ขอบคุณ...รู้สึก...อยากลืม

ขอบคุณ
ขอบคุณ  กาลเวลา
เติบโตมา จนบัดนี้
ขอบคุณ  ความอารี
ส่งผลดี ต่อจิตใจ
    ขอบคุณ ผองมวลมิตร
ทุกชีวิต สุขสดใส
ขอบคุณ ใครต่อใคร
กำลังใจ ในทุกวัน
    ขอบคุณ ที่สอนให้
ความฝันใฝ่  ชุ่มชื่นฉ่ำ
ขอบคุณ ความทรงจำ  
ที่ชักนำ  ให้พบพา


รู้สึก
  รู้สึก  เมื่อแรกรู้
เป็นเหมือนครู  ช่วยชี้หา
รู้สึก  ได้พึ่งพา 
แรกคบหา  อบอุ่นใจ
   รู้สึก ที่รู้สึก 
เจ็บร้าวลึก  หมองหม่นไหม้
รู้สึก ไม่มีใคร
แม้มากมาย  ผองหมู่มวล
  รู้สึก ใจรู้สึก
แม้เจ็บลึก  จะไม่หวล
รู้สึก  ร้าวรัญจวน
จะทบทวน ลืมให้ลง

  อยากลืม
   อยากลืม เรื่องเก่าเก่า
หลายเรื่องราว พิศวง
อยากลืม ลืมไม่ลง 
และยังคง อยู่ในใจ
   อยากลืม ความรู้สึก
เจ็บร้าวลึก  หมองหม่นไหม้
อยากลืม  เรื่องค้างใจ
แล้วทำไม๊...จึงไม่ลืม
*****************
   งง...งง...งง...งง...งง...งง...

  สั่งสมอารมณ์กลอนค่ะ