"ในดีย่อมมีเสีย ในเสียย่อมมีดี"

 

          พรรคประชาธิปัตย์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก  ที่ไปผสมพันธุ์กับพวก"ยี้ห้อย"จัดตั้งรัฐบาล  บางคนก็พูดไปตามกระแส  โดยไม่หันมามองเหตุ-ผลว่า  จำเป็นเพียงใดที่ต้องทำเช่นนั้น  พรรคประชาธิปัตย์กระทำครั้งนี้..เพื่อช่วยแก้วิกฤติชาติหรือ เพื่อพวกเขาเอง   พรรคประชาธิปัตย์ไม่มีปัญญาคิดตรองก่อนทำการ กระนั้นหรือผู้เขียนอยากให้ท่านผู้อ่านทำใจให้เป็นกลาง-เป็นธรรม  แล้วลองคิดตอบปัญหา 15 ข้อข้างล่าง สิครับ
...............................................................................................................

1. ปล่อยให้พรรคเก่าเดิม ๆ จัดตั้งรัฐบาลทำความสูญเสียซ้ำอีกกระนั้นหรือ ?

2. พันธมิตรฯต้องการออกมาชุมนุมประท้วงคัดค้านและเสี่ยงชีวิตอีก กระนั้นหรือ ?

3. ปล่อยให้พวกเสื้อแดงและลิ่วล้อทักษิณจาบจ้วงสถาบันฯต่อไป กระนั้นหรือ ?

4. ปล่อยให้รัฐตำรวจเป็นแขนขาคุ้มครองป้องกันนักการเมืองชั่วต่อไป กระนั้นหรือ ?

5. รอให้มีการเมืองใหม่-ประชาภิวัฒน์เกิดได้ในวันนี้-พรุ่งนี้ก่อนละหรือ ?

6  ประเทศชาติยังเกิดวิกฤติเสียหายไม่พอหรือ ?

7. รอรัฐบาลแห่งชาติ-พระราชทานลงมาก่อน..คิดว่าจะได้ง่าย ๆ กระนั้นหรือ ?

8. อยากให้พรรคประชาธิปัตย์ตั้งมั่นวางเฉยรอให้พรรคอื่นเชิญไปร่วมรัฐบาลกระนั้นหรือ ?

9. การที่พรรคประชาธิปัตย์ไปยอมร่วมกับพวกยี้ห้อยเพื่อจัดตั้งรัฐบาล..ผิดมหันต์กระนั้นหรือ ?

10.ท่านคิดว่าพรรคประชาธิปัตย์ไม่รู้ว่าจะถูกก่นด่า กระนั้นหรือ ?

11.พ.ศ.2540 พรรคประชาธิปัตย์ไปรวมกับพวกยี้ห้อยจัดตั้งรัฐบาลแก้วิกฤติ เลวมาก กระนั้นหรือ ?

12.การที่นักธุรกิจบางกลุ่มเรียกร้องให้เปลี่ยนเป็นประชาธิปัตย์จัดตั้งรัฐบาล..อยู่เฉย ๆ จะตั้งได้ กระนั้นหรือ ?

13.การที่อภิสิทธิ์ไปพบกลุ่มต่าง ๆ เพื่อขอความร่วมมือ..ถูกด่าว่าอยากเป็นรัฐบาลจนเนื้อเต้น..ถูกต้องกระนั้นหรือ ?

14.ท่านมองโลกในแง่ความเป็นจริง "ในดีย่อมมีเสีย  ในเสียย่อมมีดี" แล้วหรือยัง ?

15.ระยะนี้  ถ้ามีทางเลือกอยู่แค่ 2 ทาง -ปล่อยให้ขั้วเดิมจัดตั้งรัฐบาล หรือ เปลี่ยนให้ประชาธิปัตย์จัดรัฐบาลถ้าเลือกประชาธิปัตย์  ท่านจะให้เขานั่ง-นอนอยู่ที่พรรค กระนั้นหรือ ?

...............................................................................................................

• ขออภัยสำหรับผู้ที่ไม่สนใจการเมือง  ครับผม

...............................................................................................................