เมื่อเช้านี้ได้เขียนเรื่อง...ความซื่อสัตย์สุจริต 

โดยเชิญชวน..มาเป็นคนซื่อสัตย์สุจริตกันนะ  

พร้อมเสนอคำนิยามคำศัพท์  จากค่ายต่างๆ  มาให้มิตรรักได้พิจารณาตนเองว่า.....มี หรือ ปฏิบัติตนเป็นผู้มีความซื่อสัตย์สุจริตกันหรือไม่....

Siriporn749

ตัวผู้เขียน  คือครูอ้อย  ก็ยังมีไม่ครบทุกข้อเลย......

หลายๆท่านก็เข้ามาอ่านและแสดงความคิดเห็นกันอย่างกว้างขวาง....น่าชื่นชม......

Siriporn749

สรุปได้ว่า.....ผู้ที่มีความซื่อสัตย์สุจริต  ย่อมเป็นที่เชื่อถือของคนทั่วไปและสามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้  ใครๆก็อยากคบด้วย  ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด  ก็จะมีความองอาจ  กล้าพูด กล้าทำอย่างเปิดเผย.....

*****

สำหรับบันทึกนี้  จะกล่าวถึง.....วิธีปฏิบัติตนให้เป็นคนซื่อสัตย์สุจริต  ง่ายๆ คือ

1.  ตั้งปณิธานไว้ในใจว่า  จะเป็นผู้มีความจริงใจ  พูดจริง ทำจริง ทำตามที่ตนตั้งปณิธานไว้

2.  เมื่อรับปากใครแล้ว  ต้องปฏิบัติตาม  ที่ได้ให้วาจาไว้  ถ้ามีเหตุที่ทำให้เราไม่สามารถปฏิบัติตามได้  จะต้องชี้แจงและแสดงเหตุผลให้แจ่มชัด

3.  พูดความจริงเสมอ  เมื่อทำผิดก็ต้องยอมรับผิดอย่างกล้าหาญ  ต้องไม่โยนความผิดของตนให้คนอื่น  หรือ ปัดความรับผิดชอบ

4.  รับผิดชอบในหน้าที่ของตน

5.  ไม่โลภ  ไม่อยากได้ของคนอื่น

*****

Siriporn749

สำหรับเรื่องเล่าในวันนี้.....ที่เกี่ยวกับ  พูดความจริงเสมอ....พูด สิบที  พูดสิบปี  ก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเรื่องที่พูด...เพราะท่านได้พูดความจริง  หรือ เรียกว่า.....ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย 

ส่วนเรื่อง.....เมื่อทำผิดแล้วต้องยอมรับผิด....ครูสุภาพสตรีท่านหนึ่ง  เขียนข้อความในอินเตอร์เนท  เพื่อแสดงความคิดเห็น  ถึงโรงเรียน  ผู้บริหาร  และครูในโรงเรียนของเธอ  ตลอดจน  การบริหารงานของฝ่ายบริหาร...

เมื่อครูในโรงเรียนอ่านพบ...ได้นำมารายงานท่านผู้บริหาร...เกิดการไต่สวน  ตั้งศาลเตี้ยขึ้นในโรงเรียน  โดยเรียกคณะครูกรรมการฝ่ายบริหาร  อันได้แก่...หัวหน้ากลุ่มสาระฯ  ช่วยกันพิจารณา  เอาโทษ...กับครูสุภาพสตรีท่านนั้น 

ซึ่งเธอก็สารภาพว่า  ได้เขียนจริง  ทุกเรื่องที่เขียน  ได้เขียนจริง...การลงโทษ  ของท่านผู้บริหาร ก็คือ  ได้เชิญเจ้าหน้าที่นิติกรมาว่ากล่าวตักเตือน...พร้อมพูดจาด่าทอ..กระแทกแดกดันเธอ เกือบทุกครั้งที่มีการประชุม  เพียงเพื่อหวังให้ ครูในโรงเรียน...ด่า  ประจาน และเลิกคบเธอ...

เวลาผ่านไป  จึงพบว่า...สิ่งที่ครูสุภาพสตรีท่านนี้  ที่ได้เขียนในบทความออนไลน์นั้น....เป็นความจริง  ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย 

เธอไม่สนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น...ถึงแม้ว่า..ในระยะนั้น  ท่านผู้บริหารจะด่าทอ หยามเกียรติเธอต่างๆนานาในที่ประชุมก็ตาม.....เพราะเธอกล้ารับผิดในสิ่งที่เธอกระทำ...อย่างกล้าหาญ 

Siriporn749

ส่วนเรื่อง...ต้องไม่โยนความผิดให้คนอื่น...ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง  เกิดมีการงัดแงะสถานที่ราชการโดยผู้ไม่ประสงค์ดี  เผอิญเวรกลางคืน...คือภารโรง  ดื่มเหล้าเมาและหลับ  +

ฝ่ายบริหารก็เอาโทษ...เวรยามผู้นั้น..ทั้งๆที่  คนที่ผิดจริงๆนั้นคือ  ท่านผู้บริหารเอง  ที่อนุญาตยินยอมให้ผู้ไม่ประสงค์ดีเข้ามานอนในโรงเรียน  เข้าและออกโรงเรียนได้อย่างเสรี....

เมื่อสิ่งของเกิดสูญหาย...ก็มาเอาผิดกับเวรยาม....เท่ากับโยนความผิดให้กับ...ผู้น้อย  ตัวเองจะได้พ้นความผิดครั้งนี้  หรือเรียกว่า....ปัดความรับผิดชอบ...ก็ย่อมได้

ที่ได้กล่าวมานี้  เป็นเรื่องเล่า.....ที่มีมูลความจริง...ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย 

ช้างตายทั้งตัว  เอาใบบัวมาปิด  ย่อมไม่มิด...จริงไหม 

Siriporn749

*****บันทึกอ้างอิง*****

มาเป็นคนซื่อสัตย์สุจริตกันนะ