ทุก ๆ ท่านที่กล่าวมา...ล้วนแต่เป็นทั้งแบบและเพื่อนของเจ้าแอมแปร์....เป็นแบบยังไงเหรอค่ะ...งงใช่ไหมค่ะ....ก็เป็นแบบในเรื่องของการแบ่งปัน...การมีน้ำใจ...การเห็นใจผู้อื่นค่ะ....แอมแปร์ได้เรียนรู้จากของจริงที่ท่านทั้งหลายเหล่านี้ปฎิบัติต่อแอมแปร์ค่ะ......ขอบคุณมากค่ะสำหรับมิตรภาพที่แสนงดงามอย่างนี้ค่ะ.........

  วันนี้..สบาย ๆ สไตล์...แอมแปร์แอนด์เดอะแก็งค่ะ....คือผู้เขียนมานั่งนึก ๆ ...ว่าไปเจ้าแอมแปร์หล่อนก็มีเพื่อนในG2K หลายคนเหมือนกัน....

      แต่ก่อนที่จะไปรู้ว่าเพื่อนเจ้าหล่อนเป็นใครบ้าง...มารู้จักดาราตัวน้อย (เจ้าอิ่มแปร้...ของน้าเอ๊ะคนนี้. P..ในหนังดังฟอร์มยักษ์ " คู่กัดฟัดข้ามบล็อก") กันก่อนค่ะ....

           แอมแปร์เกิด  10  ก.พ. 2548 (ตอนนี้หล่อนอายุ 3.8 ปี ค่ะ) เกิดมาด้วยน้ำหนัก 2940  กรัม  ความยาว 54 ซม. เส้นรอบศรีษะ 33 ซม. ค่ะ  เกิดมาได้ ประมาณ 60 กว่าวัน หล่อนก็กลายเป็น " โคลิคเด็กเห็นผี"  พอถึงช่วง หกโมงเย็นกว่า ๆ หล่อนจะแหกปากร้อง...ร้อง...และร้อง...จนตัวเมือก...ร้องอย่างนี้ไปจนถึงเวลา 3 ทุ่มกว่าๆ แล้วหล่อนก็ปิดปากสนิทหยุดร้องกึ๊ก.  แม่ก็พาไปอาบน้ำ..กินนมนอน.... (แถมตอนนอนมีการอมยิ้มเยาะเย้ยแม่เล็กน้อยอีกต่างหาก)

     แอมแปร์เป็นหลานคนแรกของปู่และย่า...แถมเป็นหลานสาวด้วย.(บ้านนี้เขามีแต่ชายค่ะ)..หล่อนจึงเหมือนไข่ในหิน...(ซึ่งแม่อ๋อยไม่ชอบมาก ๆ )..ไว้วันหลังจะมาเล่าให้ฟังค่ะ...ว่ากว่าจะมาเป็นแอมแปร์ในวันนี้...ต้องผ่านอะไรกันมาบ้าง....

   เริ่มเลยดีกว่าค่ะ...แอ่น แอ้น.....บันทึกของท่านตาครูบาสุทธินันท์ P คนนี้  ทำเอาครอบครัวเราตื่นเต้นและก็ยึดถือทึกทักเอาเองว่าท่านตาครูบาสุทธินันท์เป็นเพื่อนคนแรกของแอมแปร์ค่ะ...ทั้งนี้เพราะท่านตาครูบาสุทธินันท์ เป็นคนแรกที่แอมแปร์สื่อสารด้วยค่ะ...มาดูกันค่ะว่าเจ้าหล่อนคุยกับพ่อครุอย่างไรบ้าง

15. แอมแปร์~natadee
เมื่อ พ. 04 มิ.ย. 2551 @ 15:55
684949 [ลบ]

+ สวัสดีค่ะพ่อครู.....

+ มาเยี่ยมพ่อครูที่ไร...ต้องชวนแอมแปร์มาเยี่ยมด้วยทุกที

+ ชวนมาดูรูปค่ะ..ส่วนเนื้อหาแม่เล่าให้ฟัง...

+ แอมแปร์ถามทุกรูป...แต่ที่สนใจคือ..รูปสัตว์ทุกชนิด..และที่ฝังใจคือ..วัว...

+ แอมแปร์มีวัวที่สวนยาง 6 ตัวค่ะ..ปู่เลี้ยงให้

+ เวลากลับบ้านแอมแปร์ก็จะไปเล่นกับลูกวัว

+ ล่าสุด..ลูกวัวตัวผู้ที่เกิดใหม่เป็นของแอมแปร์..ได้เสียชีวิต...

