รู้จด รู้จ่าย ไม่มีหนี้

เมื่อตอนที่ผมเริ่มเข้าทำงานใหม่ หัวหน้าก็ปฐมนิเทศให้รู้ถึงระเบียบ ข้อบังคับ คำสั่ง นโยบาย ต่าง ๆ มีความรู้สึกว่าเราจะไปรอดหรือเปล่ามีมากมายจริง ๆ ไหนจะอยู่ร่วมกับเพื่อนร่วมงานเก่า เราเป็นคนใหม่ก็วิตกกังวล  หัวหน้าท่านคงมองออก  สุดท้ายท่านก็บอกว่า  “.ใหม่ ๆ ต้องอดทนถือว่าเป็นการฝึกตนเองไปด้วย.....เคยแล้วสบาย..”

         ครับ นโยบายตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ของที่ทำงานผมอันดับแรกคือ ทุกคนต้องมีบัญชีครัวเรือน พร้อมทั้งวิเคราะห์ด้วยว่าในแต่ละเดือนสิ่งใดที่ตนเองจ่ายไปแล้วคิดว่าเป็นสิ่งฟุ่มเฟือย  เนื่องจากหัวหน้าเห็นว่าพวกเราเงินเดือนก็ไม่มากแต่รู้สึกว่าค่อนข้างมีหนี้สินกันเยอะ(เวลาจะกู้เงินต้องเสนอหัวหน้าสายงาน) ......ตอนเริ่มทำบัญชีครัวเรือนแรกๆ ก็ใส่ๆลงไป เพื่อให้มีบัญชีตามนโยบายและมีความรู้สึกว่าเหมือนเป็นภาระ    แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ทดลองตั้งอกตั้งใจทำ...ยิ่งคนในเมืองสะดวกมาก ห้างสะดวกซื้อทั่วไปมักมีใบเสร็จให้  เราก็เก็บไว้ในกระเป๋าสตางค์  ก่อนนอนก็ลงบันทึกไว้....เคยแล้วสบาย...จริงๆ ครับ  วันไหนจ่ายแล้วไม่จด นี่รู้สึกว่าชีวิตขาดอะไรไปสักอย่างเชียวละ...ลปรร.. ครับผม