สวัสดีทุกท่านอีกครั้งค่ะ ทุกครั้งที่พอลล่าทำกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับโรงพยาบาล มักจะมีข้อความ หรือเรื่องราวดีๆ ที่เกิดขึ้นจากผู้เข้าร่วมอบรม ทุกเรื่องเป็นเรื่องที่ดีงาม มีประโยชน์ มีคุณค่าที่หาค่าประมาณมิได้เลย เพราะบางคนไม่เคยพูดไม่เคยเล่าที่ไหนมาก่อน... ซึ่งเรื่องบางเรื่องเมื่อได้ฟัง ได้อ่าน แล้ว ทำให้เรารู้สึกมีความคิดเห็นและมุมมองกับบางเรื่องที่เปลี่ยนไปค่ะ ที่ว่าเปลี่ยนไปนั้น เป็นไปในทางที่ดีค่ะ ...การที่เราทำโครงการพัฒนาโรงพยาบาลคุณภาพด้วยความรักนั้น..ทำให้พอลล่าเข้าใจชีวิตคน ธรรมชาติ ธรรมะ เข้าใจการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าเราจะอยู่ ณ ที่ไหน ทำอะไร กับใคร เรียนรู้ได้ทุกอย่างจริงๆ ที่ชอบมากคือการเรียนรู้เรื่องราวชีวิตของคนค่ะ เรื่องที่จะนำมาเผยแพร่ ต่อไปนี้ ก็เป็นความรู้สึกของผู้เข้ารับการอบรมที่เขาได้เขียนจากความรู้สึกของเขาที่เกิดขึ้นจริงๆ หลังการเข้าอบรมสองวันค่ะ อ่านแล้วได้เรียนรู้มากมายค่ะ จึงนำมาบอกเล่าต่อเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาว GTK ทุกท่านค่ะ

ฉันคงจำสิ่งที่เกิดขึ้นมาในสองวันนี้ได้ดีและนานเท่านาน...ว่า บางสิ่งหรือหลายอย่างที่แอบซ่อนฉันอยู่ หรือ่าฉันอาจไม่ได้คิดไปหามันนั้น มันสวยงาม น่าชม น่าค้นหาอีกมากมาย ฉันเคยบอกกับตัวเองว่า เป้าหมายฉันเป็นอย่างไร มาบัดนี้ ฉันรู้แล้วว่าเป้าหมายที่ฉันวาดไว้นั้น ยังอีกยาวไกลเหลือเกิน แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันลืมนึกถึงมันนั้น คือเรื่องราวดีๆ สิ่งสวยงามที่ฉันเดินผ่านมันมาเกือบทุกวินาที ฉันเดินมาไกลเกินไปหรือเปล่า...นับต่อจากนี้ ฉันจะค่อยๆ เดิน ค่อยๆ คิดเพื่อให้สิ่งดีๆ ที่ฉันพบเห็นมันผ่านไปช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้ววันหนึ่ง เป้าหมายของชีวิตที่คิดว่าอยู่ไกลที่สุดนั้น มันจะค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ฉันเอง...ฉันเกิดมาเร็ว ฉันก็คงต้องตายเร็วซินะ แต่ไม่เป็นไร เกิดได้ ก็จบลงได้ แต่สุดท้ายสิ่งที่เหลือมิใช่ เถ้าถ่านแห่งกองฟอนที่ร้อนระอุ นั้นเป็นเพียงเครื่องช่วยเผาสิ่งเลวร้ายให้กับเรา

สิ่งที่เหลือมากกว่า และยืนนานกว่าคือ ความดีที่ฉันทำไว้ต่างหาก.....

 

วันเวลา ผ่านไปอย่างรวดเร็ว สองวันที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาและโอกาสอันดีที่มีเวลาได้มาเรียนรู้สี่งดีๆ มาเริ่มต้นจุดประกายมองสิ่งที่ดีๆ โดยเริ่มต้นมองจากตัวเอง คนรอบข้าง สังคมที่เราอยู่ โลกมนุษย์ที่ครอบงำเราอยู่ ในวันเวลาแต่ละวัน เราผ่านเหตุการณ์ต่างๆมากมาย แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือใจของเรา จิตใจของเราที่มีพลังอันมหาศาล สามารถทำทุกอย่างที่คิดว่ายากให้เป็นเรื่องง่าย เรื่องที่เจ็บที่สุด กลายเป็นเบาที่สุด เรื่องที่คิดว่าทำไม่ได้ แต่ถ้าใจเราคิดว่าทำได้ทุกอย่างก็จะทำได้ ขอให้เรามีจิตที่นิ่ง มีสมาธิ มีความมุ่งมั่น มองทุกอย่างในแง่ดี มองเหตุการณ์ทุกอย่าง  ว่ามันต้องผ่านไปได้ และไปได้ด้วยดี ทุกอย่างก็จะเป็นดังที่ใจเราคิด ดังนั้น หลังจากวินาทีนี้ไป เราควรมีสติ สร้างพลังให้กับจิตทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ที่ไม่ค่อยดี ขอให้เรามีสมาธิ มีจิตมุ่งมั่นที่จะต่อสู้  เรื่องทุกอย่างคงผ่านไปด้วยดี โลกเราเหมือนกันหรือไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับมุมมองของเราเอง... ใจเราเท่านั้นที่มีพลังอันมหาศาล สามารถทำให้ชีวิตเราดีตามที่เราต้องการ และมีพลังในทางที่ดี และเมื่อเรามีจิตใจที่ดี ได้รับสิ่งที่ดีแล้ว เราควรจะแบ่งปันและถ่ายทอด ควรเรียนรู้ทุกอย่างให้กับคนรอบข้างให้กับคนที่เรารัก แล้วโลกมนุษย์ก็จะมีความเหมือนกันในความแตกต่างกัน บางครั้งคนเราต้องการทำดีทุกคน คิดดีทุกคน และจะมีสภาวการณ์ เหตุการณ์ต่างๆมาชักจูง จิตใจเราไป แต่ถ้าจิตใจของเรานิ่งและเข้มแข็ง ก็จะไม่มีอะไรมาบั่นทอน หรือครอบงำจิตให้หมกมุ่นได้ ต่อไปนี้ทุกเช้าที่ลืมตามามีชีวิตใหม่อีก 1 วัน เราควรจะดึงจิตใจตัวเรา มาอยู่กับเรา และในช่วงของเวลาในแต่ละวัน ควรดึงจิตให้อยู่กับตัวเรามากที่สุด มองทุกสิ่ง มองทุกอย่างในโลกให้เหมือนกับสิ่งที่ใจเราอยากมอง ทำทุกอย่างที่ใจเราอยากทำ ...........มีสติและจิตที่สงบเป็นจุดมุ่งหมาย....

ขอให้ทุกท่าน ประสบ...พบเจอ แต่สิ่งที่ดีงามในชีวิต นะคะ