+ ตอนฝัง..แอมแปร์ร้องไห้..ปู่ก็ร้องไห้...

+ เมื่อกี้

   แอมแปร์ : วัวใครงะแม่...วัวเยอะเลยเหรอแม่...ของแอมแปร์ก็มี...

ทำไมมันอยู่ในนี้นะแม่..เขาขังมันเหรอแม่....แต่ของแอมแปร์ปู่ไม่ขัง...ปู่ผูกมันกับต้นยางที่หนำใช่ไหมแม่....

+ แอมแปร์สนุกทุกทีที่มาเยี่ยมพ่อครูค่ะ

+ ขอบคุณมากค่ะ

 

ป.ล. ตอนนี้ท่านตาครูบาสุทธินันท์ ไปเป็นนักเรียนโข่ง...แอมแปร์เลยไม่ค่อยไปแวะไปเที่ยวที่บ้านและสวนท่านครูบาสุทธินันท์ค่ะ

....................................................................................

   ต่อมาท่านลุงคนนี้ก็กลายเป็นเพื่อนคนที่สองของแอมแปร์ค่ะ...ใครเอ่ย...ทะแล้ม..ทะแล้ม...ก็จะใครไหนละค่ะ....ก็ลุงคนนี้ไง..P ลุงขจิต เจ้าค่ะ...แอมแปร์ชอบไปไร่พนมทวนกับลุงขจิตค่ะ..แอมแปร์ชอบรูปวัว (เจ้าเก้งหม้อ) และรูปเคลื่อนไหวคนขี่ม้าของลุงขจิตม้าก  มาก  ค่ะ...

+ เมื่อแอมแปร์กลับถึงบ้าน จัดการแอมแปร์เรียบร้อย ก็เปิดคอมฯ แอมแปร์ก็เดินเตร่ ๆ มาถามว่า

"ลุงขจิตส่งลูกวัวเล็ก ๆ มาให้หรือยังงะแม่" มาเปิดดูพร้อมกัน....

+ ลุงขจิตจะตั้งชื่อลูกวัวว่า "แอมแปร์" ได้ไหมลูก

"ชื่อเหมือนลูกเหรอแม่" "อ๋อ...ที่เดินข้าง ๆ แม่มันเหรอ..ก็ชื่อแม่อ๋อยใช่ไหม" "ไหนพ่อมันงะ"

+ สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต

+ แอมแปร์ตามมาขอบคุณค่ะ...."ขอบคุณมากค่ะ"

+ แอมแปร์ถามว่า..." ไหนพ่อแม่มันงะ...พ่อแม่มันมีไหมแม่...แล้วลูกตัวเล็ก ๆ กว่านี้มีไหม..แอมแปร์ชอบจังเลยงะแม่...งัวมันพูดอะไรกันงะแม่"

+ ถ้าชวนแอมแปร์มาเรียนรู้ที่ blog จะเหนื่อยกับการตอบคำถามค่ะ...

 

+ " น้าขจิตส่งรูปลูกงัวมาให้แอมแปร์หรือยังละแม่อ๋อย"

+ " อ้าว...ก็เมื่อคืนลูกดูแล้วไง"

+ " ออ..แอมแปร์ลืมค่ะ"

+ แม่ ...แล้วน้าขจิตเขาทำอะไรแล้วหนา...ลูกลืมแล้วงะ"

+ " เป็นคุณครูค่ะ"...

+ " อ๋อใช่ ๆ ..เขาสอนอังกฤษนั่นไงแม่..."

+ " น้าขจิตเป็นครูที่ไหนงะแม่.."

+ " มหาลัยเกษตรค่ะ"

+ " แอมแปร์ไม่เรียนที่นั่นหรอกค่ะ...แอมแปร์จะเรียนราม..."

+ " ค้างคาว...น่ากลัวไหมแม่...มันเยอะจัง"

+ " มะละกอก็มีด้วย...เขาเอาไว้กินเหรอแม่...แต่มันยังไม่สุกนี่แม่.." 

" แม่อ๋อยจ๋า...น้าขจิตเขาขี่ม้าไปไหน.."

+ " เขาขี่ไปกรุงเทพเหรอแม่..."

.................................................................................................................

