วันกีฬาสีครูพรรณา ไม่ได้มีหน้าที่อะไรก็เลยถือโอกาสดูโน่นนี่ไปเรื่อย ในวันสุดท้ายได้ยินเพลงเสียงในห้องโสตฯ  จึงเปิดเข้าไปชม...โอ! ตัวเล็กตัวน้อยร่วมบรรเลงเพลงให้เพื่อนได้ร่ายรำกันอย่างออกรสและอารมณ์

สอบถามจากครูวรรณทนา  เลาศรีรัตนชัย  ผู้ฝึกซ้อมได้ความว่า  สพฐ.สุพรรณบุรีเขต ๒  ส่งศิลปการแสดงพิ้นบ้านของบ้านดอนมะนาวร่วมประกวดในงานมหกรรมศิลปวัฒนธรรมฯ ที่จะมีขึ้นในเดือนมกราคม ๒๕๕๑ โดยจังหวัดสุพรรณบุรีเป็นเจ้าภาพ...ทั้งนี้ผู้แสดงทั้งหมดจะต้องเป็นเยาวชนในหมู่บ้านและเรียนในระดับช่วงชั้นที่ ๓ - ๔ เท่านั้น  ซึ่งมีเด็กนักเรียนจากโรงเรียนต่างๆ ร่วมแสดงดังนี้

๑ นางรำ จำนวน ๖ คน จากโรงเรียนบางลี่วิทยา

๒ นักดนตรี ๓ คน จากโรงเรียนบางลี่วิทยา

๓ นักดนตรี ๒ คน จากโรงเรียนหนองวัลย์เปรียงวิทยา

๔. นักดนตรี ๑ คน จากการศึกษานอกโรงเรียน

                            

                                 การแสดงชุดนี้มีชื่อว่า  ฟ้อนปักหมอน

                        ครูวรรณทนา เล่าให้ฟังว่าฝึกมา ๕ วันได้เท่านี้เอง

                               

                       โฉมหน้าหนุ่มหน้ามนคนบรรเลงเพลงฟ้อนปักหมอน

 เสียงเพลงที่บรรเลงไม่ต้องฝึกซ้อมเพราะเด็กๆ บรรเลงได้ดีมาก....นี่คือสิ่งที่ครูพรรณา  ตามเสียงเพลงเข้ามาในห้องนี้...ฟังครั้งแรกคิดว่าเปิดจากแผ่นบันทึกเสียง.....พอซ้อมเพลงต่อไป...อ้าว อึ้งกิมกี่ไปเลย  เด็กๆ เขาบรรเลงสด...กี่รอบๆ ก็ไพเราะเหมือนมืออาชีพ....ที่น่าทึ่งก็เจ้าคนเป่าแคนนี่แหละ  ถ้าจะปอดใหญ่มโหฬารพันลึกนัก  เป่าได้เป่าดีเสียงไม่มีตกหรือขาดช่วง จะเป่ากี่รอบฟังมันส์ ในอารมณ์ทุกครั้ง  หนุ่มน้อยผู้นี้มาจากโรงเรียนหนองวัลย์เปรียงวิทยา.....แล้วจะพาไปรู้จักพวกเขานะคะ

                                 

                                           โฉมหน้านางรำค่ะ 

                               

         เด็กหญิงจามรี  แสงอรุณ ม. ๒/๒ เราเคยรู้จักเธอแล้วเมื่อก่อนหน้านี้ที่      

                          แสดงความยินดี >>>>อยากเห็นเยอะ ๆ

                               

                           ด.ญ. นำทิพย์  ขุนทะยา

                              

ด.ญ. กมลวรรณ  เบ้าคำ

 

                             

                                                     ด.ญ. อัญณิชา  อ่ำมากลาภ

 

                                  

                                               ด.ญ. นันทกาล  สมรูป

 

                                         

                                                ด.ญ. สุพัตรา  งามเอนก

 

                             

                                              หนุ่มหมอแคนที่แสนจะทึ่งงงงง!

                                  ด.ช. ภัทราวุธ  แสงอรุณ จากโรงเรียนหนองวัลย์เปรียง

                                

                                      ด.ช. อานนท์  กลิ่นแก่นจันทร์  มือกลองเร้าใจ

 

                                

                         ด.ช. จักกริช  แสงอรุณ  จากบางลี่ มือกลองที่เร้าใจ

 

                                          

                                    ด.ช. ณัฐวุฒิ  แสงอรุณ  มือกลองชุด

 

                                          

          ๑. ด.ช. สุพจน์  แซ่จันทร์ มือฉาบตัด จากโรงเรียนหนองวัลย์เปรียงวิทยา

         ๒. ด.ช. ผดุงศักดิ์  ขุนทะยา

 

                                           

                นายพิพัฒน์  วุฑฒกนก ฉาบใหญ่ จากภาคการศึกษานอกโรงเรียน

 

                              

๑. นางสาวกรวิกา  เลาศรีรัตนชัย  หรือน้องน้ำตาล ลูกสาวครูวรรณทนา ผู้สืบสานใจรักนาฏศิลป์ของแม่  เธอน่ารักมากไม่ทำให้แม่ผิดหวัง  ขณะนี้เรียนในระดับปริญญาตรี ที่วิทยาลัยนาฏศิลป์สุพรรณบุรี   เธอมาช่วยแม่ดูแลและฝึกซ้อมให้น้องๆ

๒. ครูคมศักดิ์ ชาวตากล้อง หรือพี่เปา (ศิษย์เก่า) ของน้องๆ  ช่างบันทึกภาพของบางลี่วิทยา

๓. ครูวรรณทนา  เลาศรีรัตนชัย  ครู ค.ศ. ๓ ของโรงเรียนบางลี่วิทยา เก่งด้านนาฏศิลป์ และงานดอกไม้ใบตอง

 

                            

๑. ลุงสุบรรณ  คุ้มตะสิน  หนุ่มใหญ่รุ่นลายครามสายเลือดอีสาน 

๒. เสื้อเหลือง นายศรัญยู  สมบูรณ์  ศิษย์เก่า มาฝึกงานสารสนเทศ

     ๓. นายอนุสรณ์  กิมแนมบุญศิลป์  หนุ่มใหญ่รุ่นกระทงหลงทางสายเลือดอีสาน

                 เขาเหล่านี้มาร่วมชมและร่วมวิจารณ์การแสดงของเด็กๆ

 

       ที่น่าชื่นชมก็คือ ผู้ปกครองของเด็กๆ ในชุมชนได้ร่วมกันปลูกฝังส่งเสริมและถ่ายทอดรากเหง้าของศิลปวัฒนธรรมลงสู่สายเลือดของพวกเขาอย่างเข้มข้น  เด็กๆ เหล่านี้ก็จะเป็นกำลังสำคัญในการสืบสานศิลปวัฒนธรรมและประเพณีไทยทรงดำ ของบ้านดอนมะนาว  อ. สองพี่น้อง  จ. สุพรรณบุรี  แห่งประเทศไทย สืบไปอีกนาน