ให้เห็นว่าการลงโทษไม่เหมือนการลงโทษแต่เติมแต่งไปด้วยความรู้สึกอยากของนักเรียน..อยากแก้ตัว..อยากทำให้ได้..อยากประสบชัยชนะ
วันนี้วันหยุด..เลยให้พอมีเวลานั่งคิดนั่งเขียนอะไรอะไรได้บ้าง
สืบเนื่องจากไปอ่านบันทึกเรื่องครูกับการลงโทษของคุณครูปรีดา วิทยากุล
ทำให้อยากเขียนเรื่องเรื่องหนึ่งขึ้นมา .เผื่อเป็นแนวทางนำไปประยุกต์ใช้กับนักเรียนได้บ้าง
กาลครั้งหนึ่ง..นานมาแล้ว อิอิ ก็เริ่มต้นของนิทานเขาก็เล่ากันอย่างนี้ทั้งนั้น ณ โรงเรียนสตรีประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง ในชั่วโมงภาษาอังกฤษของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/2 (ห้องเก่งซะด้วย) คุณครูคนสวย นามสกุลใจร้ายให้นักเรียนท่องศัพท์และเขียนตามคำบอก ปรากฎว่าเด็กหญิงคนหนึ่งเธอท่องผิด..สะกดผิด..ไป 1 คำ คุณครูบอกให้เธอออกมายืนหน้าชั้นเรียน และคุณครูคนสวย ใจร้าย ได้ลงโทษเธอด้วยการบีบคอเพื่อให้แลบลิ้น ในขณะเดียวกันก็บิดพุงไปด้วย เพื่อนๆฮาเพราะคงดูจากสภาพแล้วตลกดี ..แต่อนิจจา ความรู้สึกของเธอตอนนั้นอับอายแทบจะแทรกแผ่นดินหนี เพราะเธอเป็นเด็กเรียบร้อย เด็กเรียนนั่งแถวหน้า น้ำตาคลอไม่ใช่ว่าเจ็บปวดแต่มันร้าวไปจนสุดขั้วหัวใจ นับจากวันนั้นเป็นต้นมาเธอเกลียดวิชาภาษาอังกฤษ ไม่อยากเรียน ไม่อยากฟังเสียงคุณครูคนสวย ใจร้ายเลย แต่เธอก็ไม่เคยหนีเรียน ผลการเรียนในวิชาภาษาอังกฤษของเธอสอบแค่ผ่าน จากบัดนั้นเป็นต้นมาเลยเป็นสาเหตุให้เธอเรียนภาษาอังกฤษไม่ได้เรื่องได้ราว ถูถูไถไถไปกับเขาจนจบ ป.โท คิดแล้วเสียดายโอกาสที่ผ่านมา สุดท้ายตอนจบของนิทาน ก็คงจะเฉลยว่าเด็กหญิงคนนั้นก็คือ ศน.แอ้ดนี่เอง
ถ้านึกแล้วก็คุณครูอยากให้เธอเก่ง อยากให้เธอท่องศัพท์ได้ เลยต้องลงโทษ แต่คุณครูขา..การลงโทษยังมีอีกมากมายหลายวิธีอยากให้คุณครูทั้งหลายใช้วิธีที่สร้างสรรค์กว่านี้..ให้เห็นว่าการลงโทษไม่เหมือนการลงโทษแต่เติมแต่งไปด้วยความรู้สึกอยากของนักเรียน..อยากแก้ตัว..อยากทำให้ได้..อยากประสบชัยชนะ
มันจะเป็นอะไรที่ท้าทายมากกว่าการลงโทษแบบโหดๆ
สมัยนี้คงไม่มีแล้ว เพราะคุณครูแต่ละท่านมีวิธีการลงโทษที่น่ารักมากๆ
บอกกันมั่งนะคะว่าท่านประทับใจการลงโทษแบบไหนที่ทำให้เด็กเกิดความคิดสร้างสรรค์ต่อไปข้างหน้า
ขอนบน้อมคารวะคุณครู บูชาทุกท่านด้วยใจของลูกศิษย์
เคารพและรักคุณครูทุกๆคนนะคะ
การลงโทษ...แต่ละคนอาจแตกต่างกันไป
แต่...เชื่อว่า คุณครูทุกคน ก็อยากให้เด็กๆ เป็นคนดี คนเก่งค่ะ
ในความรู้สึกตอนเป็นเด็กๆ ก็ชอบคุณครูใจดีค่ะ