  ตามมาติด ๆ ค่ะ...ทันไหมค่ะ..โอเคทันนะค่ะ...มาดูว่าเพื่อนคนที่สาม....ที่แอมแปร์บังอาจเอาเป็นเพื่อน คือ ใคร...ฮ่า ๆ สาวสวยสองพันปี...คนนี้ค่ะ P ครูป้าปู มาดูกันค่ะว่าเจ้าหล่อนสนทนาอะไรกับป้าปู

30. แอมแปร์~natadee
เมื่อ ส. 31 พฤษภาคม 2551 @ 14:37
678838 [ลบ]

+ ขอบคุณมาค่ะครูปู

+ แอมแปร์มีคำถามมากมายเมื่อได้ดูรูปที่ครูปูนำมาฝาก

+ รูปอะไรนะแม่?

 ลูกหมามันกินอะไรนะแม่?

ลูกหมากินนิ้วใครนะแม่?

แม่ไม่รู้หรือแม่ ทำไมแม่ไม่รู้?

ใครส่งมาให้แอมแปร์ละแม่?

ครูปูนี่ใครหรือแม่ ?

เพื่อนแม่เหรอ?

อ๋อสอนที่กรุงเทพเหรอแม่?

กรุงเทพที่ราม ที่อาโท๊ะรับปริญญาใช่ไหม?

กรุงเทพที่มียักษ์ที่แอมแปร์ไปถ่ายรูปที่วัดใช่ไหมแม่ ?

+ อื่น ๆ อีกมากมาย............

.......................................................................................

 

คนต่อมา....ก็คือท่านน้าคนนี้ค่ะ...Nsน้าปู

P
45. แอมแปร์~natadee
เมื่อ ส. 31 พฤษภาคม 2551 @ 20:16
679152 [ลบ]

+ แอมแปร์มาเที่ยวกับน้อง พูห์ เชอร์ เชอร์ แล้วค่ะ

+ "แม่ทำไมน้องเขากางร่มงะแม่ น้องเขากางรมไปไหนงะแม่"

+ "อ๋อ...ฝนตกเหรอแม่ น้องเขากางร่มไปโรงเรียนเหรอแม่..."

+ "ทำไม ร.ร เขาเป็นแบบนี้งะแม่"

+ "อ๋อ ร.ร. เขาอยู่บนภูเขาเหรอแม่"

+ ภาพดูมีชีวิตชีวามากค่ะ

+ อีกมุมหนึ่งของชีวิต

+ เป็นกำลังใจให้ค่ะน้องปู

+ " เธอผู้เสียสละ "

+ บุญรักษาค่ะ

..............................................................................................

เหนื่อยค่ะ...ก็วิ่งไปบ้านโน้นบ้านนี้...เพื่อหาข้อมูล...แฮ๊ก ๆ ...เอือก ๆ ...ดื่มน้ำค่ะ....มาลุยกันต่อค่ะ...ว่าเพื่อนคนต่อไปจะเป็นใคร...อ๋อ...คนนี้ค่ะ...คนนี้เลย...พี่โอ๋ P สำหรับป้าโอ๋ คนนี้แอมแปร์ได้เจอกันตัวเป็น ๆ มากกว่าหนึ่งครั้งค่ะ...หล่อนจึงสนิทมากเป็นพิเศษค่ะ...มาฟังหล่อนคุยโทรศัพท์กับคุณป้าของเธอค่ะ.. 

   " ป้าโอ๋...ที่ รพ.ที่ป้าโอ๋ทำงานงั้นมีปลาดุกดิกไหมง่ะ"

   " ปลาดุกดิกที่มันมีหนวดงั้น..มีไหมป้าโอ๋..."

   " ป้าโอ๋..ถ้าเรากินผักเยอะ ๆ งั้น...เราจะไม่เป็นมะเร็งนา...วันนี้แอมแปร์กินถั่งงอกด้วย..เห็นไหม..แอมแปร์แข็งแรง..."

