จุดจบ ของ เพื่อนกัน ทำธุรกิจร่วมกัน

        เมื่อวาน (10 ธ.ค.2551) ผมไปงานเผาศพพ่อเพื่อน  เผาศพเสร็จบรรดาเพื่อนฝูงที่คุ้นเคยกัน สมัย เรียน มอศอห้า   ก็มานั่งล้อมวงคุยกัน   ผมก็อยู่ในวงล้อมกับเขาด้วย

        จับใจความได้ว่า  เพื่อนผมชุดนี้  ทำธุรกิจร่วมกัน  ทำศูนย์การค้า   ผลลัพธ์ออกมา “เจ๊ง” ไม่เป็นท่าครับ  เกิดการฟ้องร้องกันเอง ในกลุ่มเพื่อน

        คนที่ฟ้อง กับ คนถูกฟ้อง ก็เป็นเพื่อนสนิทกัน  แล้วก็มานั่งล้อมวงคุยกัน  ผลออกมาอยู่ที่ “ประนอมหนี้”

        คุย และ เคลียร์ กันเรียบร้อย  ก็ย้ายวง  มาคุยกันต่อที่บ้านเพื่อนอีกคน เพื่อ “เคลียร์” ข้อขุ่นเคืองทางใจ

        ผมไม่ได้ลงทุน ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเขาหรอกครับ   แต่เป็นเพื่อนสนิทกันทั้งนั้น ก็เลยต้องรับรู้  และ ได้ข้อคิดนำมาฝาก ดังนี้ครับ

        1.  คนเป็นเพื่อนกัน  ไม่สมควรธุรกิจร่วมกันเป็นอย่างยิ่งเลยครับ  ดังคำพูดของเพื่อนผมอีกคน ที่เป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง บอกว่าBusiness is no friend

        2. จะคบกันต้อง “หนักแน่น” ครับ  เพื่อนผมชุดนี้ เลยมาสรุปว่า  ไม่สมควรเลย ที่เราต้องมาทำธุรกิจร่วมกัน  เมื่อมันผิดไปแล้ว  ก็ถือให้เป็นบทเรียน  ขอให้เรามาเคลียร์กันให้เรียบร้อย  แล้ว กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม

        3. บรรยากาศก็ออกมากดูพิกลๆ ครับ  ผมไม่แน่ใจว่าจะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมหรือเปล่า  แต่อย่างน้อยก็ได้ “เคลียร์” ปัญหาที่ค้างคาใจ  ได้เปิดใจพูดคุยกัน   ถึงไม่ดีกันเหมือนเดิม  แต่ก็ไม่น่าที่จะเป็นศัตรูกัน  ผมคิดอย่างนั้น

        4. ผมเอาใจให้ Happy ending ครับ

 

                           ขอบคุณครับ