทั้งหมด

ถ้าครอบครัวดี สังคมก็ดีตาม

ถ้าครอบครัวเข้มแข็ง มีคุณธรรม ชุมชนก็เข้มแข็งและเจริญตามกัน"

 

 

 

 พบเห็นเพื่อนผมวางอยู่ที่ไหน...อย่าได้รอช้า...หาโอกาสเข้าไปทำความรู้จักโดยพลัน

ไม่ว่าจะ ซื้อ แอบอ่านในร้าน ยืม หรือแม้แต่...

ยึด! ;-)

(จากเพื่อนสนิท)

 

หากรู้จักเขาแล้ว ก็มาเม้าท์ถึงเขาให้ผมฟังบ้าง

จะได้สมดุลกัน...ดีไหมครับ?

 ^__^

 

 


 

หนังสือ : เมื่อหมอเป็นมะเร็ง

ผู้สร้างสรรค์ : ธันย์ โสภาคย์ - นามปากกาของ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์หม่อมราชวงศ์ธันยโสภาคย์ เกษมสันต์

ผู้จัดพิมพ์ : บริษัทอัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)

ISBN : 978-974-623-831-1

เพื่อนเล่มนี้ฉันได้แต่ใดมา? : พี่ต๋อย มอบให้เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 พ.ย. 2551 ที่เชียงใหม่