ถ้ามองภาพงานให้ชัด ก็ขจัดความสิ้นเปลือง

          วันนี้  ผมเข้าร่วมประชุมคณะทำงานคณะหนึ่งในฐานะกรรมการ  ผมได้รับเอกสารประกอบการประชุมในตอนเข้าประชุมตอนนั้นเลย   เป็นเอกสารที่มีรายละเอียดค่อนข้างมาก และการประชุมจำเป็นต้องพิจารณาจากเอกสารเหล่านี้

          ผมไม่ได้พูดอะไรกับเขาหรอกครับ  เนื่องจากยังงงๆอยู่  ก็จะนั่งฟังเขาพูดกันไปก่อน  แต่ยิ่งฟังไปนานๆเข้า  ก็ยิ่งไม่ค่อยเข้าใจครับ

          เพราะพูดกันไปคนละทิศคนละทาง  ผมไม่ทราบว่าจะจับประเด็นที่ตรงไหน  และ  จับประเด็นจากใครดี

          ผมมาจับประเด็นหลักได้จากกรรมการท่านหนึ่งพูดว่า เรื่องนี้ แล้วแต่ความคิดของแต่ละคนว่าจะเอาอย่างไร

          ผมเลยมาสรุปเอาเองว่า  ที่ประชุมยังหาแก่นของเรื่องไม่เจอครับ   ก็เลยต้องสิ้นเปลืองไปกับการเสียเวลา และ เสียความคิด ไปค่อนข้างมาก  โดยที่สรุปแบบยังค้างคาใจอยู่

          หลักการทำงานในส่วนของงานของผมที่ผมรับผิดชอบ ผมจะต้องจับ “แก่น” ของเรื่องให้ได้เสียก่อนครับ  โดยจะต้องพยายาม “ลอกเปลือก” ที่เป็นรูปแบบออกไปเสียบ้าง

 เมื่อจับแก่นของงานได้แล้ว   ต่อไปก็จะพิจารณาได้สบาย ง่าย ๆ  ไม่เสียเวลามาก และ ไม่เหนื่อย   ใครพาออกทะเล  ก็สามารถดึงกลับเข้ามาได้

          เหมือนงานต่างๆที่กำหนดมา  บางทีก็ทำเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโต  อ้างหลักการหรูๆ   ทฤษฎีที่มากมาย มีศัพท์ทางวิชาการแปลกๆใหม่ๆ เข้ามา  ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ  ทำให้ดูน่ากลัว น่าเกรงขาม

          ยิ่งบ้างคนชอบสร้างภาพ ชอบสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับงานของตัวเอง ก็มักจะพูดให้มันยากๆ  ให้มันเรื่องมากเข้าไว้  เพื่อให้ตัวเองดูเก่งและเหนือกว่าคนอื่น

          ลองลอกเปลือกออกเสียบ้างเถอะครับ

      แทบจะไม่มีอะไรมาก เป็นเรื่องธรรมดาๆ ที่เราทำกันอยู่แล้ว

          ขอแต่เพียงจับแก่นของเรื่องให้ได้  และ ใส่เปลือกให้เป็น

             “งานก็เบา  เป้าก็ตรง”    ครับ...