คนเก่งของเรา
(ซ้าย)รุ่งทิวา อินตากาศ (อนุพันธ์ แก้วกาศ)
(ขวา)กิตติพงษ์ เมาเพชรกาศ
รอยยิ้มอิ่มใจ ของครูผู้ให้
และแล้ววันอาทิตย์ที่ 7 ธันวาคม 2551 วันที่พวกเรารอคอยอย่างใจจดใจจ่อก็มาถึงเสียที หลังจากการประกวดแข่งขันทักษะวิชาการในงานศิลป หัตถกรรมนักเรียนในระดับเขตพื้นที่การศึกษาลำพูนเขต 1 ได้จัดขึ้นเมื่อหลายเดือนก่อน มีนักเรียนจากโรงเรียนบ้านแพะยันต์ดอยแช่ของเราได้รับการคัดเลือกให้ไปเป็นตัวแทนของเขตพื้นที่การศึกษาลำพูนเขต1 เพื่อไปร่วมประกวดแข่งขันระดับภาคอยู่สองรายการคือ การสร้างงานนำเสนอ(Presentation)และการสร้างงานกราฟฟิกด้วยคอมพิวเตอร์ตามโปรแกรมในวันที่ 7 ธันวาคมซึ่งเป็นวันประกวดแข่งขันการสร้างงานนำเสนอนั้น ทางคณะของเราประกอบด้วยครู 5 คนและนักเรียนผู้เข้าร่วมแข่งขันสองคนจะเดินทางไปแต่เช้าตรู่
7.00 น. รถของพวกเราก็ออกเดินทางออกจากเขตอำเภอแม่ทา ลำพูนตามหมายกำหนดการณ์กะว่าคงไม่เกินหนึ่งชั่วโมงโดยประมาณคงถึงบริเวณงานคือ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง คุณครูหนุ่มหล่อผู้ใจดีนำรถยนต์ส่วนตัวขับพาพวกเราไปคราวนี้บอกว่าสบายมาก ลำปางแค่นี้เอง ปรากฏว่าพวกเราคาดการณ์ผิดโดยสิ้นเชิงเพราะถนนเจ้ากรรมไม่กว้างพอให้รถสารพัดชนิดจำนวนมหาศาลผ่านไปได้โดยสะดวกเราลืมนึกไปว่าครูและนักเรียนจาก 16 จังหวัดภาคเหนือจะต้องมุ่งหน้าตรงมาในงานนี้พร้อมๆ กัน กว่าจะฝ่าวิกฤตจราจรมาถึงบริเวณงานแล้ว เราก็มาเดินฝ่าวิกฤตฝูงชนในบริเวณงานอีก แต่ด้วยความสามารถอันยอดเยี่ยมของคุณครูหนุ่มหล่ออีกคนหนึ่ง(อย่าเพิ่งอิจฉาผู้เขียนนะ อิอิ) หัวหน้าทีมงานของพวกเราก็พานักเรียนไปถึงตึกที่ทำการแข่งขันจนได้ ด้วยการทำสถิติเวลาน้อยสุดแต่ก็ยังสายไปนิดหน่อยซึ่งคณะกรรมการก็เข้าใจและรับรายงานตัวนักเรียนที่พวกเรานำมาและส่งตัวเข้าห้องคอมพิวเตอร์ที่ตึกวิทยาศาสตร์อาคาร 3 ชั้น 3 เป็นที่เรียบร้อย โอย........เหนื่อยพวกเราร้อนพอดี(จริงๆอากาศหนาวนะ หุหุ) นักเรียนแข่งไปครูขอพักก่อน..