     ไปเยี่ยมป้าโอ๋ครั้งที่สองหล่อนเอาขนมเดือนสิบไปฝาก...ป้าโอ๋ให้บัตรภาพดอกไม้...มาดูกันค่ะว่าเป็นอย่างไรบ้าง   

   พี่โอ๋ค่ะ...วันนี้แอมแปร์ตามอ๋อยไปทำงานที่ ร.ร.ค่ะ ไปเล่นกับน้องมีน เจ้าหล่อนชวนมีนเล่นบัตรดอกไม้ค่ะ...โดยการหยิบบัตรดอกไม้แล้ววิ่งไปหาของจริงค่ะ...มีดอกเฟื่องฟ้า  ดอกมะลิ  ดอกบานบุรี  ค่ะ...มีการอธิบายน้องมีนด้วยค่ะ...+  " น้องมีน..เห็นไหมนี่ง่ะ...เหมือนในภาพเลย...เอาน้องมีนดูเร็ว..."       + " เหมือนม๊ะ...ไปเราไปดูดอกเฟื่องฟ้ากัน...นี่เขาเรียกดอกเฟื่องฟ้า...จำไว้น่ะ..."       + ดูหล่อนจะแก่ลมแก่แดดขึ้นมากเลยค่ะในอาทิตย์นี้.... 

เมื่อสนิทมาก...อิ อิ..เจ้าหล่อนก็เริ่มเจ้าเล่ห์เจ้าค่ะ....วันหนึ่งโทร.ถามสารทุกข์สุขดิบกัน...หล่อนขอพูดด้วย.....

      " ป้าโอ๋ค่ะ....ที่บ้านป้าโอ๋มีมือพันธมิตรไหมง่ะ...แอมแปร์อยากได้ง่ะ...มือพันธมิตรที่แบบป้าเขี้ยวเขาจะส่งมาให้แอมแปร์นั้น...ที่บ้านป้าโอ๋มีไหม...ขอบคุณค่ะ"  " เย้ๆ ...พ่อสัมขา...ป้าโอ๋เขาจะซื้อมือพันธมิตรให้แอมแปร์ด้วย...ป้าโอ๋จะซื้ออันที่มีสีแดงให้แอมแปร์ค่ะ...."

................................................................................................................  

  เหนื่อยกันหรือยังค่ะ...ยังไม่เหนื่อยหรือค่ะ...ไปต่อค่ะ...ข้าพเจ้าตามมา....ฮ่า ๆ ....คนต่อไป...ทะแล้ม...ทะแล้ม....ป้าดาว P คนนี้ค่ะ...สาวงามประจำเวียงเชียงใหม่และประจำบ้านเราค่ะ  จริง ๆ กับป้าดาวคนนี้แอมแปร์เริ่มคุยด้วยตอนที่ป้าดาวทำภาพไดโนเสาร์มาให้ภาพนี้ค่ะ     P

33. แอมแปร์~natadee
เมื่อ พฤ. 03 ก.ค. 2551 @ 20:32
727121 [ลบ]

+ ป้าดาวเจ้าขา....

+ ป้ามาแบบ...คุ้มกับการรอคอย...

+ แอมแปร์กรี๊ดดดดด.....

+ ถูกใจกับโพสการ์ดที่ได้รับ....

+ " แม่อ๋อย..มันมีลูกบอลด้วยเหรอแม่...มันไปเล่นกันเหรอแม่..."

+ " ป้าดาวเป็นใครงะแม่...ป้าเค้าทำให้แอมแปร์เหรอแม่..แม่ดูซิมันใส่เสื้อด้วยงะแม่"

+ พ่อสัมบอกว่า" เออภาพน่ารักจัง...เขาเป็นใครเหรอ...เข้าใจทำ.."

+ อ๋อยก็เล่าให้ฟังว่า พี่ดาว คือ .................................

 ต่อมาหล่อนก็ได้คุยโทรศัพท์กับป้าดาว...หล่อนบอกว่า

     " ป้าดาว...ทานข้าวหรือยังค่ะ....เราต้องกินผักเยอะ ๆ เราจะได้ไม่เป็นมะเร็ง  เรากินพิชซ่า กินไก่KFC ไม่ดีค่ะ...ถ้าเรากินบ่อย ๆ เราก็จะเป็นมะเร็งลำไส้นั้นแหละ..."...

      เมื่อคุณยายแม่ป้าดาวกรุณาฝากหนังสือเล่มนี้  มาให้...แอมแปร์หล่อนสนใจมากค่ะ...มาดูกันค่ะ...ว่าเป็นอย่างไรบ้าง

  + พ่อ...เอ..อยู่ตรงไหนงะ..ภาพไส้ที่ตัดออกมา..แล้วอะไรที่มันขาว ๆ งะพ่อ...หาให้ลูกหน่อย..เร็ว ๆ สิพ่อ... 

