เมื่อวานนี้ ครูอ้อยอยู่บ้านคนเดียว เพราะลูกสาวคนเล็ก ต้องไปทำกิจกรรมตามหลักสูตร ต้องไปทำกิจกรรมที่มีประโยชน์ให้กับสังคม กลุ่มของลูกสาวเลือกไปเลี้ยงอาหารเด็กกำพร้าที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่ง
*****
เธอกลับมาบ้านจนเย็นค่ำ มากินข้าว และเล่าเรื่อง เล่าเหตุการณ์ที่ไปพบเห็นที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า.....น้องๆวิ่งกรูกันมา โถมมาหาหนูเลยค่ะ แย่งชิงพี่ๆกันใหญ่ แถมยังพูดว่า พี่ต้องอยู่กับหนูนะ.....
ครูอ้อยก็เลยบอกกับลูกว่า.....ทำไมไม่จัดระเบียบให้น้องก่อน ก่อนที่จะแจกขนม ควรให้มีเงื่อนไข ให้น้องๆ เข้าแถว หรือจัดกลุ่มให้ดีก่อน ลดความวุ่นวายลงก่อน.....
ลูกยังเล่าอีกว่า....น้องๆ ไม่ฟังอะไรเลย ต่างคนต่างแย่งชิง และอิจฉากัน.....นั่นเป็นสิ่งที่ลูกสาวสรุปมาให้ครูอ้อย
*****
ต้องใช้เวลานานมากที่จะจัดให้น้องๆ เข้าแถว จัดกลุ่มได้ ไม่ยอมทำกิจกรรมอะไรที่เตรียมไปครั้งนี้ .....แต่ฟังลูกสรุปแล้ว ก็ชื่นใจ ที่รู้สภาพจิตใจของน้อง..ปัญหาของน้อง ...และควรแก้ปัญหาอย่างไรให้น้อง....ฟังเพียงแค่นี้ ครูอ้อยก็ชื่นใจ...
ขอบคุณ โครงการที่ ดี ที่ควรมีต่อไป ....
*****
ข้อคิดที่ได้จากการที่ลูกมาเล่าให้ฟัง...ครูอ้อยได้บอกกับลูกว่า....ในชีวิตของคนเรานี้ มีมากมายหลายหลาก ยังมีคนที่ลำบากกว่าเรามากมายนัก มีปัญหามากกว่าเรามากมายด้วย
หลังจากกลับมาจากการเลี้ยงดูเด็กกำพร้าแล้ว....วันนี้ตื่นเช้าขึ้น ไม่ใช่คุณหนู คุณนายตื่นสาย...แต่ไม่รู้ว่า..จะได้แบบนี้อีกสักกี่วัน.....
*****
ข้อแนะนำ หลังจากการไปเลี้ยงเด็กกำพร้า ควรมี AAR ด้วย...
โรงเรียน ควรจะมีการดำเนินการจัดสรุป ทำงานกลุ่ม เก็บรวบรวมข้อมูล สิ่งที่ได้ไปพบ การแก้ปัญหาในระดับที่พบ
ควรเปิดปลายเปิดให้นักเรียนได้ เสนอความคิดเห็นในเรื่องนี้ด้วย....ไม่ใช่พากันทำตามโครงการ แต่ไม่ได้ประโยชน์คุ้มค่า.....
*****
สิ่งที่คุกรุ่นในหัวใจครูอ้อยก็คือ.....ทำไมเด็กกำพร้า จึงมีมากมายนัก
ต้องออกมาพบกับพี่ๆ เป็นระลอก
ผลัดเปลี่ยนกันออกมา...
มีจำนวนมากมายขนาดนั้นเชียวหรือ...
น่าคิด น่าคิด น่าติดตาม น่าตามติด..
