“ปลามักเริ่มเน่าจากส่วนหัวก่อน”

จากการประชุมเรื่องการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ของโรงพยาบาล   ดิฉันได้ค้นพบสิ่งหนึ่ง ซึ่ง ทำให้คิดถึงคำกล่าวที่ว่า   “ปลามักเริ่มเน่าจากส่วนหัวก่อน”   ถ้าหัวปลายังไม่เน่า  ส่วนอื่นๆก็จะยังไม่เน่าเช่นกัน   ดังนั้นเมื่อเปรียบเทียบกับผู้นำองค์กร   ส่วนหัว  หรือคือผู้นำองค์กรนั่นเอง  จึงมีความสำคัญอย่างมาก  ในการที่จะนำพาไปสู่ความอยู่รอดในยุคนี้ได้อย่างไร  ถ้าส่วนหัวขยับ  ส่วนหางก็จะกระดิกตามอย่างแน่นอน  ที่โรงพยาบาลน่าน  โชคดีที่มีคุณหมอ  วราภรณ์  เตชะเสนา  ท่านเป็นกุมารแพทย์  ระดับ 10  แต่มีแนวคิดที่ให้ความสำคัญกับการพัฒนาระบบคุณภาพและการพัฒนาบุคลากรทุกระดับ   แต่ลำพังท่านเพียงคนเดียว  ขาดแรงสนับสนุนที่ดีพอ  ขาดการร่วมแรงร่วมใจจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ย่อมกลายเป็นอุปสรรคใหญ่ได้   ท่านจึงพยายามสร้างวัฒนธรรมองค์กร   โดยมีคำขวัญที่จำง่าย  เข้าใจง่าย  เพื่อให้ยึดถือปฏิบัติเป็นวัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์ในองค์กรขึ้น

       การดำเนินงานด้านการพัฒนาคุณภาพ  ในระยะของการพัฒนา  บางอย่างอาจจะยังไม่เห็นผลในทันที  อาจต้องพบกับ  คำพูดที่บั่นทอนกำลังใจอยู่บ้าง  อาจจะพบแต่ผู้ที่  มีแต่เสนอ ความคิดเห็น  ตั้งความคาดหวังแต่ไม่ช่วยอะไร  แต่ผู้นำที่ดีจะเป็นผู้กระตุ้นให้มีการเปลี่ยนแปลง  ด้วยวิธีการที่ยืดหยุ่น รวมถึงการให้ความหวัง กำลังใจแก่บุคลากรที่อยู่ภายใต้แรงกดดัน Rylatt (2002)  กล่าวว่า ในระยะยาวผู้บริหารที่ดีต้องมีความเมตตากรุณา มีความยืดหยุ่นเพื่อกระตุ้นให้เกิดแลกเปลี่ยนกันทางความคิด การบริหารด้วยวิธีนี้ไม่ได้เป็นการใช้ความนุ่มนวลเพื่อจัดการปัญหาหากแต่เป็นการใช้เทคนิคการบริหารด้วยใจไปพร้อมกับการใช้สติปัญญา 

องค์กรของเรากำลังพยายามสร้างสรรค์งานคุณภาพ   ท่ามกลาง วัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์   จากการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน    ดิฉันเอง  ก็ต้องพยายามทบทวนตนเองอยู่เสมอว่าเราทำงาน  ตามคำขวัญนี้หรือยัง 

“ทำงานประจำให้ดี  มีอะไรคุยกัน  ขยันทบทวน”

ถ้าทำได้ตามคำขวัญนี้สำหรับระดับผู้ปฏิบัติก็ใช้ได้แล้ว  

จริงใหมคะ???