การฉุกคิดถึงภาวการณ์มองสิ่งใกล้ตัวอย่างเลือนรางของชุมชนและสังคมไทย

                                                                                                                                      

          ห้วงระยะเวลาที่ผ่านมาได้มีโอกาสดีๆในการเรียนรู้ร่วมกับผู้รู้หลายท่านเกี่ยวกับการจัดการความรู้ ทำให้มีฐานคิดว่าการจัดการความรู้คือวิถีชีวิตของผู้คน ทุกคนจัดการความรู้ในตัวเองตลอดเวลา แต่อาจจะมากน้อยแตกต่างกันไปตามวิถีของแต่ละคน 

 

                                                                               ภายใต้สิ่งที่ทุกคนรู้และเข้าใจว่าสังคมไทย/สังคมโลกกำลังเผชิญหน้ากับภาวการณ์เปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว รุนแรงในทุกด้าน ประเด็นหนึ่งที่ได้ฉุกคิดตลอดเวลาคือในภาวะที่เราเคลื่อนที่หรือเคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูงเราจะมองเห็นสิ่งรอบข้างอย่างเลือนราง นั่นคือการเคลื่อนตามกระแสโลกาภิวัฒน์ได้ทำให้สังคมไทย/สังคมโลกมองเห็นสิ่งใกล้ตัวหรือสิ่งรอบข้างอย่างเลือนราง ซึ่งหมายถึงการละเลย เพิกเฉย ละทิ้งสิ่งที่เรียกว่า ภูมิปัญญาท้องถิ่น ได้ปรากฏตัวขึ้นอย่างชัดเจนแล้วในวันนี้ 

 

                                                                              แหล่งเรียนรู้ตามอัธยาศัย “สวนยายเฮ้า”   จึงถือว่าได้ก่อเกิดขึ้นจากการฉุกคิดถึงภาวการณ์มองสิ่งใกล้ตัวอย่างเลือนรางของชุมชนและสังคมไทย  โดยฐานคิดสำคัญในการก่อตั้งแหล่งเรียนรู้ตามอัธยาศัย “สวนยายเฮ้า”  

ได้ใช้นิยามของคำว่า“การศึกษาตามอัธยาศัย”  ที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย พ.ศ. 2551  ซึ่งระบุไว้ให้หมายถึง กิจกรรมการเรียนรู้ในวิถีชีวิตประจำวันของบุคคล ซึ่งบุคคลสามารถเลือกที่จะเรียนรู้ได้อย่างต่อเนื่องตลอดชีวิต ตามความสนใจ ความต้องการ โอกาส ความพร้อมและศักยภาพในการเรียนรู้ของแต่ละบุคคล 

 

                                                                       ณ  วันนี้ภายใต้สถานภาพการเป็นภาคีเครือข่าย

         ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย พ.ศ. 2551 

         แหล่งเรียนรู้ตามอัธยาศัย “สวนยายเฮ้า” ซึ่งตั้งอยู่ที่ บ้านโนนจาน ตำบลเมืองเตา 

          อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม  ขอแนะนำตัวกับญาติมิตรชาว gotoknow 

          และพร้อมที่จะแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับทุกท่านด้วยความยินดียิ่ง