+ เออนั่นแหละพ่อ..นี่..เขาเรียกว่ามะเร็ง...เจ็บมากเลยนะพ่อ...

( เสียดายที่ไม่มีเทคโนโลยี่พอที่จะอัดเสียง ถ่ายภาพ ให้พี่ดาวดูนะค่ะ...ก็อย่างว่านะค่ะครูบ้านอกที่ใช้ชีวิตพอเพียงก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ)

+ แม่อ่านให้ลูกฟังหน่อยค่ะ..ว่าภาพนี้เขาเขียนว่าอะไร...

+ พ่ออ่าน ..อ่าน...พ่ออ่าน...ลูกอยากฟังง่ะ....

+ พ่อเล่าภาพนี้มั่งแล...แม่ต้องมีกรรไกรใช่ไหม...เราถึงจะตัดไส้ได้...แม่อ๋อยไม่ใช่คุณหมอทีง่ะพ่อ..แม่อ๋อยจะรู้ได้ไงงะ...ถ้าพ่ออยากรู้พ่อต้องไปหาหมอสิ...ไม่ใช่ให้แม่อ๋อยตรวจให้...

+( แอมแปร์รบกวนให้แม่อ่านให้ฟังตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ... ออ..คืนนี้แอมแปร์คงนอนดึกค่ะ..เพราะเพิ่งตื่นตอนเกือบจะทุ่มแล้วค่ะ...)

+ เอาคนนี้หายแล้ว..กลับบ้านได้แล้ว..รักษาตัวดี ๆ นะ...ส่วนคนนี้เลือดออกเต็มเลย...หมอมาช่วยแล้วนะ...อย่าร้องนะ...

+ พ่อ...จับน้องไว้เร็ว..เดี๋ยวหมอจัดยาให้ก่อน....

 

+ หนังสือที่ป้าดาวเขาส่งมาให้อยู่ไหนง่ะแม่...มีเท่านี้เล่มง่ะแม่.."

+ มีเท่านี้เล่ม..เจ้าหล่อนจะชูนิ้วให้ดู...ชู 3 นิ้วค่ะ...แต่ไม่รู้ว่านี่ คือ 3 แต่รู้ว่าเท่ากับนิ้วที่ชูค่ะ...อือฮึ๊...เด็ก ๆ มีการเรียนรู้ที่น่าทึ่งจริง ๆ ค่ะ...

+ เดี๋ยวแม่หาให้...รอก่อน...

+ " ใช่แล้วแม่..นี่แหละหนังสือที่ป้าดาวส่งให้แอมแปร์...อืม...แม่อ่านเรื่องที่มีพระจันทร์ให้แอมแปร์ฟังหน่อยตะแม่...

+ " แม่..เต่าลูกมันกินไม่ถึงเหรอแม่..ต้องเต่าแม่ตัวใหญ่ ๆ โด๊ะถึงจะกินถึง..ใช่ไหมแม่.."

+ " สงสารเต่าจังเลยแม่...ก็ช้างมันเหยียบเต่างะแม่..เต่าตายแหงๆ ...อะจึยยยแย่แล้ว"

+ " ยี่ราฟ..คอยาวก็ยังกินไม่ถึงอีกเหรอแม่...ใช่ ๆ พระจันทร์มันอยู่บนท้องฟ้าสูง ๆ จะกินถึงได้ไง.."

+ " เจี๊ยก ๆ ลิงมาช่วยแล้วแม่..ลิงเหมือนธิดาวานรไงแม่..."

+ "เฮ้อ...จะได้กินไหมนี่...พระจันทร์อยู้บนฟ้าไกล ๆ จะตาย...สงสัยอดแน่ ๆ นะแม่นะ"

+ " โอ้โห..เย้ ๆ ...หนูตัวเล็ก...ก็ชนะ..ได้กินพระจันทร์..อร่อยไหมแม่.."

+ แอมแปร์อยากกินพระจันทร์ไหมลูก....

+ " ไม่เอาดีกว่าค่ะแม่...แอมแปร์ว่ามันอยู่สูง..แอมแปร์ไม่อยากเหยียบสัตว์ด้วยสงสารมันงะแม่...แต่แอมแปร์ชอบกินไข่ดาวมากกว่า...ไข่แดงอร่อยนา..จะบอกให้..."

+ อิ อิ....เป็นไงบ้างละค่ะ...หลานป้าดาว...

