มาเมืองหลวง  ด้วยห่วง  พ่อและแม่ 

อีกลูกแหง่  ต้องเรียน  เพียรศึกษา 

ทิ้งบ้านช่อง  ห้องหอ  เฝ้ารอมา 

ตั้งสิบกว่า  ปีดีดัก  ไม่ยักย้าย

*****

มีบ้านเล็ก  บ้านน้อย  เฝ้าคอยกลับ

เราไปแล้ว  ไม่กลับ  ก็แหนงหน่าย

เรียนไม่จบ  พบแต่เพียร  เรียนเรื่อยไป

บ้านอยู่ไกล  ไม่เคยไป  ใจระอา

*****

House1

*****

มีบ้านอยู่  คู่ใจ  ไม่ใหญ่นัก 

เราก็รัก  ด้วยรู้จัก  รักทำหา 

เก็บเล็กน้อย  ผสมได้  จ่ายเรื่อยมา 

เกือบ สิบห้า  ปีแล้ว  ไม่แคล้วนอน

*****

โอ้ชาตินี้   จะได้อยู่  คู่เคียงรัก 

จะได้พัก  รักบ้าน  ร่วมเรียงหมอน

คิดถึงบ้าน  หลังน้อย  ก่อนเคยนอน

ใจร้าวรอน  อยากกลับนอน  ร้อนผ่อนปรน

*****

ด้วยความคิดถึงบ้าน 

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