ตามธรรมดาของคนลักษณ์ 4 ที่ชอบนึกถึงอดีตทั้งที่ควรจำ และไม่ควรจำ..ทุกครั้งที่เหนื่อยหน่ายไม่ว่าทางกายหรือทางใจ สิ่งหนึ่งที่ช่วยผ่อนคลายให้ดีขึ้น...คือ พี่ๆวงเฉลียง แฟนเก่ากับเพลงนี้

.....ร้องเถอะร้องเพลง  ถ้าอยากจะร้องจงร้องไป

ร้องเถอะร้องไห้ ถ้าได้ร้องแล้วลืมมัน

เผลอไปรักใคร เขาไม่รักไม่ยักมัน

แล้วก็แล้วกัน  บอกว่าตัวฉันสบายดี

เศร้า เสียใจ สนุกตรงไหน เสียน้ำตา

ใช้เวลาเศร้าน้อยๆ ก็คงดี

ฟ้าที่แสนงาม เมฆปุยขาวก็สวยดี

ดูซิดูซิ  โลกใบนี้ช่างดีจัง........

      ฟังเมื่อไหร่ นึกถึงเมื่อไหร่ก็สบายใจขึ้นได้ ช่วยต่อให้จบหน่อยนะค่ะ แฟนเก่าเฉลียง