       หล่อนภูมิใจหนัหหนากับตุ๊กตาหุ่นมือของพี่น้ำฝน(สาวน้อยของป้าดาว) ที่ป้าดาวกรุณาส่งมาให้...หล่อนขนใส่ถุงผ้าไปอวดเพื่อน ๆ ของแม่ที่ ทำงานแม่ด้วค่ะ...นี่ไง...

 

................................................................................................................

 

   คนต่อไป....คนนี้ค่ะ...คนนี้ทำให้แอมแปร์งงเรื่องชื่อมากค่ะ...ต้องส่งรูปมายืนยันกันเลยค่ะ....จะใครไหนอื่นคุณป้าคนนี้ค่ะ .."ป้าคนดอกไม้สีม่วง"P 

(พี่คนไม่มีรากค่ะ)  ค่ะ...มาดูกันค่ะว่าเพื่อนซี้สองคนนี้เขาคุยอะไรกัน...

 

โอ้โห...ไดโนเสาร์...ป้าคนที่เป็นดอกไม้สีม่วงส่งมาให้แอมแปร์เหรอค่ะแม่....พ่อ ๆ ดูสิ...ป้าคนที่เป็นดอกไม้สีม่วงส่งมาให้แอมแปร์งะ...แอมแปร์อยากไปดูจังเลยงะพ่อ...มันอยู่ที่ไหนงะแม่...

+ อยู่ที่จุฬาฯ...ถ้าแอมแปร์อยากเห็นแอมแปร์ก็ต้องไปเรียนที่นั่นตอนโตขึ้น...

+ แอมแปร์ไม่ไปหรอกแม่...แอมแปร์จะเรียนราม...ไม่ ไม่...เรียนที่มีแม่น้ำ..ที่เราไปกินข้าว...ที่อยู่ใกล้วัดมียักษ์ดีกว่า...ที่ไหนแล้วนะแม่...

+ อ๋อ...ที่ธรรมศาสตร์..ค่ะลูก...

+ นั่นแหละ..แอมแปรืจะเรียนที่นั่น...

+ อืมดีเหมือนกันค่ะ..เพราะ " ฉันรักธรรมศาสตร์  เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน"...จึยยยยยย

+ ชอบวลีนี้มากค่ะ....

 

+ แอมแปร์นี่ไง...ป้าดอกไม้สีม่วงมาแล้ว....

+ " โอ้โห...ใหญ่เลยเหรอแม่...สวยจังเลยแม่...สวยจริง ๆ ..พ่อสัมมาดูสิ..ดอกไม้สีม่วง..สวยไหมพ่อ..."

+ " พ่อ ๆ ทำไมป้าเขาถึงไม่มีรากง่ะ..."

 

" อ๋อ...ป้าคนที่ไม่มีรากเขาส่งมาให้แอมแปร์อีกแล้วเหรอแม่..."

+ " พ่อสัม...ป้าคนไม่มีรากเขาเป็นดอกไม้สีม่วง...." 

+ ฮ่า ๆ..ถามให้แล้วค่ะ..ว่าไปเที่ยวไหม...ไปหาปิศาจและไปเล่นกับพี่ดรีมพี่เดีย...

+ " ไปก็ได้แม่...แต่แอมแปร์ขอเอาอุลตร้าแมนที่มีไฟไปด้วยนะ"...

+ เอาไปทำไมละลูก...

+ ก็เอาไปให้เล่นกับปีศาจไงแม่....

+ แป่วววววววว...ไอ้เรานึกว่าเอาไปปราบปีศาจ...ที่ไหนได้....ดูคุณเธอคิดสิ...

 

.......................................................................................................................

 

ที่นี้มาถึงน้าคนนี้ค่ะ....น้าต้อม(เนปาลี)P...เอ้ย..ไม่ใช่...พี่ต้อมของแอมแปร์ค่ะ...สาวน้อยตัวกลม  ขี้อาย  แต่ลีลาการเขียนเหลือเกินค่ะ...แม่อ๋อยชอบอ่านเรื่องราวที่เธอเขียน..เคยอ่านถึงตีสามค่ะ...ดูสิพี่น้องคู่นี้เขาคุยอะไรกัน.....

" น้าต้อมเก่งมากเลยแม่...น้าต้อมและพี่ต่อ...เหรอแม่...อ๋อ..ตัวที่ลาย ๆ ของพี่ต่อเหรอแม่...แล้วสีขาวของน้าต้อมเหรอแม่...เขาทำได้ไงงะแม่...เก่งมาก ๆ เลย...แอมแปร์ชอบงะแม่...แอมแปร์อยากได้งะแม่..."...

