ผู้ที่เป็นอัจฉริยะเรียนรุ้จากประสบการณ์ หรือธรรมชาติ

คนเกิดมามีปากเป็นอาวุธได้

แต่ระวัง จะพังเพราะปาก นักศึกษาเอ้ย

 

คนเกิดมามีปากเป็นอาวุธได้

พี่น้องมิตรรัก  G2K ที่รักทุกๆท่านคะ เมื่อนักศึกษาอย่างข้าพเจ้า จำเป็นจะต้องขึ้นหัดพูดหัดบรรยาย  ข้าพเจ้าได้พยายาม หาข้อแก้ไข และพัฒนาตนในการพูดอยู่เสมอ  เริ่มแรกตั้งแต่ เสียงเครือสั่นด้วยความไม่มั่นใจ  กลัวพูดผิดพูดถูก และพูดแบบจับจุดไม่ได้  ว่าพูดไปเรื่องอะไร  แก้ปัญหาเอาเรื่องมาอ่านเลย ก็ว่า ห้ามอ่าน  ห้ามท่อง ต้องสรุปสั้นๆ  ข้าพเจ้า ก็ขึ้นเวทีแต่ละครั้ง สมองต้องเฉียบไว พูดผิดพูดถูก แต่นักศึกษาทุกคนก็ต้องให้อภัยกัน เพราะเป็นการฝึก ด้วยจำกัดเวลา  เพราะถ้าไม่จำกัดเวลา  ทุกคนเป็นผู้นำอยู่แล้วก็จะพูดอยู่ประจำอยู่แล้ว “พูดแบบน้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง ”ก็เคยร่ายมาแล้ว แต่ตอนนี้จำเป็นจะต้องฝึก พูดแบบกระชับ ชัดเจน สั้นๆ ให้ได้ใจความ ใจมันก็เต้นตุ้มๆต่อมๆ บางครั้งใจเร็วด่วน ใจไปก่อนคำพูด คำพูดเลยปนเปกันไป กลายเป็นเรื่องตลกไปอีก  คิดจะหัดใช้ปากเป็นอาวุธ ก็คงต้องใช้เวลา ตอนนี้ขึ้นพูดหน้าชั้นไม่ตื่นเต้นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว  เพราะชินสนามแล้ว  แต่มันก็มีปัญหาที่จะต้องแก้ และฝึกหัดในขั้นต่อไป มีไหม? ที่ท่านทั้งหลายกำลังฝึกหัดพูดต่อหน้าประชาชน หรือไม่ก็เป็นอาจารย์แปลกหน้าของนักศึกษาต่างถิ่นแล้วก็เจอปัญหา ที่จะบรรยายต่อหน้าคนแปลกหน้า โดยจะต้องให้เข้าใจเป็นอย่างดีที่สุด  แต่ถ้าอาจารย์ที่เจนสนามหรือเวทีมาแล้ว ก็อาจจะไม่ตื่นเต้น เพราะถ้าเป็นการสอนหนังสือ ก็จะพูดแต่คำเก่าๆ  ว่าไปแต่คำเก่าๆ เพราะความเคยชินแล้ว  แต่บางครั้งที่ท่านว่าไป มันต่างสถานที่  ต่างสถานการณ์  ท่านจะใช้มุกเดิมๆไม่ได้ ท่านก็ต้องมีการพัฒนาอยู่ตลอดเช่นกัน  และเช่นเดียวกัน นักศึกษามหาวิทยาลัยชีวิต  ต้องไปเรียนร่วมกับศูนย์อื่นๆ หลายศูนย์ในวันเดียวกัน วิชาเดียวกัน  ซึ่งมหาวิทยาลัยที่ข้าพเจ้าเรียนนี้  จะมีศูนย์นักศึกษาจากอำเภอหนองเรือ  อำเภอภูเวียง  อำเภอแวงน้อย  รวมทั้งศูนย์อำเภอกระนวนของข้าพเจ้าด้วย รวมนักศึกษาถ้ามาทั้งหมด ก็ประมาณ 300 คน แต่ก็ไม่ครบในทุกครั้ง  เพื่อเป็นการประหยัดอาจารย์จากกรุงเทพมหานคร ที่ราชภัฏพระนครส่งมา คนเดียว สอนได้หลายศูนย์  นี่หละสถานการณ์ที่ไม่ปกติ  ทำให้ข้าพเจ้าต้องตื่นเต้นอยู่เสมอ เมื่อขึ้นเวที  เพราะ มีศูนย์อื่นมาร่วมแจม เป็นศูนย์คนแปลกหน้า ที่ยังไม่คุ้นเคยกัน  แต่ ณ.ปัจจุบันนี้ ความตื่นเต้นก็หายไปแล้ว  มีแต่จะพัฒนาตน แก้ไขในสิ่งที่ตนเองยังไม่คล่อง ซึ่งยังมีอยู่อีกมากมาย  จำเป็นจะต้องค่อยพัฒนาไป  อีกหน่อยปากก็จะเป็นอาวุธ หากินได้ถ้าฝึกประจำ

