เมื่อทราบว่าคณะจิตอาสาGotoknow จะมาเยี่ยมเมืองแปง..เราได้ทำข้าวแคบไว้รอต้อนรับ
วิธีการทำดูที่บันทึกข้าวแคบ..แต่ใจไม่แคบน่ะจ๊ะไว้รอต้อนรับ..แต่งานนี้เป็นสูตรฝีมือครูแอนเอง..อิอิ..คณะมาเยี่ยมและมอบของบริจาคโรงเรียนบ้านเมืองแปง วันที่ 6 ธันวาคม 2551....ตากไว้สัก 4 วัน แล้วทอดเตรียมไว้ วันที่ 5 
จองงงงงงงงงงง
พี่ครูโย่ง
ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee สูตรนี้ครูแอนลงมือเองค่ะ...ใส่สีชมพูด้วย (เม็ดผักปัง..เมืองเหนือเรียกอย่างนั้น)..ถ้ามาจะทำให้กินค่ะ..อ้าปากกว้างๆน่ะค่ะ..จะได้ไม่แคบ อิอิ
โห..ข้าวแคบทำยากนะคะ
คงอร่อยน่าดู
น่าจะมีสักวันที่ได้ชิมนะคะ
รบกวนครูแอนใส่ tag คำว่า "จิตอาสาgotoknow" ด้วยครับผม
:)
มาคอมเฟิร์มว่าอร่อยครับผม...
ขอบคุณอีกครั้งครับสำหรับการต้อนรับ...
ยังหาคำตอบไม่เจอว่า ไม้อะไรอยู่ในถัง ครับ :)
ก็น่ากินนะครับ เป็นแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นที่ดีของชุมชนนะครับ เป็นสิ่งที่ดีมาก ส่วนที่ดีกว่านี้น่าจะขยายผลนะครับ ให้นักเรียน ทำเป็นอาชีพเสริมได้นะครับ
ว่างๆเชิญเป็นวิทยากรให้บ้างนะครับ คุณครู คนเก่ง ช่วงนี้แม่ฮ่องสอนเมืองปาย คึกคักนะครับ
สวัสดี เจ้า น้องครูแอน หายไปนาน เลย สบายดี เน้อ เจ้า
ดูสุขภาพด้วยนะท่านคุณครูคนเก่งเข้ามาแวะเวียนครับ ช่วงนี้คงไม่ว่างแน่เลยใช่ใหมครับ
สวัสดีครับครูแอน
ชอบข้าวแคบสีชมพูที่ทำจากสีเม็ดผักปัง น่ากินจังเลย ..ข้าวแคบนี่ใช้ปิ้งได้ไหมครับ
ฝากทักทายตาหยูและน้องต่ายโอกาสมาเที่ยวปาย ในบันทึกนี้ด้วยครับ ขอให้เดินทางปลอดภัยนะ และมีรูปที่พบกันที่เชียงราย 1 รูปครับ
-แงแง มาเมืองปายวันที่ 6 เหมือนกัน
-วิ่งจากแม่ฮ่องสอนลงมา ไม่เจอใครเลย
-ผ่านทางเข้าโรงเรียนอนุบาลด้วยทางซ้ายมือ
เห็นโรงเรียนแว๊บๆ ได้แวะทานอาหารเวียตนามที่ร้านแถวๆนั้น
- เห็นจอหนังกางแปลงด้วย
-เห็นแม่น้ำน้อยๆ ไม่ได้ถ่ายรูป เห็นคนไปกางเต้นท์รอ 1 เต้นท์
-งดเลย งดกินข้าวแคบ งดเห็นชาวเขา รถแน่นไปหมด
-ครูต้อยแพ้คนเยอะๆ อุตส่าห์หนีมาแปง มาเจอคนยังกะเมืองกรุง
-เลยหนีต่อไปเชียงดาว แล้วขอนอนพัก
-ก่อนรุ่งเช้า ข้ามเขาไปทะลุแม่สายเข้าพม่าไปเลย
-ไปจ๊ะเอ๊ คนที่พม่า ถอยกลับมาแม่สาย ค้างอีก 1 คืน
-ไปซะ 5 วัน 4 คืน
-หาG2K ไม่เจอ อิอิ
แอบเก็บดอกนี้มาจากขุมยวม ตัดไอ้ที่เหี่ยวๆทิ้งไป
กำลังคิดว่าดอกบัวตองที่บานอยู่บนยอดดอย เอาไปทำอะไรได้
เดี๋ยวต้องไปใหม่ ไปให้เจอน้องแอนให้ได้ อยากเห็นน้องๆชาวเขาด้วย
ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยไปจังหวัดนี้ ได้แต่ชมภาพศึกษารายละเอียด จะไปจะไปทีไร มีอันเป็นไปทุกที ปีหน้าไปแน่กำลังเก็บเงินอยู่ อยากเกิดมาจนได้แต่อิจฉาคนรวยแบบ มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย) ....อิอิ.อิ โชคดี มีความสุขครับ
อ้าว ... ครูแอน ทราบเรื่องหนังสือด้วยหรือครับ ??? :)
ฝากดูแลด้วยหัวใจ ... ครับ
ถ้ารู้ว่าครูแอนลงมือทำเองแบบนี้ ผมจะห่อขึ้นไปกินบนดอยด้วย ผมก็เข้าใจว่าเป็นของที่ซื้อมา ก็เลยกินไปนิดหน่อย เพราะเคยกินมาตั้งแต่เป็นเด็กแล้วครับ
ทราบว่าวันที่ผิงไฟ ครูแอนหาเหาให้เด็กๆ .. ระวังมันแอบมาเกาะผมยาวๆ ของครูแอนด้วยนะครับ หุหุ