<p style="background: white;">” พี่คนนี้เหรอแม่…ที่พับเต่า…”</p> <p style="background: white;">+ พี่เค้าขื่อ..” พี่ต่อ” จ๊ะ…พี่ต่อบอกว่าจะส่งเต่าที่พับมาให้แอมแปร์ด้วย…</p> <p style="background: white;">+ “ พี่ต่อใจดีมากมายเลยใช่ไหมแม่…แอมแปร์ว่า…แอมแปร์ชอบพี่ต่องะแม่..”</p> <p style="background: white;">+ “ อีกนานไหมแม่…เต่าถึงจะมาถึงให้แอมแปร์นะแม่..”</p> <p style="background: white;">+ นานค่ะ…เพราะพี่ต่ออยู่ไกล..</p> <p style="background: white;">+ “ อ๋อ…อยู่ไกลเหมือนป้าดาว  เหมือน ป้าเขี้ยวเหรอแม่..”…</p> <p style="background: white;">+ ใช่จ๊ะ…..</p> <p style="background: white;">+ แอมแปร์จะเรียกน้าต้อมที่เขาพับเต่าให้ลูกว่าพี่..หรือ…น้า..ละ…</p> <p style="background: white;">+ “ ทำไม่งะแม่…เรียกพี่ก็ได้…ทำไมงะแม่…ก็แม่หัวเราะทำไม่…แอมแปร์อยากรู้…”….</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;">  </p>

" แม่ทำไมนกมันเล็กนิดเดียวจังง่ะแม่...พี่เขาพับเก่งจังเลยแม่...แม่ทำได้ไหมง่ะ"

+ ฮ่า ๆ 108 1009 คำถามเริ่มต้นอีกแล้วครับท่าน...

+ " ว่าแต่เต่าที่พี่เขาจะให้แอมแปร์ละแม่...ไม่เห็นได้เลยง่ะ.."

+ รอก่อนลูก...พี่ต้อมและพี่ต่อกำลังสร้างผลงานกันอยู่...

+ " ก็มันพับยากมากใช่ไหมแม่...พี่ต่อคนนี้เหรอแม่...แล้วคนไหนพี่ต้อมละแม่.."

+ คนนี้ไง..พี่ต้อม...

+ " ทำไมพี่เขามีหนวดงะแม่...เหมือนมะแน๋ว(แมว)เลยงะแม่...ทำไมงะแม่.."

 

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………</span>

 .....คนต่อไปนี้...เพื่อนใหม่ค่ะ....ก็เพื่อนคนนี้ของแอมแปร์ดูจะสดใสซาบซ่าส์...มากค่ะ...จะเป้นใครไปไม่ได้ค่ะนอกจาก...พี่เขี้ยว P

....ที่แสนดีคนนี้ค่ะวันดีคืนดี..เพื่อนคนนี้ก็ส่งรูปนี้มาให้แอมแปร์ค่ะ

                    

     ภาพนี้แหละค่ะ...ที่ทำให้มิตรภาพของเพื่อนต่างวัยเริ่มก่อตัวขึ้นค่ะ.... 

" เย้ ๆ นี่ไงแม่..มือที่เป็นพัดไว้วี ๆ ง่ะแม่...เหมือนที่แอมแปร์เห็นในโทรทัศน์ไงแม่..."

+ " แอมแปร์..อยากได้งะแม่...แม่บอกป้าเขี้ยวให้แอมแปร์หน่อยสิแม่..."

+ ก็แม่ไม่มีเบอร์ป้าเขี้ยวงะ...แต่ลองโทร.หาป้าดาวดูก่อนว่าป้าดาวมีเบอร์ป้าเขี้ยวไหม...

+ ว้า...ป้าดาวไม่มีง่ะลูก...เดี๋ยวเราไปบอกป้าเขี้ยวที่บ้านป้าเขี้ยวแล้วกัน...

+ " ได้เลยแม่...บ้านป้าอยู่ไหนงะแม่..เราไปทางคอมพิวเตอร์เหรอแม่..."

+ " แม่...ทำไมป้าเขี้ยวไม่โทร.มาซะทีละแม่...แอมแปร์รอนานแล้วนา..."..

 

" สวัสดีค่ะ..ป้าเขี้ยว.."

