มองแต่ดีชีวีเป็นสุข

   เหตการณ์ที่เราพบเห็น...ได้สัมผัส..ทั้งพึงพอใจ...เศร้าใจ...โกธร...ล้วนเป็นอารมณ์..นิวรณ์...ตามหลักชาวพุทธต้องเรียนรู้อีกเยอะเพราะจิตเป็นนายกายเป็นบ่าว...เราค้นหาคนอื่นรอบกายอยากให้เขาคิดเหมือนเรา..ทำเหมือนเรา..อะไรที่เป็นของเรา...อัตตามากเลย..ยึดมั่นถือมั่นไปหรือเปล่า..ผู้บริหารต้องเข้มแข็ง..จูงใจ....พาทำพาเรียนรู้และบริหารจิตให้ตั้งมั่นในศีลธรรม..ความดีความงาม..การที่จะแสดงความรักความจริงใจปรารถนาดีต่อเพื่อนๆน้องๆร่วมงาม

....รัก..และอีกมากมายหลายลีลาล้วนเกิดจากจิตไปกระทบกับสภาวะเหล่านั้นเอง..ปรุงแต่งเองว่าดีว่างาม..ว่าพอใจ..ล้วนอยู่ที่จิต..กายเป็นเพียงรับรู้สัมผัส ...แล้วเราจะมาเก็บไว้ทำใม....ให้มันเกิด..ตั้งอยู่..แล้วก็ดับไป..จะชิงชังโกธรแค้น..เราได้อะไร...มองแต่ด้านดีดังที่พุทธทาสได้รจนาไว้....ฉะนั้นเพื่อนร่วมงาน..ลูกน้องเขาก็มีจิตใจ..มีกาย..มีสภวะการณืเหมือนๆกับเรา..จะไปตั้งแง่แสนงอนหาพระแสงทำใม..หน้าที่มะอะไรก็ทำไปเขาไม่ทำทุกข์จะมาตกที่เราทำไม..ในเมื่อเราอาสามาเองเลือกทางเดินเองมาที่นี่...จงมองแต่ดีชีวีเป็นสุข