GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

กรงขัง

เมื่อครั้งไปดูงานการดูแลสุขภาพผู้ต้องขังในเรือนจำ

มีคนหวังดีบอกเคล็ดลับให้ว่า "ให้เดินถอยหลังเข้าไป จะได้ไม่ต้องเข้าไปอยู่ในนั้น"

วันนั้นภาพที่เห็นคงน่าตลกสำหรับหลายๆคนที่นั่น เพราะว่าแถวอาจารย์และนักศึกษาร่วมสิบกว่าคน ชักแถวเดินถอยหลังเข้าประตูเรือนจำ

รายละเอียดที่เห็นในนั้น ทำให้รู้สึกขอบคุณกับการที่ไม่ต้องอยู่เช่นนั้น และรู้สึกเศร้าๆ กับสิ่งที่เห็น ถึงแม้ว่าจะรู้ว่ามันเป็นกฎที่ใครๆยอมรับว่า เมื่อเก็บผู้คนเข้าไปไว้ เพื่อให้ความปลอดภัยอยู่ข้างนอก 

ปีนี้..ขโมยขึ้นมาขโมยของที่แฟลตหลายครั้ง มีหลายห้องที่เสียทรัพย์สินอย่างที่ไม่เป็นมาก่อน ทางหน่วยงานอาคารสถานที่จึงมีมาตรการป้องกันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ทำประตูเหล็กปิดทางเข้าออกใส่กุญแจแน่นหนา ให้เจ้าของห้องคล้องกุญแจทุกครั้งที่ออกห้อง มีประกาศเตือนห้ามหมุนกระจกบานเกล็ดเปิดทิ้งไว้ ไม่เปิดประตูทิ้งไว้ถึงแม้จะอยู่ในห้องก็ตาม ให้สอดส่องผู้คนที่เดินผ่านหน้าห้องที่มีท่าทีพิรุธ แล้วต่อมาวันนี้ก็มาทำกรงเหล็กครอบหน้าต่างให้กับทุกๆห้องพัก เพื่อให้เกิดความปลอดภัยมากขึ้น

ขณะที่ทุกคนต่างเรียกร้องความปลอดภัยทางสังคม เสรีภาพทางวิชาการ แต่ดูเหมือนว่าก็ยินดีที่จะทำกรงขังเพื่อเก็บความปลอดภัยไว้ในห้อง

สังคมจะน่าอยู่กว่านี้ไหม ถ้าจะปล่อยให้ความปลอดภัยเป็นอิสระไม่ต้องถูกนิยามด้วย เขตกั้นของกรงขัง

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): happiness
หมายเลขบันทึก: 23410
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

     ขอชื่นชมบันทึกนี้ในประเด็นที่กล่าวถึงความอิสระได้โดนใจผมในอีก 1 ประเด็นอิสระ คือว่าที่ความปลอดภัย

     ว่าแต่ผมไปเป็นวิทยากรให้กับผู้ที่จะพ้นโทษเพื่อเตรียมพร้อมในการออกสู่สังคม บ่อย ๆ ไม่เคยเดินถอยหลังเข้า (จริง ๆ ครับ) จะต้องแก้เคล็ดยังไงไหมครับ...ยิ้ม

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ชายขอบ

เป็นเรื่องดีค่ะที่ได้ทราบว่า อาจารย์ก็ได้เข้าไปช่วยเหลือคนในสถานที่นั้นบ่อยๆ การช่วยเหลือเขาให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีคงเป็นการแก้เคล็ดไปแล้วกระมังคะ

ในความเป็นเมือง  ทำให้เราต้องอยู่กรงขัง  อยู่บนรากฐานของความหวาดระแวง

แต่บ้านนอก  มีเพื่อนบ้านเป็นรั้ว

 

สวัสดีค่ะ คุณ

P

ขอบคุณที่แวะมาเยือนค่ะ

สมัยนี้เพื่อนบ้านชื่ออะไร ไม่ค่อยรู้กันแล้วค่ะ