วันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นวันที่พร้อมหน้าพร้อมตาสำหรับครอบครัวผมจริงๆ ครับ เนื่องจากเป็นวันเลี้ยงแสดงความยินดีกับการมาของฟัจญรีน์ หลานปู่คนใหม่ เลยได้เป็นวันที่สามารถทดสอบอิลฮามได้ว่า จำป้าๆ ได้กี่คน โอกาสนี้น้องชายผม ซึ่งลูกๆ จะเรียกว่า "ฉูตุ๊ก" ทำหน้าที่เป็นตากล้องบันทึกภาพไว้ วันนี้ระหว่างเบื่อๆ กับการจ้องหน้าคอมพิวเตอร์เพื่อทำรายงานส่ง เลยหยิบเอารูปดังกล่าวมาขึ้นบล็อก ปรากฏว่า ขาดป้าไปหนึ่งคนครับที่ไม่ได้ถ่ายรูปกับฟัจญรีนในวันนั้น เนื่องจากมาถึงเกือบเที่ยง

(วันนี้อายุนู๋ได้สองเดือนกว่าแล้วค่ะ)

(ได้นั่งตักป๋าสอง "หง๊ายา" โดยมีจ๊ะอาอีชะห์เฝ้ารอโอกาสอุ้ม)

(ป้าสาม "หลังเซาะห์" มาอุ้มนู๋เจ้าค่ะ)

(จิ๊เยาะห์ (ป้าสี่) เป็นคนอุ้ม โดยมีอาแบร์เตาฟิกน้ำมูกไหลเฝ้าหอมแก้มอยู่ข้างๆ)

(ป้าสี่เหมือนกัน แต่คราวนี้ก๊ะอิลฮามมาหอมแก้ม)

(ฮือฮือ มีแต่ "ฉู๊ตุ๊ก" ไม่กล้าอุ้มนู๋ ตักเลยตกเป็นของก๊ะกับอาแบร์)

(และแล้ว จ๊ะอาอีชะห์ก็ได้อุ้มนู๋)
ขอบคุณครับลุงขจิต นอกจากผมจะโตแล้วหล่อแล้ว (บ้ายอเหมือนพ่อเลย) ยังซนมากด้วยครับ
มาชม คุณจารุวัจน์
วาว...สดชื่นริ่นเริง สนุกดีจัง
เด็ก ๆ นับวันจะเจริญเติบโตขึ้นนะนี่
แต่พวกเรา...อิ อิ อิ...