บันทึกแรกของปี 2552  ขออนุญาตเล่าเรื่องพ่อชาย จันทร์โฮง เพื่อเป็นเกียรติให้กับพ่อชาย  จันทร์โฮง ที่ดูแลเลี้ยง อบรม สั่งสอน ให้ความรัก ความเมตตา จนประกายมีวันนี้

          สิ่งที่พ่อยินดีและดีใจ ในวันคริสตมาสและวันปีใหม่ จะมีลูกหลานแวะมาเยี่ยมและสวัสดีปีใหม่กับพ่อ นำขนม นม ผลไม้ อาหารมาให้ พ่อ พ่อจะแต่งตัวหล่อรอรับลูกหลาน

       วันปีใหม่ น้าชายชื่อทองใบ  ปกติประกายเรียกพี่ชาย ซึ่งพ่อรับมาเลี้ยงมาด้วยกัน เลี้ยงเป็นพี่ชายของประกาย พ่อรักมากและไม่พอใจในบางเรื่อง เพราะพี่ชายไม่ทำตามคำแนะนำของพ่อ ทำให้พ่อเสียที่ดินไปหลายแปลง แต่พ่อก็ยังห่วงและถามหาเสมอ  มาหาพ่อทีไรพ่อชาย ก็ดีใจและสอนพี่ชายทุกครั้ง

       พี่ชายจะเป็นน้องสาวของแม่แท้ ๆ ของประกาย  ส่วนประกายจะเป็นลูกแม่ชื่อทองย้อย  ที่แม่นำมาให้พ่อชายเลี้ยงดูจนโตและมีงานการทำที่ดี  แม่ย้อยก็จะอยู่กับน้อง ๆ อีก 8 คน ที่นานครั้งจะมาหาพ่อ ที่มีศักดิ์ เป็นอา ลำดับญาติกันแล้วงงคะ 

       ประกายยังงงเลยคะ เพราะรู้เรื่องราวกำเนิดชีวิตของตนเองก็เมื่อโตมากพอ ได้ทำงานและเรียนจบปริญญา จนมีลูกสาวแล้วหนึ่งคน พ่อชาย จึงเล่าเรื่องให้ฟัง

       หลานๆ มาเยี่ยมพ่อชาย พ่อดีใจมาก หลานพ่อมีงานทำ  เป็นหลักแหล่ง พ่อชาย จะมีความจำดีมาก จำหลานได้ทุกคน ลูกใคร หลานใคร ชื่อเล่น ชื่อเดิมอย่างไร จำได้หมด แต่ถ้าเปลี่ยนชื่อแล้วมาบอกชื่อใหม่พ่อจะจำไม่ได้

       น้าชายและหลานมาหาพ่อแล้วนั่งคุยกันว่าจะเลยไปบ้านแม่ที่บ้านสีฐาน หวังว่าจะได้พบแม่ เพราะปกติแม่ไม่อยู่บ้านหลังนี้ ไปอยู่บ้านอก ประกายคิดถึงแม่และเป็นห่วงแม่มาก ไม่เจอกันมาหลายปี  น้าใบถามว่าจะลองไปหาแม่ดูไหม เผื่อเจอ

      ไปก็ไป ไปบ้านสีฐาน เผื่อได้เจอน้อง ๆ และแม่  แม่น่าจะมาหาน้องนะ ประกายได้พบน้องชายที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปีมาก จนจำน้องชายไม่ได้ จากน้องชายที่ตัวสูง สุดหล่อ  หน้าตาดี น้องชายไปทำงานที่กรุงเทพฯ อีกคนทำงานที่มุกดาหาร อีกหลายคนแยกย้ายกันไปทำงาน ไม่ได้ส่งข่าวให้พี่สาวทราบ

