อาลัยมาก...โหยหามากก็เป็นทุกข์..มุ่งมั่นมากก็กังวล...ทำน้อยก็ว่า...ทำมาก็เกินกำลัง..น้อง..บวกกับลูก คือ ลูกน้อง รักเขาเหมือนลูกและเอ็นดูเขาเหมือนน้องสบายใจ..ขัดใจบ้าง...ขวางหูขวางตาบ้าง..เดี๋ยวเราก็ไปหรือไม่ก็เขา..อนิจจาครับtและต้องขอขอบคุณ