รู้สึกดีๆและอยากเรียน อยากอยู่ใกล้ๆคณครูใจดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ
มีความสุขเสมอๆนะคะ
สวัสดีค่ะคุณครู@..สายธาร..@
ถุกต้องแล้วนะคะการลงโทษแตกต่างกันไปแต่สรุปก็คือต้องการให้นักเรียนเป็นคนเก่ง คนดีนะคะ
คุณครูสายธารลงโทษนักเรียนแบบไหนค่ะ
....นี่ขาดไม่ชอบภาษาอังกฤษ นะ...ยังเก่งขนาดนี้ ขออนุญาตแซวอาจารย์ นะครับ
ต้อมเคยเจอแต่คุณครูภาษาอังกฤษคนสวยใจดี (เกือบทุกคน) แต่ว่าเด็กหญิงต้อมก็ขี้อาย อิอิ อายในระดับเว่อร์ๆ ด้วย ยิ่งตอน ม.ตน นี่ไม่ยอมสอบพูดภาษาอังกฤษต่อหน้าคนอื่นเลย ตั้งเงื่อนไขให้คุณครูไล่เพื่อนออกห้องไปให้หมดก่อนแล้วค่อยยอมสอบ อิอิ ก็บอกแล้ว..ขี้อาย..ย..ย
การมาสวัสดีลาครูกลับบ้านทุกครั้ง ก็ต้องกอดกันก่อนเสมอ ภาพนี้ได้กอดเป็นพิธีการ เพราะตั้งใจถ่ายรูปความเป็นธรรมชาติไม่มีให้เห็น (อยู่ในใจครูคิมตลอดเวลา)
การลงโทษ ของครูอ้อย คือ ไม่พูดด้วย ไม่มองด้วยล่ะคะ
แค่นี้ เธอก็เจ็บปวดมากแล้วค่ะ
ครูดีมีเมตตา..รู้ค้นคว้าหาวิธี..ปลอบโยนนั้นก็มี..ถึงแม้ตีมีอุบาย
วิธีใดได้โปรดคิด..รู้จริตศิษย์คนไหน..เมตตาธรรมค้ำชูใจ..ไม่ทำร้ายใจช้ำตรม
พี่อ้อยขา..ขอบคุณนะคะที่แวะมาให้กำลังใจ
น้องแอ้ดคงต้องขอเป็นลูกศิษย์โข่งของพี่อ้อยแล้วนะคะ
เพราะภาษาอังกฤษไม่กระดิกเลย..อ่อนแอเอามากๆ
นักเรียนของพี่อ้อยคงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อชนะคุณครูให้ครูพูดด้วยให้ได้..
เป็นการลงโทษแบบเงียบเงียบนะคะ..วิธีนี้น้องแอ้ดก็ชอบทำค่ะทำกับผู้ใหญ่นี่แหล่ะ..
สวัสดีค่ะคุณครู นายวิโรจน์ พูลสุข
ดีใจที่แวะมาทักทายนะคะ เมตตาธรรมค้ำชูใจ ไม่ทำร้ายใจช้ำตรม..
ชอบมากมากค่ะ ขอบคุณนะคะ
อิอิ ท่านพี่แอ๊ด...พอลล่าไม่เคยโดนทำโทษเลยค่ะพี่ ... เด็กเรียน เรียบร้อย แหะๆๆๆ ถ้าถูกทำโทษก็คงจะอายเหมือนกันนะคะ
น้องพอลลาขา..เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่พี่แอ้ดถูกลงโทษ
เด็กเรียนและเรียบร้อยสุดๆเหมือนกันเลยต้องเสียใจสุดชีวิต
แต่พี่แอ้ดก็ถือว่าครูต้องการให้เราเก่งท่านปรารถนาดีกับเราค่ะ
ผมผิดใช่ไหมครับ
หากผิดผมยินดีสละทุกสิ่งที่เคยทำไว้ในโกทูโนวแห่งนี้ครับ
http://gotoknow.org/blog/krukim/228475
ช่วยตามไปดูความเห็นที่ 29 หน่อยนะครับ แล้วกลับมาอ่าน ความเห็นที่ 69 ทีครับ
ตามมาอ่านครับ
ท่านศน.แอ๊ด
คิดถึง
สวัสดีค่ะ add ขอบคุณมากทีตามไปให้กำลังใจ
สวัสดีครับ
บรรยากาศในการเรียน สำคัญกว่าวิธีการเรียน
ตอนเรียน ม ปลาย ก็เจอบรรยากาศไม่น่าเรียนหลายวิชา
โชคดีที่เอาตัวรอดได้ อิๆๆ