มาจะกล่าวบทไป ถึงท้าวกอตะไคร่ยักษา พบสาวสวยโสภา มีนามว่านางละแวง

มาจะกล่าวบทไป               ถึงท้าวกอตะไคร้ยักษา

พบรักสาวสวยโสภา           ผู้มีนามว่านางละแวง 

 

ตกลงปลงใจรวบรัด             พร้อมใจกันจัดงานแต่ง

สินสอดทองหมั้นแสนแพง    เพื่อแสดงว่ารักจริงใจ

 

กอตระไคร้ไม่หล่อนัก          ลุ่มหลงรักไม่ผลักไส

สองคนเกี่ยวก้อยกันไป        ท่องเที่ยวในเมืองพารา

 

นางละแวงชื่นใจในจิต         สุดชีวิตเสน่หา

แนบชิดไม่ห่างกายา            เคียงพะนอพาชื่นชีวี

 

ต่อมาเทคโนก้าวหน้า          สองพากันเพิ่มสุขี

มือถือไร้เกียร์แสนดี             ไว้มีติดต่อถึงกัน

 

ฮัลโหลพี่จ๋าอยู่ไหน             บอกไปเดินทางกลับบ้าน

พี่จ๋าอย่ามัวช้านาน             รำคาญรถเสียนะเออ

 

ฮัลโหลพี่ทำอะไร                บอกไปงานรอเสนอ

วันนี้งานยุ่งนะเธอ               เผลอเผลอรอสิบนาที

 

ฮัลโหลพี่จ๋าอยู่ไหน              ได้ยินเสียงใครนะพี่

คล้ายคล้ายเสียงของสตรี      อ๋อนั่นน้องที่ทำงาน

 

ฮัลโหลน้องรอนะพี่               วันนี้พี่ไม่กลับบ้าน

เจ้านายให้ช่วยทำงาน          สามวันพี่ไม่หลอกลวง

 

ฮัลโหลไม่ต้องโทรแล้ว          คิดถึงน้องแก้วแสนหวง

รีบปิดมือถือทั้งปวง               หนีควงหญิงอื่นเคียงกาย

 

ทันใดเพื่อนคนใกล้ชิด           ใคร่คิดจึงอยากถามไถ่

กอตะไคร้บอกนางครั้งใด        หาใช่เล่าตอบความตรง

 

กอตะไคร้ได้แถลงบอก           จำเป็นหลอกเรื่องประสงค์

หากพูดจริงเจตจำนง              น้องนางคงต้องไร่เรียง

 

สามคืนไม่ต้องนอน               เว้าวอนความและขึ้นเสียง

เป็นเชลยแม่จำเรียง               หาทางเพียงกล่าวเท็จไป

 

ละครชีวิตไม่ผิดเพี้ยน             กงกรรมเกวียนหลงเวียนว่าย

ชีวิตจริงไม่อิงนิยาย               ขออภัยให้คิดเอง