ไม่รู้

ฉันเดินทางยาวไกลหัวใจสู้
วันหนึ่งดูประกาศชาติประสงค์
ต้องการคนทำท้องถิ่นให้บรรจง
ฉัน...หวังคงได้ช่วยชาติอย่างอาจอง

เพราะ..ฉัน...คือบัณฑิต .........
คือ...ผู้รู้....ดูเหมาะสม......
มีอารมย์....มีรู้สึก.....
บุพการี ....ผู้เป็นทุกอย่างของฉัน...ฉันขอโทษ..