       ตอนนี้น้องชายหลายคนลงพุงและหัวล้าน แม่จากที่ผอม ๆ อ้วนขึ้น น้องอีกคนป่วยเดินไม่ถนัดเป็นโรคเกาท์ เสียดายมาก ตั้งใจว่าจะถ่ายภาพแม่และน้องชายรวมกัน บอกให้รวมตัวกันถ่ายภาพก่อนทานข้าว แม่ชอบให้กินข้าวให้อ่มก่อนแล้วค่อยทำกิจกรรม  นั่งทานข้าวได้สักระยะ  ประกายก็ถูกตามให้มาดูคนไข้ด่วน รีบมากเลยไม่ได้ถ่ายภาพน้องชาย น้องสะใภ้และหลาน ๆ  ไม่เป็นไร น่าจะมีโอกาสเจอน้องอีก แน่นอน น้องให้เบอร์โทรไวัแล้ว และมีเบอร์โทรแม่แล้ว

      น้องชายสุดหล่อ หน้าตาดี หายไป มีแต่น้องชายที่เริ่มอ้วน หัวล้าน อีกคนหัวหงอกทั้งหัว อีกคนฟันหน้าหาย น้องบอกว่าไม่อ้วน ยังหล่อเหมือนเดิม พี่ตาไม่ดีเอง จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เจอกันน้องชายชื่อโอษฐ์ แหลม เหน่ง ยังหุ่นดีและหล่อหน้าตาดี ยังบอกว่าไปแสดงหนังเป็นตัวประกอบได้สบาย ๆ  ๆ ดีใจที่มีน้องชายสุดหล่อ มาปีนี้ เปลี่ยนไป หมด

      ถ้าน้องมากันครบ จะมีน้อง 8 คนน้องชายคนละพ่อมี 7คน น้องสาวพ่อเดียวกัน 1 คน  

      ปีหน้าจะต้องเจอน้องให้ครบ ทั้ง 8 คน และให้มาเยี่ยมพ่อชาย ที่มีศักดิ์เป็นตา ให้ได้  น้องชายทุกคนจะกลัวพ่อมาก เพราะว่าเวลาที่พ่อสอนน้อง พ่อจะดุน้องชายทุกครั้งที่มาหา น้องชายไม่อยากเรียนตามที่พ่อบอก พ่อก็จะเตือนทุกครั้งให้ตั้งใจเรียน จนทำให้น้องชายไม่กล้ามาหาพ่อ 

      น้องชายทุกคนเรียนไม่จบปริญญา เรียนทางช่างกันหมด  ก่อนกลับน้องบอกว่าจะมาหาพ่อก่อนที่จะเดินทางไปกรุงเทพ ฯ รอน้องชายมาบ้านพ่อ วันนี้จะไม่ออกไปไหน จะรอน้องมาหาพ่อ

                พี่ชายและลูกสาวคนโต พี่ชายยังอยู่ขอนแก่น หลานอยู่กรุงเทพ

น้องชาย 3  คนที่พี่สาวจำน้องไม่ได้ว่าเรียกชื่ออย่างไรบ้าง ถามแล้วถามอีก น้องบอกว่าพี่ จำน้องไม่ได้ เหรอ  ผม โอษฐ์ ผมแหลม ผมเหน่ง

        ถ่ายภาพกับน้องชาย ยืนอยู่กลาง แม่บอกว่าใคร ตัวเล็กจัง อ้าวก็ลูกสาวแม่

 

       พี่สาวขอมอบดอกไม้กำลังใจให้กับน้องชายทั้ง7 คน และอวยพรให้มีความสุข ความสำเร็จในหน้าที่การงาน ทุกคนมีสุขภาพที่แข็งแรง ครอบครัวมีความสุข ๆ

       และขอให้น้องชายกับมาเยี่ยมพ่อชาย ที่เป็นตาของเขาบ้าง ตารออยู่ ลูกหลานคนอื่น ๆ ยังมาหาพ่อ แล้วน้องชายของประกายทั้ง 7 คน จะไม่มาหาคุณตาบ้างเลยหรือ