วันนี้ตั้งใจว่าจะไปทำงานแต่เช้าครับ แต่แล้วก็ไปถึงเอาเก้าโมง แต่แหม่ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเปิดเทอมแล้ว ทำไมตึกยังเงียบเหมือนเดิม ฮาฮาฮา ได้ความคิดว่า ที่ผมคาดโทษไว้ในที่ประชุมคณะคงไม่มีผลแล้วกระมัง ก็คนคาดโทษลาออกมาแล้ว ทุกอย่างมันเลยวังเวงเสียจริง

คราวนี้ไม่ลืมตัวครับ ถึงตึกก็เลี้ยวขวา จากเดิมที่ต้องเลี้ยวซ้าย โต๊ะตัวเก่าที่ไม่เคยได้นั่งทำงานเลยมาหลายปี ได้กลับมานั่งแล้ว น่ายินดีจริงๆ ห้องทำงานใหม่โปร่งดีครับ เหมาะแก่การนั่งเขียนรายงานจริงๆ แต่ยังนั่งทำงานไม่ได้ครับ ต้องไปเคลียร์ของที่ห้องทำงานใหม่ก่อน เดี๋ยวรองคณบดีใหม่มาจะเกะกะ ไม่ได้คิดจะขนของทั้งหมดครับ เพราะต้องแยกว่า อันไหนเป็นเอกสารในฐานะรองคณบดี และอันไหนเป็นของส่วนตัว ระหว่างแยกเอกสารก็พบว่า เดิมรู้สึกว่า ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยจะมีวินัยเท่าไร วางอะไรระเกะระกะ แต่พอมาแยกของจัดใหม่ ปรากฏว่า เอ๊ะ เราจัดเอกสารหยิบได้ง่ายและเป็นหมวดหมู่ดีเหมือนกันนี้หว่า (ชมตัวเอง)

ช่วงเช้าเคลียร์ได้เฉพาะโต๊ะทำงานและตู้เอกสารชั้นล่างครับ เพราะคิดว่าส่วนอื่นๆ ขอมาเก็บใหม่ดีกว่า เนื่องจากที่ห้องใหม่ เขายังไม่ได้เคลียร์ของให้ผมเลย ถ้ารื้อออกหมด ก็ไม่มีที่วางเหมือนกัน ที่สำคัญคงต้องขนหนังสือกลับบ้านบ้างแล้ว เพราะตู้ในตำแหน่งอาจารย์ประจำมันเล็กกว่ารองคณบดีเยอะ

สิบโมง รองคณบดีคนใหม่ อ.ซอลีฮะห์ ก็แวะมาคุย เชิงว่าให้มอบหมายมาว่า มีอะไรที่จะต้องสานต่อบ้าง จริงๆ วันนี้ยังไม่มีอารมณ์คุยกับใครเท่าไรครับ เพราะตั้งใจจะเขียนรายงานให้เสร็จ แต่แล้วก็จำเป็นครับ จึงคุยเล่าเรื่องสำคัญๆ งานจำเป็นๆ และที่สำคัญปัญหาหลักๆ ที่ผมเจอมา (อันหลังนี้ไม่รู้ปั่นทอนกำลังใจรองคนใหม่หรือเปล่า)

ปรากฏคุยประเด็นปัญหาได้ไม่นาน ข้อพิสูจน์คำพูดผมก็มาถึง เมื่อรองคนใหม่จะต้องเซ็นเอกสารฉบันหนึ่งที่มีคนเอามายื่นให้ ท่านเซ็นไปแล้ว ก็มาคุยกับผมว่า จริงอย่างอาจารย์ว่าจริงๆ ส่วนผมเองก็โดนเหมือนกันครับ น้องเจ้าหน้าที่มาถึงก็บอกว่า อาจารย์ช่วยเซนให้หน่อย ผมปฏิเสธ เพราะวันนี้ไม่ใช่หน้าที่ผมแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมครับคะยันคะยอให้เซ็น ฮาฮา เสียใจครับ ไม่มีทางเซ็นย้อนหลังแน่นอน

ช่วงบ่ายตั้งใจจะไปสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างที่ปัตตานีครับ แต่ปรากฏใกล้เที่ยงได้รับการติดต่อมาว่า ติดภาระกิจไม่สะดวกให้ผมไปสัมภาษณ์ ก็เลยต้องเปลี่ยนแผนเป็นพาครอบครัวไปเที่ยวห้างแทน

หลักคิดหนึ่งที่ผมถ่ายทอดให้กับรองคณบดีคนใหม่คือ "หัวหน้าจะต้องเป็นคนที่รับทั้งผิดและชอบในสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งองค์กร หากหน่วยงานอื่นตำหนิมา ท่วงติงมา สิ่งที่ควรทำคือ การชี้แจง หรือยอมรับว่า ผิดก่อน ไม่ใช่โยนความผิดทั้งหมดไปให้ลูกน้อง ต่อว่าลูกน้องให้กับคนภายนอกฟัง หน้าที่เราคือ การรับผิดแทนลูกน้อง แล้วค่อยเคลียร์กันเฉพาะภายในอีกครั้ง"

พยายามโทรติดต่องานกับสองสามท่าน เพื่อเชิญเป็นวิทยากร งานที่ผมจะจัด แต่แล้วก็ไม่ติดเลย แหม่ ผู้หลักผู้ใหญ่ก็หนีหายแล้วหรือนี้ ไม่เป็นไร หน้าที่เราคือตื้อ

ตอนนี้งานที่ต้องเตรียมล่วงหน้ามีสองงานครับ เป็นงานฝึกอบรม แต่คราวนี้ทำในฐานะอาจารย์ประจำ ส่วนงานวิจัย หลักๆ ตอนนี้คือเขียนรายงานและตรวจสอบรายงาน และการเตรียมการสอนก็คงต้องเตรียมใหม่หมดครับ กะว่าจะยกเครื่องวิชาที่สอนสักหน่อย ส่วนเรื่องเรียนเทอมนี้มีเพียงสัมมนาวิชาเดียว เจออาจารย์เฉพาะวันอังคาร แต่ปัญหาคือยังไม่ได้ไปเจออาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เลย

เปิดเทอมใหม่แล้วครับ สู้สู้ครับ