ผมฟัง นพ. วิชัย อัศวภาคย์ ผอ. รพ. น้ำพอง ให้ความเห็นเกี่ยวกับระบบบริการ สุขภาพปฐมภูมิ เมื่อวันที่ ๑๓ ต.ค. ๕๑ แล้วเกิดความรู้สึกว่า นพ. วิชัย พูดเรื่องที่ซับซ้อน จากมุมมองของผู้ปฏิบัติ คนที่ร่วมประชุมมีท่าทีเชื่อถือว่า นพ. วิชัย ไม่พูดเพื่อตนเอง ไม่ว่าเพื่อโรงพยาบาลของตน หรือเพื่อความเด่นความดังของตน
ผมมองว่า นี่คือตัวอย่างของ ชีวิตที่ไม่ร้อนรนผลประโยชน์ตน เป็นชีวิตที่เบาสบาย และผู้คนรอบข้างให้ความเชื่อใจเชื่อถือ (trust) ซึ่งเป็นทุนทางสังคมของคนแต่ละคนที่มีไม่เท่ากัน ผมคิดว่าคุณหมอวิชัยมีทุนทางสังคมว่าด้วยความน่าเชื่อถือด้านไมาร้อนรนผลประโยชน์ตนสูงกว่าคนอื่น
คนแบบนี้เหมือนมีแสงเฮ้ากวงเปล่งรัศมีอยู่รอบกายนะครับ คุณหมอวิชัยทำงานสุขภาพชุมชนอยู่ที่ รพ. น้ำพองมานานมาก มีผลงานต่อเนื่องดีเด่นจนได้รับรางวัลแพทย์ชนบทดีเด่น ของคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ประจำปี ๒๕๔๙
คนที่ฝึกฝนตนเองให้เป็นคนไม่ร้อนรนผลประโยชน์ตน ก็จะมีบารมีแห่งความดี มีชีวิตที่สุขเย็นในโลกนี้ ไม่ต้องรอชาติหน้า
ผมจึงแอบถ่ายรูป นพ. วิชัย อัศวภาคย์ เอามาโชว์ครับ
ผมเคยเขียนบันทึกถึง นพ. วิชัย อัศวภาคย์ ไว้ที่นี่
วิจารณ์ พานิช
๑๓ ต.ค. ๕๑
นพ.วิชัย อัศวภาคย์
แค่ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน ถ้าเป็นคนที่บริสุทธิ์จริงๆ ทำไปก็มีความสุขมากๆ อยู่แล้วล่ะค่ะ...ดีใจที่ได้แง่คิดนี้
แต่ในสังคมเรามีคนที่นึกถึงแต่ประโยชน์ส่วนตนมากเสียกว่าคนที่เห็นแก่ผู้อื่น...คนบางคนก็เหนื่อยและท้อใจกับสภาพแบบนั้น แม้จะพยายามมองให้ดียังไงแต่ก็หนีความจริงไม่พ้น
อยากให้มีคนอย่างคุณหมอคนนี้เยอะๆ นะคะ
คุณหมอวิชัยเป็นคนดีจริง ๆครับนี้แหละคือแบบอย่างที่ดี
...................จากบุคลากรหนึ่งคนที่ทำงาน รพ.น้ำพอง