เด็กชายอายุ 2ปี 8เดือนผิวขาว อ้วนท้วน สะอาด ตายายเป็นคนเลี้ยง
แม่ไปเรียนต่อปวช.ในกรุงเทพฯ ไม่ค่อยกลับบ้าน พ่อแยกกันไปตั้งเด็กยังไม่เกิด

ตา ยายขายของตลาดนัดต้องออกแต่เช้ามืด ปลุกหลานไปด้วย พอสายก็เอาไปส่งบ้านคนเลี้ยง ค่ำก็ไปรับ ไม่เป็นเวลา และบางวันที่ต้องไปรับของที่กรุงเทพฯก็ไม่ได้ไปรับให้ค้างบ้านคนเลี้ยง
ตา ยาย รักหลานมาก แต่ไม่มีเวลาเลี้ยง เมื่อมีโอกาสอยู่กับหลาน ก็จะไม่ขัดใจหลาน พยายามหาของเล่นมาเอาใจ

ป้า เรียนอยู่กรุงเทพฯ กลับบ้านบ่อย เอาใจใส่หลานมาก ตั้งใจจะอุปการะเป็นลูก ไม่เคยขัดใจหลาน
ยายคนเลี้ยง อายุ 68 ปี อยู่คนเดียวลูกหลานโตๆกันหมดแยกครัวเรือนไปแล้ว เป็นคนขยัน มีระเบียบเรียบร้อยทัศนคติในการเลี้ยงเด็ก คือไม่ควรตามใจเสียเกินไป แต่กับเด็กรายนี้ยังต้องตามใจอยู่มากเพราะขัดคนจ้างไม่ได้
อ่านนิทานไม่ได้เพราะอ่านหนังสือไม่ออกและสายตาไม่ดี เวลาว่างจึงให้ดู
VCD Ultra man ที่ ตายาย จัดหามาให้
ลูกๆของยายคนเลี้ยงมาเยี่ยมบ้านบ่อย และรักหลานคนนี้ทุกคนยอมให้เล่นแรงๆ
ทั้งสองบ้านมีเด็ก คนเดียวให้รุมรัก ความรักของน้องจึงล้นเหลือกลายเป็นความเอาแต่ใจตน







การให้ความรู้ ปรับทัศนคติทำได้ไม่ง่าย คงต้องค่อยๆปรับ ติดตามระยะยาว
และในที่สุดทีมต้องยอมรับผลลัพธ์ในระดับที่ไม่สูงนัก เพื่อไม่ให้เสียกำลังใจ

ทีมจันทร์ยิ้มกำลังต้องการความเห็นจากผู้รู้ทุกท่าน ช่วยๆกันหน่อย นะจ๊ะ
ขอบคุณภาพสวยๆจาก จารย์พอล จ๊ะ
การจะแก้ไขเด็กที่อายุน้อย ๆ จะมีเวลาให้แก้ไขมากกว่า แต่ใน case นี้ ยาก เนื่องจากมีผู้ใหญ่ เป็นตัวแปรมาก ค่อนข้างเหนื่อยค่ะ
…แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่มีในครอบครัวค่ะ …คือความรักอันมากมาย ที่ให้กับหลานคนนี้ค่ะ อาจจะค่อย ๆ ช่วยได้ ถ้ารู้ว่าต้องรักแบบไหน ค่อยๆ แก้ไขค่ะ เหมือนที่เรากำลังทำ........