"ไปล่องกก" โดย ธ.ส. เกษมสันต์

(เขียนและพิมพ์เผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2513)

บทที่ 1 ต่อค่ะ

     2. สิ่งจูงใจในแก่งแม่กก   ผมไม่เคยไปล่องแก่งแม้ว่าจะถูกชวนอย่างหนักจากคุณหมอ "ทำสลบ" นารีศรีทุกปีมา แต่ผมก็ได้กิตติศัพท์ถึงความงามและความสงบของธรรมชาติแห่งแก่งแม่กกเป็นอันดีจากปากคำของผู้อื่นซึ่งไม่ใช่คุณหมอ "ทำสลบ" นารีศรี เพราะว่าคุณหมอ "ทำสลบ" นารีศรี ไปล่องแก่งทุกปีก็จริง แต่  ไม่เคยเห็นแก่งเลย  จะเห็นบ้างก็แต่จำพวกนกสองสามชนิด และจำพวกผักสวนครัว เช่น ผักชี และมะเขือเป็นอาทิ ครั้นถามว่าสายลมเย็นดีหรือก็ตอบว่าใช้พัดเย็นดีกว่า ส่วนแสงแดดนั้นไม่สำคัญใหญ่ เพราะว่าแสงเทียนก็พอใช้ได้ ดังนั้นข้อมูลต่อไปนี้จึงได้มาจากคุณหมออื่นๆ ที่เคยถูกคุณหมอ "ทำสลบ" นารีศรีชักชวนเกลี้ยกล่อมแกมขู่เข็ญให้ไปล่องแก่งด้วยกันมาแล้ว เช่น คุณหมอสุพัตร คุณหมอพุทธิพร และคุณหมอผจญเป็นอาทิ คุณหมอเหล่านั้นได้สัมผัสกับท้องน้ำ โขดหิน ป่าเขาลำเนาไพร หาดทราย ก้อนกรวด นกแก้ว กะปูด และกางเขนดง รวมทั้งสายลมแสงแดดแห่งแก่งแม่กกมาแล้วจริง พอเป็นที่เชื่อถือได้ เขาเล่าว่าสิ่งนั้นมีจริง แต่ว่าระยะทางที่ล่องแพนั้น ถ้าใช้เวลาสองคืนมันรีบเร่งเกินไป ถ้าใช้เวลาสามคืนอย่างที่กำหนดไว้ในครั้งนี้จะดีมาก    แต่คุณหมอไม่ได้อธิบายทฤษฎีการตอบโต้ของร่างกายต่อความรีบเร่งแห่งชีวิตสำทับมาให้ดูน่ากลัวขึ้นแต่อย่างใด ขืนป้อนข้อมูลอย่างนั้นเข้าไปน่ากลัวว่าคอมพิวเตอร์ ดี. เอ็น. เอ. ของผมอาจจะเรียกแอสไพรินอีกสองเม็ดบวกค่าทำงานล่วงเวลาโดยไม่จำเป็นก็ไม่รู้ซี

     ถึงตอนนี้ผมต้องทำรีเสอร์จ โดยค้นหาข้อมูลจากหนังสือมาป้อนให้คอมพิวเตอร์ ก่อนอื่นก็เปิดบทที่ว่าด้วยจังหวัดเชียงราย  ก็ทราบว่าเชียงรายเป็นเมืองที่มีเสน่ห์และพลังไฉไลไม่น้อย กล่าวคือมีชัยภูมิประหลาดอยู่ท่ามกลางขุนเขาที่ห้อมล้อมดูชอบกล มีที่ดินทำการเพาะปลูกร่วมสองล้านไร่ มากกว่าจังหวัดเชียงใหม่ด้วยซ้ำ มีสายน้ำหล่อเลี้ยงชุ่มฉ่ำยิ่งนัก คือแม่น้ำกก แม่น้ำอิง แม่น้ำจัน แม่น้ำสาย แม่น้ำยม และแม่น้ำโขง เชียงรายมีอาณาเขตติดต่อกับต่างประเทศถึงสองประเทศ คือ สหภาพพม่า ซึ่งมีช่องทางติดต่อเป้นทางการที่อำเภอแม่สาย และราชอาณาจักรลาวซึ่งมีช่องติดต่อเป็นทางการที่อำเภอเชียงของ นับเป็นจังหวัดชายแดนเหนือสุดของประเทศไทยซึ่งเป็นบริเวณที่ล่อแหลมกับการรุกรานของคอมมิวนิสต์ ประกอบกับมีชาวเขาเผ่าต่างๆ คือ มูเซอร์ แม้ว อีก้อ ลีซอ กะเหรี่ยง ลัวะ และขมุ เป็นต้น พำนักอยู่เป็นอันมาก ชาวเขาเหล่านี้ล้วนได้รับพระมหากรุณาธิคุณแห่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ให้อยู่ร่มเย็นเป็นสุข ทำให้เชียงรายยังสงบเรียบร้อยตราบทุกวันนี้ นอกจากชัยภูมิประหลาดดังเทพนิยายแล้ว เชียงรายยังมีธรรมชาติที่น่าตื่นเต้นซึ่งพระยาเม็งรายทรงเล็งเห้นเมื่อตอนที่ทรงติดตามช้างคู่เมืองมาถึงตำบลดอยทองริมฝั่งแม่กก จึงทรงให้สร้างเมืองขึ้น ณ ที่นั้นเมื่อ พ.ศ. 1805...

--อ่านผ่านภาพ...วิธีลัดนะคะ--

ตอนหน้าว่าด้วยเรื่อง พาหนะในการล่องแก่ง นะคะ

(หมายเหตุ เรื่องนี้เขียนเมื่อปี พ.ศ. 2513 ค่ะ ข้อมูลปัจจุบันปรับเปลี่ยนบ้างแล้ว)