ไม่ได้พูดซักคำ....แม้แต่โต๊ะยังไม่มีโอกาสเกาะเลย

วันนี้กำลังจะได้อารมณ์ นักเขียนนอกระบบสักหน่อย แหม พอบันทึกเสร็จ

ดันไม่บันทึก

อะโห ชีวิต มีอุปสรรค์กระทั้งตัวเองยังเป็นอุปสรรค์ ตัวเองเล๊ย...นะเรา

นับประสาอะไรกับภัยธรรมชาติ

ภัยสังคมที่รุมเร้าเข้าสู่ชีวิตใคร  ชีวิตมัน ????

ตั้งสติดีๆ  9-8-7-6-5-4-3-2-1 - go! 

อื๊อ..  อะไรมัน จะขไหนหนาด

ขนาดไหน

เอ้อ.. ไลปืม บ้า.... ลืมไป

เอ้า... เขย เลียน     ชัก กะเฮ้ย!    เขียนเลย เออ เขียนเลย เอ้า เลยไปแล้วจะเขียนทำไม  

 บันทึกจ้า บันทึก ดีๆมีสาระ  บันทึกไว้

ในความทรงจำนะจ๊ะ

เมื่อวานนี้ได้เรียนรู้ อะไร อะไร

 (ดูเอาเองซิจ๊ะ ) ใน เพื่อนยามยากพัฒนาก้าวไกล อนาคตสดใส ใส่ใจใน gotoknow  ฟันดาบ!

ก็เรียนจากบันทึกคั่นบันทึก เล่นเอาคนแก่ ( บ้า! บาดใจ... พูดหยาบคาย เขาเรียกผู้อาวุโสค่ะ รู้ไว้ แล้วใช้ด้วย ) เวียนหัวไป เวียนหัวมา ก็ทำได้แบบเวียนหัว เพราะนั่งเก้าอี้หมุน 55

แล้วก่อนนอนยังได้อ่าน มะเร็ง  (กระดกลิ้นหน่อย )ของคุณโอ๋ อโณ  เช้านี้เราเลยทานข้าวกับไข่ต้ม แทน อิอิ

แล้วก็แอบไปนั่งอ่านบล็อกเรื่องการสอนปลูกถั่ว ไม่ใช่ปลูกถั่วมืดมิดน๊ะ ถั่วงอกจ๊ะ   ของท่านอาจารย์ ธนิตย์ สุวรรณเจริญ คุณครูโรงเรียนบ้านกร่างวิทยาคมค่ะ เขาสอนมันจริงๆ

วิธีการสอนเยี่ยม เพราะเด็กๆ ได้สรุปองค์ความรู้ได้ด้วยตัวเอง ที่สำคัญ เจ้าตัวเล็ก ตัวน้อย ตัวเก่ง ตัวอ่อน มันพากันรู้เรื่องเข้าใจโดยไม่ต้องน้อยหน้า ว่าใครจะเป็นเด็กโง่อีกต่อไป

แล้วยังส่งบุญมาถึงเราด้วยไอ้เจ้าตัวแปรทั้งหลายแหล่ ที่มันเป็นเหตุแห่งทุกข์ เหตุแห่งความเกิดเนี๊ยะ   เข้าใจเลย คุณน้องขอบคุณหลายๆ เด้อ

ชิวิตมันดีอย่างนี้เองที่รัก.....

เช้าวันนี้เลยมีบุญต่อ จากเมื่อคืน ทำให้คลื่นสมองตำ  เอทำไมพิมพ์ไม้ เอก กับสระอำไม่ได้ซักที ?????

อยากจะบอกว่า

เรื่องที่อ่านเช้านี้ เป็นอะไร  อะไร เอ้า แล้วมันคือ อะไร อะไร ???????

มันคือบทความสั้นๆ น่ารัก ๆ ให้เราเข้าไปสืบค้นสิ่งที่ควรรู้ในยุคที่ค่าไฟแพง

เพราะมันทำให้การสืบค้นข้อมูลจากเน็ตเร็วขึ้น ก็เลยขออนุญาตเอามาเก็บในบันทึก ตัวเองจะได้ งายต่อการใช้งาน

นี่เลยค่ะ ตรงนี้       

การสืบค้นฐานข้อมูล

         เอกสารประกอบ

ทำไมต้องอ่านข้างบนนี้

ก็เคยเข้าไปเยี่ยมๆ มองๆ เด็กๆ เขาเรียนคอมกันอย่างไร

เฮ้ย! มันแน่นไปหมด เด็กน๊ะ ไม่ใช่คอม  ดูซิมันนั่งกัน บนเก้าอี้ตัวเดียวปาเข้าไป 3 คน คนหนึ่งนั่งตรงกลางเก้าอี้ อีก คนนั่งครึ่งก้น อีกคนนั่น มันนั่งบนขาข้างซ้าย ของเพื่อน ไอ้คนที่ถูกนั่งบนขาซ้ายน๊ะ มันร้องเสียงดัง "เฮ้ยเอ็งอย่าขยับซิวะ ข้าเจ็บนะโว้... ไอ้....เดี๋ยวไม่ให้เล่นเลย"  

ไอ้คนที่นั่งบนขาเขามันก็โวยเสียงดังกว่า "ถ้าเอ็งไม่ให้ข้าเล่นนะ ข้าจะฟ้องครู"  แน๊ะ มันเห็นครูเป็นผู้พิพากษา

มองผ่าน ไป ไม่อยากมองนาน  และไม่อยากพูดอะไร มันก็แบ่งปันกันดี ออก  จัดการกันดีออกผลัดกันนั่งตักอิอิ

