ผู้เขียนเชื่อว่าในหน่วยงานใดๆก็ตามคงมีปัญหาบ้างไม่มากก็น้อยขึ้นกับบริบทของงานนะคะ..เช่นเดียวกับหน่วยงานของผู้เขียนค่ะซึ่งเป็นหอผู้ป่วยที่เพิ่งเปิดใหม่ มีพยาบาลที่มีประสบการณ์แล้วเพียง 3 คน กับน้องพยาบาลใหม่ๆอีก 5-6 คนและผู้ปฏิบัติการพยาบาล (ผู้ช่วยพยาบาล) ใหม่ๆอีก 4 คนค่ะ..เราก็มีปัญหาบ้างทั้ง ระบบ ระเบียบที่ต้องแก้ไขให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ ทั้งเครื่องมือ/วัสดุการแพทย์ตลอดจนการจัดอัตรากำลังและสมรรถนะของบุคลากรค่ะ..สำหรับหน่วยงานใดที่ไม่มีปัญหาก็นับว่าเป็นบุญมากโขแล้วค่ะ..
เมื่อวันที่ 6- 7 มกราคม ที่ผ่านมาบุคลากรส่วนหนึ่งของแผนกฯไปสัมมนาแผนฯปี 52 ค่ะ..ผู้เขียนจึงได้รับมอบให้รักษาการฯแทน.. แค่ 2 วันไม่น่าจะมีเรื่องอะไร แต่ก็มี..เพราะเขาอยากให้มันมีค่ะ..เอิ๊กกๆๆๆ..เมื่อมีปัญหาก็ต้องแก้ค่ะ..เพราะปัญหามีไว้แก้..ไม่ใช่มีเอาไว้กลุ้ม..(อ้างอิงคำพูดของครูค่ะ) และหลังจากแก้ปัญหาด้วยวิธีการของตัวเองแล้วก็กลับบ้าน (เพราะเลิกงาน) นอนหลับสบาย...
วันนี้เป็นวันหยุดของผู้เขียนค่ะ...ก็ทำงานบ้าน..รดน้ำต้นไม้...ซักผ้า..ขัดห้องน้ำ..ฯลฯ จนใกล้เที่ยงจึงมีโทรศัพท์มาสายหนึ่ง..โชว์เบอร์ว่า Boss..ผู้เขียนแอบยิ้มนิดๆคิดในใจ “ว่าแล้ว..ต้องโทรมาแน่ๆ”..boss คงรู้เรื่องทุกอย่างแล้วจากคนใกล้ชิด..แต่อยากคุยกับผู้เขียน..หลังจากเราคุยแลกเปลี่ยนกันสักพัก...สุดท้าย boss จึงพูดว่าคิดอย่างไร??(จึงกล้า)กับปัญหาที่เกิดขึ้น (เพราะ boss ก็รู้ปัญหามาก่อน..)ผู้เขียนจึงบอกกับ boss ว่า “เพราะเรารักหน่วยงานของเราค่ะ..เราต้องการให้หน่วยงานเรามีความเจริญก้าวหน้า..ต้องการให้ทุกคนมีความสุขในการทำงาน..เข้าใจกันและรักกัน...ดังนั้นทุกคนต้องช่วยกันโดยเฉพาะพี่ๆ..ฯ..หรือถ้าไม่ใช่ก็คิดเสียว่า..ช่วย boss ก็แล้วกันค่ะ".พูดยังไม่ทันจบค่ะ.. boss บอกว่า “รู้มั๊ย...ตอนนี้ boss น้ำตาซึมแล้ว..พร้อมพูดเสียงเครือๆ..ว่า “ขอบคุณมากๆๆๆ”..
ตอนแรกก็ว่าซึ้งค่ะ...แต่กลัวคนอื่นเขาไม่ซึ้งตาม..เอิ๊กกๆๆๆ
สบายดีนะคะ..
การทำดีต่อกัน และทำเพื่อ...ทุกๆคน รวมทั้งตัวเราเองด้วย เป็นกุศลที่ยิ่งใหญ่ค่ะ..น้อง
สวัสดีปีใหม่ค่ะ
ความรูสึกที่ดีๆ เป็นความรู้สึกที่ละเอีดอ่อน
ผมเองหลายครั้ง ก็ "ขี้แย" ครับ
"เพราะเรารักหน่วยงานของเราค่ะ..เราต้องการให้หน่วยงานเรามีความเจริญก้าวหน้า..ต้องการให้ทุกคนมีความสุขในการทำงาน..เข้าใจกันและรักกัน...ดังนั้นทุกคนต้องช่วยกันโดยเฉพาะพี่ๆ."
ให้กำลังใจน้องๆนะคะ..มือใหม่ทั้งนั้นค่ะ
สวัสดีปีใหม่ค่ะ
คุณพี่ลดาที่รัก
สำหรับโรงพยาบาลแล้ว..ไม่มีอะไรให้น้ำลายไหลเลยค่ะ..
โดยเฉพาะพยาบาลค่ะ..ที่อื่นไม่ทราบจริงๆ..
บางทีคนเป็น boss ก็โดดเดี่ยวค่ะ..เข้าใจค่ะ
สวัสดีคะคุณลดา
ให้กำลังใจ สู้ต่อไปนะคะ
"เพราะเรารักหน่วยงานของเราค่ะ..เราต้องการให้หน่วยงานเรามีความเจริญก้าวหน้า..ต้องการให้ทุกคนมีความสุขในการทำงาน..เข้าใจกันและรักกัน...ดังนั้นทุกคนต้องช่วยกันโดยเฉพาะพี่ๆ."
เยี่ยมไปเลยค่ะ ^^ เป็นกำลังใจให้นะคะ
อืมม..ไม่น่าเชื่อว่าท่านจะขี้แย...เข้มออกค่ะ..
น้ำตาแห่งความปลื้มปิติ ที่กลั่นกรองออกมาเป็นอาจิณ ไหลหลั่งรินจากฟากฟ้าสุราลัย สู่ใจคุณ..(แหะๆเลยไปโน่นเลย)
แวะมาเยือนครับ
รพี
การที่คนในองค์กรจะคิดแบบนี้ได้ต้องมีองค์ประกอบหลายอย่างค่ะ
เช่น..ส่วนตัวเป็นคนคิดบวก..คิดดี..มีความสำเร็จและความก้าวหน้าในงาน..การยอมรับจากเพื่อนร่วมงานและผู้บังคับบัญชา..เห็นคุณค่าในงานของตน..มีความสุขในงานที่ทำ..ตลอดจนความสุขในครอบครัวค่ะ..
หลายคนก็มี..แต่มากน้อยแตกต่างกันค่ะ..
boss คงดีใจถ้าทุกคนคิดแบบนี้ค่ะ..
รบกวนให้มาช่วยหน่อยนะคะ..
สวัสดีค่ะคุณลดา
อากาสหนาวมากเลย..ดูแลตัวเองนะคะ..
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมจ้ะ
มาสวัสดีปีใหม่อีกครั้งครับ มาช้าไปหน่อย...บันทึกนี้มีค่ามากสำหรับ "ข้าราชการไทย" ช่วยกันทำ ช่วยกันเผยแพร่ ช่วยให้กำลังใจกันเยอะ ๆ นะครับ
น้ำตาซึมเพราะซึ้ง...อิอิเป็นบ่อยจ้า..ไม่ได้ขี้แยซะหน่อย..น้ำมันไหลออกตา
เวลาปลื้มดิฉันอยากเอ๋ยเป็นกลอนได้เหมือนท่านจังเลย
สามารถจริงๆ..
ขอบคุณนะคะที่แวะมา..