หลังจากพักเอาแรงพอหายเหนื่อยแล้ว เราก็ปล่อยให้คุณครูหนุ่มหล่อหัวหน้าทีมเฝ้าเด็ก พวกเราก็โทรศัพท์ถึงคุณครูหนุ่มหล่อสารถีของพวกเราปรากฏว่าโทรไม่ติด พวกเราครูสาวสามคนเลยเดินเที่ยวชมบริเวณงานนิทรรศการการแสดงผลงานกันสามคนโดยไม่มีการ์ดแต่อย่างใด
ใครที่เคยว่าครูไทยล้าสมัยหากได้มาเดินชมซุ้มนิทรรศการของพวกครูเราในแต่ละโรงเรียนแต่ละเขตพื้นที่ที่ได้มาจัดนำเสนอแล้วต้องบอกว่า โอ.....ที่ผ่านมาคิดผิดไปถนัดเพราะนิทรรศการที่ได้ดูชมผลงานแล้วล้วนแล้วแต่อลังการงานสร้างกันทั้งนั้น ประทับใจมากๆๆ เลยทีเดียว ติเสียแต่ว่าเรามีเวลาและพลังขาน้อยไปด้วยซ้ำไปไม่สามารถเดินชมได้ทั่วถึง คณะครูและนักเรียนที่มาจัดนิทรรศการและการแสดงต่างๆ ต่างก็ยิ้มแย้มแจ่มใส ภูมิใจที่ได้รับการเยี่ยมชมและให้คำแนะนำกับผู้ที่สนใจ สรุปแล้วในภาพรวมเป็นงานที่จัดได้ยอดเยี่ยมมากต้องขอชมเชยและพร้อมกับขอขอบคุณทางสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำปางเขต 1 ผู้เป็นเจ้าภาพมา ณ ที่นี้ด้วย
หลังการประกวดแข่งขันของนักเรียนสิ้นสุดลงคณะของพวกเราก็รวมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง นักเรียนได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่ในการประกวดแข่งขันส่วนผลจะเป็นอย่างไรเราก็ภาคภูมิใจและมีรอยยิ้ม อิ่มใจกันทุกคนคุณครูหนุ่มหล่อและใจดีก็ขับรถนำพวกเราไปแวะเที่ยวชมงานเซรามิคแฟร์ทีเกาะคาอีกที่หนึ่ง ต่างก็จับจ่ายซื้อเครื่องเซรามิคที่ถูกอกถูกใจและถูกเงินกลับบ้านกันอย่างมีความสุข.........
ปล. ผลการแข่งขันออกแล้วค่า เย้!
สวัสดีครับ มาเยี่ยมให้ทำงานอย่างมีความสุข
เจริญพร โยมเก็จถะหวา
ครูทุกท่านภูมิใจในความสามารถของศิษย์
ภูมิใจที่เขาเป็นคนดี มีฝีมือ เติบโตขึ้นไม่ลำบากอีกต่อไป
เจริญพร
กราบนมัสการ ท่านพระปลัด
สวัสดีค่ะ คนพลัดถิ่น ครูคิม ท่านประจักษ์ and Mama Mem
ขอบคุณทุกท่านที่มาให้กำลังใจค่า คนเป็นครูจะดีใจเมื่อเห็นลูกศิษย์ได้ดีน้อ
แม้ครูจะเหนื่อยและหนักแค่ไหนก็มีรอยยิ้มที่อิ่มใจค่ะ
ขอแสดงความดีใจแห่งรางวัลที่ได้รับนะคะเป็นสิ่งที่เราภาคภูมิใจที่ลูกศิษย์เราประสบผลสำเร็จ..เป็นกำลังใจให้คุณครูค่ะ
มาภาคภูมิใจด้วยคนหนึ่งค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
มีแต่รอยยิ้มครูนะแล้วนักเรียนไม่เห็นมีรูปเนาะลูหลานใครเก่งอย่างนี้ ขอให้เก่งอย่างนี้ตลอดไปพัฒนาบ้านเมืองให้อยู่เย็นเป็นสุข อย่าไปเรียนแบบนักการเมืองยุกนี้ขี้ไกงสุดๆเอาแต่ประโยชน์ส่วนตัว ต้องเสียสละแบบครูโรงเรียนดอยแช่สุดยอดเลยขอยยกนิ้วให้
ผมมัวแต่อยู่ในห้อง ตัดสินสื่อ เลยไม่ได้เห็นอะไร (ลำปางกัลยานี)
วันที่สอง ก็ไปจัดประชุมหลักสูตรสาระท้องถิ่น ที่ สพท.ลำปาง 1
เลยไม่ได้เห็น งานที่ทุกคนมาเล่าให้ฟังว่าสนุก คนมาก กิจกรรมดี แต่รถติดมาก ๆ คนเยอะจริง ๆ ครับ
ขอแสดงความชื่นชมด้วยใจจริงค่ะ
ความสุข ความภาคภูมิใจ ของครูก็ด้วยสิ่งนี้
ดีใจมากๆกับเด็กแม่ทา ดอยแช่ เยี่ยมนึกถึงกลอนสมัยเข้าเรียนในเมืองลำพูนใหม่ๆ ๓๐ปีที่ผ่านมา
ฉันเป็นลูกแม่ทามาหมายมุ่ง เพื่อเฟื่องฟุ้งการงานด้านศึกษา
จากแดนดินถิ่นน้ำทา สูบากหน้าหมายขยันไม่ครั่นคร้าม
คุณครูดีก็อย่างนี้แหละ
.