การคิดของต่างประเทศ

ทฤษฎีเกี่ยวกับการคิดของต่างประเทศ

                ทิศนา  แขมมณี  (2540)  ได้กล่าวว่ามีนักคิด  นักจิตวิทยา  และนักวิชาการจากต่างประเทศ  จำนวนมากที่ได้ศึกษาเกี่ยวทฤษฎี  หลักการ  และแนวคิด  ในเรื่องเกี่ยวกับการคิด  และได้รวบรวมทฤษฎีที่เกี่ยวกับการคิดที่สำคัญ ๆ  ของต่างประเทศดังนี้  บลูม  ได้จำแนกการรู้  (Cognition)  ออกเป็น  6  ขั้น  ได้แก่  การรู้ขั้นความรู้  การรู้ขั้นเข้าใจ  การรู้ขั้นนำไปใช้  การรู้ขั้นวิเคราะห์  การรู้ขั้นสังเคราะห์  และการรู้ขั้นประเมิน  ทอแรนซ์  ได้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับองค์ประกอบของความคิดสร้างสรรค์ว่าประกอบไปด้วย  ความคล่องแคล่วในการคิด  (Fluency)  ความยืดหยุ่นในการคิด  (Flexibity)  และความคิดริเริ่มในการคิด  (Originality)  ออซูเบล  ได้อธิบายว่า  การเรียนรู้อย่างมีความหมาย  (Meaningful  Verbal  Learning)   จะเกิดขึ้นได้  หากการเรียนรู้นั้นสามารถเชื่อมโยงกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีมาก่อน  ดังนั้น  การให้กรอบความคิดแก่ผู้เรียนก่อนการสอนเนื้อหาสาระใด ๆ  จะช่วยเป็นสะพานหรือโครงสร้างที่ผู้เรียนสามารถนำเนื้อหาสิ่งที่เรียนใหม่ไปเชื่อมโยงยึดเกาะได้  ทำให้การเรียนรู้เป็นไปอย่างมีความหมาย  นอกจากนี้  เพียเจต์  ได้อธิบายพัฒนาการทางสติปัญญาว่าเป็นผลเนื่องมาจากการประชาสัมพันธ์ระหว่างบุคคลกับสิ่งแวดล้อม  โดยบุคคลพยายามปรับตัวโดยใช้กระบวนการดูดซึม  (Assimilation)  และกระบวนการปรับให้เหมาะ  (Accommodation)  โดยการพยายามปรับความรู้  ความคิดเดิมกับสิ่งแวดล้อมใหม่  ซึ่งทำให้บุคคลอยู่ในภาวะสมดุล  สำหรับบรุนเนอร์  กล่าวว่าเด็กเริ่มต้นเรียนรู้จากการกระทำ  ต่อไปจึงจะสามารถจินตนาการ  หรือสร้างภายในใจ  หรือในความคิดขึ้นได้  แล้วจึงถึงขั้นการคิดและเข้าใจในสิ่งที่เป็นนามธรรม  กานเย  ได้อธิบายว่าผลการเรียนรู้ของมนุษย์มี  5  ประเภท  ได้แก่   -    ทักษะทางปัญญา  (Intellectual  Skills)  ซึ่งประกอบด้วยทักษะย่อย  4  ระดับ  คือการจำแนกแยกแยะ  การสร้างความคิดรวบยอด  การสร้างกฎ  การสร้างกระบวนการหรือกฎขั้นสูง  -  กลวิธีในการเรียนรู้  (Cognitive  Stratcgics)  ซึ่งประกอบด้วยกลวิธีการใส่ใจ  การรับและทำความเข้าใจข้อมูล  การดึงความรู้จากความทรงจำ  การแก้ปัญหา  และกลวิธีการคิด  - ภาษา  (Verbal  Information)  -  ทักษะการเคลื่อนไหว  (Motor  Skills)  -  เจตคติ  (Attitudcs)

                ส่วน  ลิมแมน   และคณะ  ได้นำเสนอแนวคิดในการสอนคิดผ่านทางการสอนปรัชญา  (Teaching  Philosophy)   โดยมีความเชื่อว่า  ความคิดเชิงปรัชญา  เป็นสิ่งที่ขาดแคลนมากในปัจจุบันเราจำเป็นต้องสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้  (Community  of  Inquiry)  ที่ผู้คนสามารถร่วมสนทนากัน  เพื่อแสวงหาความรู้ความเข้าใจทางการคิด  ปรัชญาเป็นวิชาที่จะช่วยเตรียมให้เด็กฝึกฝนการคิดสำหรับแนวคิดของ  ปรัชญาคอนสตรัควิสซึ่ม  (Constructivism)  อธิบายว่า  การเรียนรู้เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นภายในบุคคล  บุคคลเป็นผู้สร้าง  (Construct)  ความรู้จากการสัมพันธ์สิ่งที่พบเห็นกับความรู้ความเข้าใจที่มีอยู่เดิม  เกิดเป็นโครงสร้างทางปัญญา  (Cognitive  Structure)  แนวคิดของ  การ์ดเนอร์  เป็นผู้บุกเบิกแนวคิดใหม่เกี่ยวกับสติปัญญาของมนุษย์  คือ  ทฤษฎีพหุปัญญา  (Multiple  Intelligences)  ซึ่งแต่เดิม  ทฤษฎีทางสติปัญญามักกล่าวถึงความสามารถเพียงหนึ่งหรือสองด้าน  แต่การ์ดเนอร์  เสนอไว้ถึง  8  ด้าน  ได้แก่  ด้านดนตรี  ด้านการเคลื่อนไหวร่างกายและ  กล้ามเนื้อ  ด้านการใช้เหตุผลเชิงตรรกะและคณิตศาสตร์  ด้านภาษา  ด้านมิติสัมพันธ์  ด้านการเข้ากับผู้อื่น  ด้านการเข้าใจตนเอง  และด้านความเข้าใจในธรรมชาติ

                นอกจากนี้  ทิศนา  แขมมณี  (2540)  กล่าวว่าได้มีผู้นำเสนอแนวคิดและแนวทางในการพัฒนาการคิดไว้จำนวนมาก  แนวทางในการพัฒนาการคิดในต่างประเทศ  เช่น  เอ็ดเวิร์ด  เดอ  โบโน  ได้นำเสนอแนวทางการพัฒนาการคิดไว้จำนวนมาก  เช่น  การพัฒนาการคิดโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป  การใช้เทคนิคหมวก  6  ใบ  ฯลฯ  มีการจัดตั้ง  ศูนย์พัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณ  (Center  for  Critical  Thinking,Sonoma  State  University,1996)   ซึ่งศูนย์แห่งนี้ได้พัฒนาคู่มือการสอนเพื่อพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับการสอนในโรงเรียนทุกระดับ  และยังได้ผลิตสื่อประเภทเทปเสียงบรรยาย  และ

วิดิทัศน์ขึ้นเป็นจำนวนมากมีนักการศึกษาจำนวนหลายท่านได้ พัฒนารูปแบบการสอนที่เน้นการพัฒนากระบวนการคิดขึ้นหลายรูปแบบเช่น  จอยส์และเวลส์  เอนนิสและวิลเลียมส์  เป็นต้น

 

                                                                                                                                    ดร.ธารทิพย์      แก้วเหลี่ยม