      ต่อไปนี้ ลอกบทความมาจาก อาจารย์ผู้ช่วยสอน อดีตผู้ว่าราชการจังหวัด ท่านประสิทธิ์  พรรณพิสุทธิ์  ท่านอายุประมาณ 60-70 ปี ขณะนี้ท่านปลดเกษียณ พักผ่อนอยู่กับบ้าน  แต่ท่านเป็น ปูชนียบุคคลที่ไม่สมควรปล่อยให้ท่าน อยู่เปล่าๆ ท่านมีความรู้และประสบการณ์มากมาย จึงสมควรนำมาถ่ายทอดให้นักศึกษาได้รับความรู้ ก่อนที่ท่านจะเดินเหินไม่คล่อง  ก่อนที่ความรู้และประสบการณ์ท่าน  จะกลายเป็นอดีตและเป็นตำนานไป ท่านจึงได้รับเกียรติ มาเป็นอาจารย์ผู้ช่วยสอน  การเป็นผู้นำ ที่ขาดไม่ได้ ก็คือ ขึ้นบรรยายต่อหน้าประชาชน หรือองค์กรต่างๆ ทำดีที่สุดทำอย่างไร

       ท่านกล่าวว่า….. ผู้ที่เป็นอัจฉริยะเรียนรู้จากประสบการณ์ หรือธรรมชาติ

ผู้ที่ฉลาดเรียนรู้จากหนังสือ  การบรรยายสรุปต้องอาศัยทั้งประสบการณ์และหลักการทางวิชาการ  การประเมินผล การบรรยายสรุป  จึงเป็นประโยชน์สำหรับผู้บรรยายหรือหน่วยงานจะได้ทราบข้อบกพร่อง มีสิ่งใดที่จะต้องแก้ไขปรับปรุง  ด้วยการฟังคำติชม  ข้อคิดเห็น  ข้อเสนอแนะ ข้อวิจารณ์จากผู้เกี่ยวข้อง  เพราะฉะนั้น  ในการประเมินผล จะต้องประเมินอย่างมีหลักและระบบ ผู้ประเมินต้องมีใจที่เป็นธรรม มีความเป็นกลาง ไม่อคติ และวิจารณ์ติชมผู้บรรยายในเชิงสร้างสรรค์ เพื่อประโยชน์อย่างแท้จริง  ส่วนผู้บรรยายก็ควรตั้งใจรับฟังคำวิพากษ์วิจารณ์นั้นๆ ด้วยการตระหนักในคุณค่า เพื่อที่จะได้นำไปปรับปรุงแก้ไข ในการพัฒนาทักษะการบรรยายสรุปของตนให้ดียิ่งๆขึ้นไป

 

    พี่น้องที่รักทุกท่านคะ  กว่าจะใช้ปากเป็นอาวุธได้  มีขั้นตอนไม่น้อย  และที่ใช้ปากเป็นอาวุธ ทุกวันนี้ ที่ได้ยินกัน ทางโทรทัศน์ช่องหนึ่ง  นับว่า ปากเป็นอาวุธที่ฉกาจฉะกรร สามารถ ทำลายล้างสังคมได้อย่างย่อยยับ  ใช้ปากที่ไม่ถูกต้อง หรือไม่สร้างสรรค์  ใช่ไหมคะ  พี่น้องเอ้ย