มาคราวครั้งนี้ถูกผลักไสให้โบยบินสู่โลกกว้างเพื่อออกล่าหาเหยื่อกินเอง ถึงแม้ผมจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ตาม

เข้าสู่เทอมที่สองแล้วครับสำหรับชีวิตการเรียนรู้ในระบบครั้งใหม่  พร้อม ๆ กับความหนาวเย็นค่อย ๆ อ้อยอิ่งปกคลุมพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย  วันนี้หนาวกว่าทุกวันที่ผ่านมา  แม้จะไม่สุดฤทธิ์สุดเดชอย่างที่กำลังจะเป็นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า...แต่สำหรับผมแล้วจนป่านนี้ยังต้องซุกตัวอยู่ได้ผ้าห่มอยู่เลย!!

ชีวิตการเรียนรู้ครั้งใหม่นี้มันช่างแตกต่างจากชีวิตการเรียนรู้ทั้หมดที่ผ่านมาจริง ๆ จำได้ว่าเมื่อครั้งกระโน้นผมยังร้องแก้วจ๋า!!  แก้วจ๋า!!  ให้คนนั้นคนนี้เอาเหยื่อมาป้อน  แต่มาคราวครั้งนี้ถูกผลักไสให้โบยบินสู่โลกกว้างเพื่อออกล่าหาเหยื่อกินเอง ถึงแม้ผมจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม

ระยะหลังผมหายหน้าหายตาไป ไม่ได้แวะมาพูดคุยที่นี่เลย  ไม่ใช่เพราะยุ่งไม่มีเวลา  หรือปันใจให้ใครอื่นจนตีตัวออกห่าง  หากแต่ที่ผ่านมาได้ใช้หัวใจทั้งหมดเพื่อการเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ในโลกใหม่ ๆ ที่ผมไม่เคยกล้าสัมผัสเลย ซึ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้นก็เพื่อ อยากให้ตนเองเข้าใจ  เข้าถึง  และจะได้พัฒนาตนสู่โลกใหม่ได้อย่างบริบูรณ์ต่อไป...

ความหนาวของบรรยากาศได้รับการบรรเทาไปแล้วจากผ้าห่มผืนหนาที่อิงแอบแนบชิดติดกายอย่างไร้วิญญาณ  หากแต่วันนี้ความหนาวที่ปกคลุมหัวใจมาอย่างเนิ่นนานต่อเนื่อง และเพิ่มทวีขึ้นนั้นจะผ่อนคลายได้อย่างไร...ในเมื่อผมยังเป็นแบบผมอยู่อย่างนี้!!