เพื่อนฉัน...แรงงานที่หายไป

                      เศร้าจัง...เพื่อนฉันหายไปเกือบหมด

                      เศร้าจัง...เพื่อนฉันถูกปลดไปนับแสน

                      เศร้าจัง...เพื่อนฉันจากไปไม่มีอะไรทดแทน

                      เศร้าจัง...เพื่อนฉันคงขาดแคลน เงินทองหล่อเลี้ยง...ครอบครัว

               เศร้าจัง...นึกว่าจะพังแค่เมืองนอก

               เศร้าจัง...นึกว่าบางกอกไม่สลัว

               เศร้าจัง...นึกว่าเมืองไทยไม่น่ากลัว

               เศร้าจัง...นึกว่าไกลตัวแต่รอบกาย

                            เศร้าจัง...ทำไมต้องเกิดเป็นแบบนี้

                            เศร้าจัง...ทำไมถึงมีแต่เรื่องร้าย

                            เศร้าจัง...ทำไมบ้านเมืองจึงวุ่นวาย

                            เศร้าจัง...ทำไมสุดท้าย ต้องรบรา

                    เศร้าจัง...เพื่อนแรงงานของฉันทุกข์ยากไร้

                    เศร้าจัง...เพื่อนแรงงานปวดหัวใจเป็นหนักหนา

                    เศร้าจัง...เพื่อนแรงงานไม่มีงานทำ...อนิจจา

                    เศร้าจัง...เพื่อนแรงงานกล่าวคำอำลา อย่าง....เศร้าใจ

                                                 รพี