เอ้า! ไอ้กลุ่มนั้น คนหนึ่งนั่ง ท่าทางสง่า  มันคงมีภูมิ เพื่อนๆจึงเกรงใจให้มันนั่งคนเดียว อีกคนก็ก้มๆ เงยๆ แล้วก็บ่น "เฮ้ย มึง..ช้าๆ หน่อยซิ กูตามไม่ทันฉิบ" เพื่อนตอบ 

"เออน่า เดี๋ยวกูเลี้ยงขนมมึง " 

นั่นแน่มันหัดเลียนแบบเจ้าพ่อแล้ว

ไอ้พวกนี้มีกระบวนการคอรัปชั่นอยู่ในใจแล้ว

อ้าว.....แล้วนั่นอีกคนทำไมไม่นั่งหว่า... ยืนเกาะโต้ะ คอมทำไม อ้อมันเข้าไม่ได้เพราะ ไอ้ตัวก้มๆ เงยๆ นั่นมันหนักตั้ง70 กว่ากิโล ปิดหน้าจอเลยไม๊นี่ จริงซิ บังมิดเลย

ได้ยินมันบ่น ว่า เหม็นชิบหา........ มันบ่นใครหว่า ...ไม่ใช่เราแน่ เพราะก่อนเข้าห้องปรับอากาศ เราจะแปรงฟันก่อนทุกที แล้วเราก็ยังไม่ได้พูดอะไรซักคำเลย

อ้อ..น่าจะเป็น....เห็นยืนอยู่ห่างๆ แม้แต่โต๊ะยังไม่มีโอกาสเกาะเลย

ไอ้หมอนี่น่าสงสารใส่เสื้อมาโรงเรียนประหยัดสุดๆ ดูนะ 2 วัน ต่อหนี่งตัว เพราะวันพุธ มันใส่ชุดลูกเสือที่เขาคนหนึ่งชื่อว่าครูประจำชั้น ซื้อให้ พอวันพฤห้สก็ใส่ เสื้อเมื่อวันอังคาร ที่ผึ่งแดดเรียบร้อบแล้ว มันบอกเพื่อนๆว่า "กูสนองนโยบายประหยัดพลังงานโว้ย กูนี่ ภาคปฏิบัติ ไม่เหมือนพวกมึง หรอก ภาคเรียนรู้ ตอบข้อสอบงี๊ เก่ง ได้เกรด 4 "

เออมันคงน้อยใจน๊ะ แต่ก็แอบชื่นชมในสมองมันเงียบ ๆ พอวันศุกร์เขาใส่เสื้อสีเหลืองมันก็ดูจะใหม่กว่าเพื่อนเพราะมันตอบคำถามธรรมะของพระอาจารย์ได้ พระอาจารย์ก็เลยให้รางวัลมัน ตัวนี้ไม่มีกลิ่น ท่าทางมันจะรักษาสุดชีวิต ความภูมิใจนี่ หากใครมี มันยิ่งใหญ่นะ

แล้ววันเสาร์เราก็ตามไปด้อมๆ มองๆ วิถีชีวิตไอ้ตัวเหม็น ประหยัดพลังงานชาติ ไม่อยู่บ้านนี่หว่า เลยให้พ่อบ้านขับรถไป เรื่อยๆ แล้วก็บอกให้จอด หน้าโล้งหมึก ( ห้องโถงกว้างๆ ที่มีพม่า มอญ มารับจ้างลอกหนังปลาหมึก) เห็นเลย เจ้าคนที่เราอยากเจอ เฮ้ยมันใส่เสื้อนักเรียนมารับจ้างแกะหมึก !!!!

เราตื้อๆ แล้วก็บอกพ่อบ้าน กลับดีกว่าพ่อ แม่รู้สึกไม่ค่อยสบาย พ่อบ้านถาม ถาม เหม็นหมึกหรือ ต้องทำใจ มาเยี่ยมเด็กแถวนี้ ก็ต้องรู้ว่าเหม็น  เหม็นก็คือเหม็น

วันจันทร์ก็ช่วยอะไรมันได้ก็ช่วยไป จะให้ทำอะไรก็บอก

วันจันทร์มาโรงเรียน ก็เดินเกร่เข้าไปหามัน ยืนคุยกับเพื่อน  

   "เฮ้ย วันนี้ตอนโรงเรียนเลิก ข้าว่าจะไปเล่นคอมที่ร้านหว่ะ "

เพื่อนก็พยักหน้า คงไม่อยากตามไปนะ

.......????????????????????????????????  และนี่คือเหตุผลว่า เราชอบ

 การสืบค้นฐานข้อมูล

         เอกสารประกอบ

  • Advance Acadamic Search with Google ดาวโหลดไฟล์

  • Proquest Search ดาวโหลดไฟล์

  • ได้ยังไง ก็มันช่วยให้เด็กของเราสืบค้นได้เร็ว ไม่ต้องเสียสตางค์ค่าเน็ต ตั้ง20 บาท ต่อชั่วโมงโดยค้นอะไรไม่เจอ

  • ขอยืมหน่อยนะ  ท่านอ.หนึ่ง แห่งค่ายม.นเรศวร ที่เคารพ

  • และพวกนี้ ที่เราต้องเอาไปบอก ไปสอน  รวมทั้งเจ้าคนยืนใส่แว่นนั่นแหละตัวดี ...ช้านัก เมื่อวานทำการบ้านส่งน้องดาว คนสวยแห่งมช. ต้องให้น้องดาวรอ ร้อ รอ จนชาวG2 K ต้องรวมพลังมาเชียร์ บ้ายอเหมือนกัน

 

 

และนี่เลยทบทวน ๆ ความรู้ แต่ แหมมันเยอะดีแท้