+ " ป้าเขี้ยวส่งให้แอมแปร์แบบว่าเร็วๆ ได้ไหมง่ะค่ะ"

+ " ก็ป้าเขี้ยวก็ขับรถเอามาให้แอมแปร์ไง...ป้าเขี้ยวขับมาเรื่อย ๆ ก็เจอบ้านแอมแปร์เองแหละค่ะ..."

+ พอพี่เขี้ยววางหู...เล่าให้พ่อสัมฟัง...พ่อสัมยิ้ม ๆ แล้วดึงแอมแปร์ไปกอดพร้อมกับอบรมสั่งสอนอะไรบางอย่างค่ะ...

  หลังจากนั้นเธอก็แสดงความเจ้าเล่ห์...ให้แม่โทร.หาป้าเขี้ยวของเธออีก 2 ครั้ง...เจ้าหล่อนโทร.ถวงถามค่ะ....หล่อนโต้ตอบทางโทรศัพท์กับป้าเขี้ยวของหล่อนได้ดีค่ะ...แบบตามประสาเด็กนะค่ะ....วันที่เจ้าหล่อนได้รับของ....หล่อนก็ให้แม่โทร.ไปขอบคุณป้าเขี้ยว...โดยหล่อนขอพูดขอบคุณด้วยตัวด้วยตัวเองค่ะ...

.................................................................................................................

ออ...มีอีกคนค่ะ...อ.วศินP....เรื่องของเรื่องมีว่า แอมแปร์ไปเที่ยวในอนุทินกับแม่แล้วไปเจอดูภาพจิงโจ้

                    

       ...หล่อนชอบมากค่ะ...ถามว่าเป็นของใคร..ใครส่งมา..แม่บอกเขาด้วยนะว่าแอมแปร์ชอบจังเลย...แม่ก็เลยบอกกับ อ.วศินไปว่าแอมแปร์ชอบภาพจิงโจ้ที่อาจารย์เอามาลงมาก....อ.วศินเลยขอให้แอมแปร์ตั้งชื่อจิงโจ้ให้หน่อยค่ะ....มาดูกันค่ะว่าแอมแปร์ตั้งชื่อว่าอะไร

+ แอมแปร์ลูกว่าจิงโจ้สองตัวนี้น่าจะชื่ออะไรดี...

+ " จิงโจ้เอ๋ย...แอมแปร์รักจิงโจ้...

      จิงโจ้เอ๋ย...รู้ไหมเอ่ยว่าเธอน่ารัก

      แอมแปร์รัก รัก จิงโจ้เอย...."

+ อะจึ๋ยยยยยย...พูดไปได้...ไหนแอมแปร์ว่าให้แม่ฟังอีกทีสิ......

+ " ก็ไม่รู้แล้วแม่...แอมแปร์จำไม่ได้..."

+ แล้วจิงโจ้เอ๋ย...ชื่ออะไรดีละ.....

+ " ก็ชื่อ..ตัวแอด ๆ ลูกนั้นง่ะ...ชื่อแอมแปร์...ส่วนแม่ที่มีถุงที่ท้องชื่อ..แม่ใบบัวค่ะ...."

+ ได้แล้วนะค่ะอาจารย์..ใบบัว และแอมแปร์...

+ ขอบคุณมากค่ะ

 

+  " แม่...ไหนแม่ใบบัวละแม่...แอมแปร์อยากเห็นอีก..."

+ เดี๋ยวแม่หาให้...รอก่อน....

+ " แม่ใบบัว...มีน้องแอด ๆ (เอียด ๆ : เล็ก ๆ )..ให้แอมแปร์หรือยังละแม่....ดูหน่อยแม่..."

+ " ยังไม่มีเลยแม่...เมื่อไหร่น้องแอด ๆ จะเกิดมาละแม่...น้องจะร้องตุ๊แง ๆ เหมือนน้องต้นไม้ไหมแม่....."

+ เฮ้อ...นี่ละค่ะ..108  1009  คำถาม....หล่อนถามได้ตลอดค่ะ...

.......................................................................................................

    เป็นไงกันบ้างค่ะ...เพื่อน ๆ ของแอมแปร์...จริง ๆ มีอีก 2 คนค่ะ  คือ น้าโย่ง และ น้านพ(ครูข้างถนน) อิ อิ..แต่พื้นที่ไม่พอแล้ว...รอไว้รอบหน้านะจ๊ะ....