สวัสดีครับอาจารย์
สวัสดียามบ่ายค่ะคุณ ... หนุ่ม กร
ขอบคุณค่ะ ผลไม้ และ symbol of heart
คุณหรือใครรู้จักแม่ของหนู
ช่วยบอกท่านว่ายังรอท่านอยู่
โปรดมาช่วยอุ้มชูดูแลกัน
เหม่อมองไปไหนใครแม่พ่อฉัน
ปล่อยให้เหงาโดดเดียวเจียนจาบัลย์
ทุกข์โรมรันซัดซ้ำแทบขาดใจ
จึงทิ้งหนูลงถังยังสงสัย
ปล่อยตามบุญตามกรรมนำพาไป
คงสมใฝ่สิหนาสิ่งกังวล
หรือเป็นแค่เหยือกามาพาหมองหม่น
คู่หนึ่งสุขหนึ่งคนทุกข์ชีวิตตน
กลายเป็นคนกำพร้าตลอดมา
รักเจือจุนอุ่นใจไร้ปัญหา
ขอทุกท่านทั้งหลายโปรดเมตตา
ยื่นมือมาโอบเอื้อเผื่อพวกเรา
สวัสดีค่ะ น้องชาย ...คนพลัดถิ่น~natachoei(หน้าตาเฉย)
ขอบคุณน้องมากนะคะ
สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย
การมีโอกาสไปทำกิจกรรมกับเด็ก จะทำให้เด็กจิตใตอ่อนโยนค่ะ
น่ารักจัง
เพลงเพราะค่ะ คลายเครียดดีจริง
สวัสดียามบ่ายค่ะ น้องแก้ว....แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณพี่ ...เอื้องแซะ
ขอบคุณค่ะ
ถ้าแม่ฟังอยู่คิดถึงหนูหน่อยหนา
หนูขอสัญญาว่า..หนูจะเป็นเด็กดี
เคยได้ยินเพลงนี้ค่ะ เวลาวันแม่เดี๋ยวนี้เค้าชอบเปิด
ให้กับเด็กน้อยที่ไม่มีโอกาสได้ร้องไห้แม่ฟัง
ใยมดดีใจค่ะที่มีโอกาสได้อยู่กับแม่และครอบครัว
และได้ร้องเพลง มีความสุขด้วยกัน
มีมากกว่าหลายชีวิตอย่างน้อง ๆ เด็กกำพร้า
เคยชวนที่บ้านหลายครั้งแล้ว
พวกเราทำบุญกันก็มาก ทำบุญทอดกฐินบ้าง ไปวัดบ้าง
ทำกันบ่อย ๆ มันก็ดีน่ะค่ะ แต่ใยมดอยากไปเลี้ยงอาหารเด็กกำพร้า
อยากไปเลี้ยงไอติม อยากไปแจกของเล่น
แต่ยังไม่มีโอกาสได้ไปเลยค่ะครูอ้อย
เวลาแม่ใยมดไปทำบุญที่วัด
จะกลับมาแล้วบอกว่า รับส่วนบุญส่วนกุศลน่ะลูก
ใยมดถามว่า มันได้รับจริง ๆ เหรอแม่ แม่ไปทำบุญมาน่ะลูกไม่ได้ทำส่ะหน่อย
แม่ว่า อะไรกันก็แม่นี่แหละศักดิ์สิทธิ์ที่สุด แม่ไปทำบุญมา แล้วบอกบุญให้ลูก
ทำไมลูกของแม่จะไม่ได้รับล่ะ ต้องได้รับสิรู้มั้ย
สาธุดังดังด้วย อิอิ แม่ใยมดเป็นแบบนี้ตลอดค่ะ
งั้นลูกครูอ้อยไปทำสิ่งที่ดี ๆ มาแบบนี้ ครูอ้อยก็ต้องได้รับสิ่งที่ดี ๆ เหมือนกันค่ะ
โชคดีมีความสุขค่ะครูอ้อย
ครูอ้อยเขียนบันทึกวันนึงหลายเรื่องน่ะค่ะ แต่ใยมดก็ชอบอ่านค่ะ
และก็เม้นยาวอีกแล้วค่ะ ไปแย้วๆๆๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะ ท่าน ผอ.นายประจักษ์~natadee และน้องม่อน
เคยไปเยี่ยมและทำกิจกรรมที่บ้านแคนทอง
นำตุ๊กตาของเล่นไปให้ เด็กเฉย ๆ
พอเราเข้าไปอุ้มและเล่นด้วยเด็กจะยิ้มและกอดไว้ไม่ปล่อยเลยคะ
เขาต้องการความรักมากกว่าสิ่งของคะ
สวัสดีค่ะ น้องสาว .... ใยมด~natachoei(หน้าตาเฉย)
ขอบคุณมากค่ะ
เจริญพร โยมครูอ้อย
เด็กขาดความอบอุ่นเพราะพ่อแม่
ไม่สามารถให้แก่ลูกได้หรือเหตุปัจจัยอื่น
เป็นปัญหาที่มีความรุนแรงขึ้นทุกวัน
เจริญพร
สวัสดีค่ะน้องไก่ ... ประกาย~natachoei(หน้าตาเฉย) น้อยที่ซุ๊ด
นี่แน่ะ อ้อนซะเลยค่ะ
กราบนมัสการพระคุณเจ้า ... พระปลัด
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ
สวัสดีครับ คุณครูอ้อย
ดีจังครับได้มีโอกาสไปทำกิจกรรมดีๆ ทั้งคุณแม่และคุณลูกเลย
บ้านผมอยู่ไม่ไกลจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าบ้านปากเกร็ด มีโอกาสก็ได้ไปทำทานที่นั่นบ่อยๆ นอกจากนี้ยังมีอีกหลายบ้านเลย ทั้งเด็กพิการ พิการซ้ำซ้อน เด็กอ่อน ... เลยเป็นที่ทำกิจกรรมหนึ่งของสมาชิกในครอบครัวผมเลยครับ สลับสับเปลี่ยนกันไปครับ
ได้ให้ แล้ว สิ่งที่เราได้รับกลับมาคือความอิ่มใจ สบายใจ เห็นน้องๆยิ้ม มีความสุข เราก็มีความสุขไปด้วยครับ
ดีครับที่เด็กๆ สมัยนี้มีกิจกรรมดีๆ ให้กับสังคมครับ
สวัสดีค่ะน้อง ... Pompier
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ น้อง ... ธรรมดา
แล้วครูอ้อยจะไปเขียนที่บล็อกของน้องนะคะ
ขอบคุณมากค่ะที่ให้เกียรติ