สวัสดีคะ พี่ชาย
- เล่าเถอะคะพี่ชาย บางเรื่องถ้าเก็บไว้นาน ๆอาจจะทำให้รู้สึกผิด ที่ไม่ได้เล่าชีวิตแต่วัยเด็กที่ไม่มีความพร้อม แต่พี่ชายมีวันนี้ ได้เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากผู้มีพระคุณ แล้วได้มีโอกาสตอบแทนและเล่าเรื่องราวของท่านให้ลุกหลานได้ฟัง
- ท่านจะภูมิใจมาก และเราก็ภูมิใจด้วยที่เกิดมาแล้วได้ต่อสู้ชีวิตจนมีงานทำ เป็นที่ยอมรับและทำประโยชน์ให้กับสังคม
********************************************
- ครั้งแรกไก่คิดตั้งนานจะเล่าเรื่องราวของพ่อชายดีไหม
- เคยเปิดBlog เล่าเรื่องของพ่อในวันพ่อแล้วก็ปิดไปไก่นำมารวมไว้ในบ้านแห่งพระพรเนื่องจากคิดว่าพ่อให้โอกาสยกที่ดินแปลงนี้ให้สร้างบ้านที่อยู่อาศัย เรื่องราวน่าจะนำมารวมกันได้
- พ่อภูมิใจมากที่ลุกสาวสร้างบ้านหลังใหญ่ ถึงแม้พ่อจะไม่มาอยู่ด้วย พ่ออยู่กับภรรยาใหม่
- ไก่จึงคืนที่ดินให้พ่ออีกแปลง เพื่อจะได้ยกให้น้องที่เป็นลุกติดภรรยาใหม่ ให้สร้างบ้าน เพื่อว่าพ่อจะได้มีบ้านหลังใหม่อยุ่
- คนทั้งหมูบ้านบอกว่าไก่โง่ ยกที่ดินเป็นล้านให้คนอื่นที่ไม่ใช่สายเลือด ไก่ตอบว่าไม่โง่ เป็นการตอบแทนคุณภรรยาใหม่ที่ดูแลพ่อไก่ด้วยดีมาตลอด และพ่อจะได้มีความสุข
- ตอนนี้พ่อชายอายุมากแล้ว แปดสิบกว่า น่าจะประมาณ 87 ปี พ่อชายยังเป็นห่วงลูกหลานเสมอ พ่อยังแข็งแรง ดูแลตัวเองได้ดี ดุแลสุขภาพ อาหารบำรุงได้อย่างถูกต้อง
- วันนี้โทรหาน้องชายบอกว่ากลับกรุงเทพ ฯ หมดแล้ว สรุปว่าไม่ได้มาหาตาเลย เล่าให้พ่อฟัง พ่อบอกว่าถ้าน้องตั้งใจจะมาหาตา เขาจะมาตั้งแต่วันแรกที่มาถึงขอนแก่นแล้ว ช่างเถอะ ไม่ต้องไปบอกให้มาหาหรอก
- ไกจึงออกจากบ้านโดยไม่ได้บอกพ่อว่าจะไปไหน เพื่อนเป็นอาจารย์ รองผอ. วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ มารับไปทานข้าวเที่ยงที่บ้านหลังใหม่
- พ่อจะคอยดูว่าไก่ออกจากบ้านแล้วกลับมาตอนไหน ไปกับใคร ใครมาส่ง ลุกสาวขับรถยนต์ไม่เป็น แต่ออกจากบ้านได้ มีรถยนต์ไม่ซ้ำคันมาส่ง ตอนเย็นถูกเรียกถามไปไหนมา ใครมาส่ง พ่อบอกว่าลูกสาวยังอ่อนต่อโลก ต่อสังคม พ่อจะต้องคอยบอกและสอนอยู่เรื่อย ๆ ถึงแม้ลุกจะมีงานทำ แต่งงานแล้วก็ตามพ่อจะขอบอกและสอนทุกครั้งที่มีโอกาส
- นี่แหละความรักและเป็นห่วงของพ่อชาย พ่อบอกว่าภูมิใจที่เลี้ยงลูกสาวคนนี้มา ไม่เคยผิดหวังในความประพฤติ รู้ว่าเป็นคนกตัญญู
เล่าให้พี่ชายฟัง ยาวมาก ๆ อย่าเพิ่งหลับนะคะ