เหมือนเรือ น้อยลอยคว้างเหมือนหนทาง ที่ซอยตันเหมือนคน ขาดความฝัน เหมือนคืนวัน ที่ผ่านไป เหมือนคน ไร้ความหวัง เหมือนพลัง หม่นมอดไหม้เหมือนคน ขาดหัวใจ เหมือนใครใคร ที่ใกล้ตาย เหมือนเรา ที่เง่าโง่เหมือนคนโซ ที่กระหายเหมือนเรือ ที่ขาดพาย เหมือนหัวใจ ไร้คนดู เหมือนน้ำ ที่ขุ่นหนัก คนที่รัก ไม่ร่วมสู้เหมือนปลา เหงาน่าดู ปลาไร้คู่ อยู่ร่วมเคียง เหมือนฝัน คืนวันก่อน เหมือนจะย้อน มาหล่อเลี้ยง เหมือนใจ จะเอนเอียง ขออยู่เคียง ดูแลเธอ คนเราจะอยู่ในสังคมได้ ใครก็ปลอบใจเราได้...ไม่ดีเท่าที่เราปลอบตัวเอง
ใครก็ปลอบใจเราได้...
ไม่ดีเท่าที่เราปลอบตัวเอง
ตัวเราเองเท่านั้นที่จะปลอบใจตัวเองได้ดีที่สุดนะจ้ะน้องรัก
อ่านแล้ว อ่า...
คงไม่มีใครให้กำลังใจเราได้ดี
เท่ากับกำลังใจที่เราสร้างจากภายใจ "จิตใจ" เราเอง
เมื่อมันหมด เราก็สร้างขึ้นใหม่ ไม่ต้องร้องขอ
ถ้าเหลือ ก็เผื่อแผ่แบ่งปันผู้คนอบข้าง
ท่ามกลางสังคมที่เปลี่ยนแปลง
ใจที่แปรเปลี่ยน เอาอะไรกับ "คน"
สู้ๆๆๆคร๊าบ แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะ คุณพี่ phayom ขอยืมไปใช้ปลอบใจตัวเองค่ะ ขอบคุณค่ะ
หนึ่งความรู้สึกนี้
แสนยินดีที่โดนใจ
พี่คิมครูยิ่งใหญ่
ยังปลอบใจในตนเอง อิ ๆ
ปลอบใจตัวเองมานาน ...
คืนผ่านเนิ่นนานแค่ไหน
ก็แอบปลอบประโลมใจ
ร้องไห้ ยังเก็บไว้คนเดียว คิ ๆ
หนึ่งกลอนที่ท่านมอบ
ช่วยตอบสนองให้
หนึ่งคำที่อวยชัย
คืนให้หมื่นเท่าทวี
หนึ่งใจครูอาสา
น้องจ๋า เมืองขอนแก่น
ร่วมอยู่ร่วมดินแดน
น้องขอนแก่น พี่ชุมแพ
น้องเอย น้องพรหล้า
ที่ปรึกษาหน้าตาดี
หายป่วยแล้วหรือนี่
พี่ยินดี ที่เยี่ยมเยียน
ภาพไม่ชัด เลยไม่แน่ใจว่า หน้าตาเฉยจริงหรือไม่
เก่งจริง ตัวแค่เนี่ยะ ยังเด๊กเด็ก ..กำลังจะเป็นดอกเตอร์ซาแล้ว
อาจดูเหมือนใช่...แต่ไม่ใช่
ตัวเรา...ย่อม เช้าใจในเรา มากที่สุดค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ พี่ phayorm มีความสุขมากมาย
มีอะไรๆที่ดีเสมอๆ นะคะ
ด้วยความเคารพค่ะ
มีความสุขในทุกทิวา
รักษาสุขภาพ
อย่าโหมงานหนัก
คนที่รัก จะใสเจีย นะจ๊ะ
พี่จ๋า ตัวน้องนั้นเรียน ม ดินแดงแห่งความหลัง
ครั้งหนึ่งเกือบเป็นคนชุมแพ
ตอนนี้ทำงานอยู่เมือง คมแฟก
ขอนแก่นๆ ยินดีที่ได้รู้จักพี่เจ้า เด้อจ้า
ยินดีจ๊าดพี่เจ้า subparod คนบ้านเดียวกัน *_*
สวัสดีค่ะ
เหมือนจะใส แต่ใจขุ่น
เหมือนจะคุ้น กลับห่างเหิน
เหมือนจะนิ่ง แต่ยิ่งเดิน
เหมือนจะเกิน แต่ขาดไป
ขอบคุณนะคะ ที่แวะมาให้ความหมายของชีวิตอีกครั้ง
ไปเยี่ยมพี่คิมมาแล้วด้วย .....ๆ...ๆ.ๆ
ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ท่านให้เกียรติแวะมาทักทายค่ะ
เหมือนลม ที่พัดผ่าน
เหมือนเนิ่นนาน กลับไม่ใช่
เหมือนรู้ ซึ้งแก่ไจ
เหมือนเป็นใคร ที่คุ้นเคย
* ขออภัย มือใหม่หัดเดินเด้อค่ะ