เพียงเพราะเรา.เป็นเรา
การจัดการ กับอัตรากำลังพยาบาล ที่ไม่สมดุลย์ เป็นขีดความสามารถที่เราเรียนรู้ที่จะจัดการได้ เพราะมันคือสิ่งที่หัวหน้าพยาบาลจัดการมาตลอด ของข่วงชีวิต...ของการเป็นหัวหน้าพยาบาล แต่มาวันนี้... โจทย์ที่ต้องจัดการคือ การจัดการอัตรากำลังแพทย์ ให้สมดุลย์กับความต้องการ และบริการที่โรงพยาบาลต้องรับผิดชอบ ไม่มีใครมอบหมายให้ทำ เพราะมันไม่ใช่ขีดความสามารถ ไม่มีใครบอกว่าเป็นหน้าที่ เพราะมันนอกเหนือหน้าที่ของหัวหน้าพยาบาล แต่...มันคือจิตใต้สำนึก สำนึกของการเป็นผู้ให้ ให้การดูแล ผู้ป่วย ด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ มันเป็นโจทย์ที่ท้าทาย มันเป็นวิกฤตที่ให้โอกาสที่จะสร้าง ฝันให้เป็นจริงภายใต้ข้อจำกัดที่มีอยู่ในพื้นที่
ทำอย่างไร ให้ผู้คนที่เข้ามารับบริการในโรงพยาบาล ได้รับบริการที่พึงประสงค์ .. วันนี้ มีแพทย์ไม่เพียงพอ พยาบาลไม่ใช่แพทย์ แต่เราต้องทำหน้าที่ของพยาบาลที่ให้การรักษาพยาบาลเบื้องต้นได้อย่างไร ให้มีคุณภาพ เพื่อสกัดกั้น ความเจ็บป่วยและภาวะแทรกซ้อน ที่สามารถป้องกันได้ สิ่งที่พวกเราพยายามทำ....เพื่อใคร หากว่า ...เรากำลังทำสิ่งเหล่านี้เพื่อผู้ป่วย เรื่องราวมากมาย จึงเกิดขึ้นภายใต้ข้อจำกัดอย่างมีความสุขท่ามกลางความขาดแคลน ของ..เรา และเขา
ไม่ว่าจะอยู่ภาคไหนงานก็หนักและเหนื่อยเหมือนกัน เพียงแค่ได้รับคำว่าขอบคุณหรือรอยยิ้มก็ทำให้เราหายเหนื่อยได้ แต่อยู่ภาคกลางหาสิ่งเหล่านี้ได้ยากมีแต่คำเรียกร้องและข้อร้องเรียน ขอเป็นกำลังใจให้ซึ่งกันและกันสู้ต่อไปเพื่อวิชาชีพและเพื่อประชาชนตาดำ ๆ